ธาราวิศวะร้ายคลั่งรัก
หลังจากทั้งคู่กลับมาถึงร้านก็ต่างแยกย้ายไปทำกิจวัตรของตัวเอง กระทั่งท้องฟ้าเปลี่ยนสีเป็นเวลากลางคืน ทุกคนก็ต่างเตรียมเข้านอนตามปกติ
ก๊อกๆๆๆ
แกรก!
"พี่ธา มีอะไรคะ" เสียงหวานถามออกไปทันทีเมื่อเปิดประตูออกมาแล้วเห็นว่าคนด้านนอกที่มาเคาะประตูห้องเป็นใคร
"พี่มาเอาอมยิ้มครับ"
"งั้นพี่รออยู่ตรงนี้นะคะเดี๋ยวหนูไปเอามาให้" พูดจบลูกตาลก็หันหลังกลับเข้าห้องเพื่อไปเอาอมยิ้มมาให้คนตัวโต ทว่าคราวนี้เธอเดินอ้อมไปทางปลายเตียงเพื่อไปเอาอมยิ้มที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงอีกฝั่ง ไม่กล้าคลานขึ้นเตียงกลัวจะเกิดเหตุการณ์ซ้ำรอยเหมือนเมื่อคืนอีก จากนั้นก็เดินกลับมาที่ประตูพร้อมกับกระปุกอมยิ้มยื่นให้คนตัวโตที่ยืนรออยู่หน้าห้อง
ด้านธาราเลือกหยิบอมยิ้มในกระปุกมาแค่อันเดียวเหมือนเดิม ทว่าเสียงหวานก็เอ่ยท้วงขึ้นทันที
"เอาไปทั้งกระปุกเลยค่ะพี่จะได้ไม่ต้องเสียเวลามาเอาที่หนูอีก"
"ทำไม เบื่
