ธาราวิศวะร้ายคลั่งรัก
เวลาต่อมา
ภายในโรงเรียนรัฐบาล
หมับ!
"คุณป้าเป็นอะไรไหมคะ" เสียงหวานของลูกตาลเอ่ยถามหลังจากที่เข้ามาประคองร่างของหญิงวัยกลางคนที่เหมือนจะเป็นลมไว้ได้ทัน ไม่งั้นคงล้มลงไปหัวฟาดพื้นไม่ก็คงเจ็บตัวไปแล้ว
"ไม่จ่ะขอบใจนะหนู ป้าแค่หน้ามืดนิดหน่อยน่ะ คนแก่ก็แบบนี้แหละ" หญิงวัยกลางคนหรือคุณหญิงทับทิม วีระโภคิน ผู้ที่บริจาคเงินทุนให้โรงเรียนรัฐแห่งนี้ทุกปีพูดขึ้นน้ำเสียงเบา หน้าซีดเล็กน้อย เลือดลมไม่ค่อยดีมักเป็นลมอยู่บ่อยๆ
"หนูว่าคุณป้าไปนั่งตรงนั้นก่อนนะคะ" พูดจบลูกตาลก็ประคองหญิงวัยกลางคนไปนั่งที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ลมไม้ใกล้ๆ ก่อนจะใช้มือเล็กๆของตัวเองพัดลมให้หญิงวัยกลางคน แม้จะไม่รู้จักแต่ลูกตาลก็มีใจเป็นห่วงตามประสาเด็กที่มีจิตใจดี มีน้ำใจ อ่อนโยนต่อคนรอบข้าง
"ขอบใจนะหนู" ทับทิมพูดพลางหยิบยาดมในกระเป๋าถือใบหรูของตัวเองขึ้นมาสูดดมโดยไม่ทันสังเกตว่าตอนหยิบยาดมออกจากกระเป
