ธาราวิศวะร้ายคลั่งรัก

ตอนที่10 ตีเนียน

ธาราวิศวะร้ายคลั่งรัก

"เอ่อ ตาลแล้วแต่พี่ต้นเลยค่ะ"

...สิ้นคำตอบของน้องสาว ต้นหนจึงหันไปพูดกับเจ้านายทันที

"งั้นช่วงนี้ผมต้องขอรบกวนเฮียไปก่อนนะครับ ไว้หาที่อยู่ใหม่ได้เมื่อไหร่ผมจะรีบย้ายออกไปทันทีเลยครับ" เพราะนี่คือทางออกเดียวในตอนนี้ ต้นหนจึงไม่คิดปฏิเสธ

"รีบไปเก็บของก่อนเถอะ เรื่องที่อยู่ใหม่ค่อยว่ากัน" ธาราพูดแค่นั้นก่อนต้นหนจะพูดต่อ

"ครับเฮีย ขอบคุณเฮียมากนะครับ งั้นผมไปเก็บของก่อน ไปตาลรีบไปเก็บของกัน" หันมาพูดกับน้องสาวจบ ต้นหนก็เดินเข้าไปเก็บข้าวของในบ้านทันที

"หนูขอบคุณมากนะคะพี่ธาที่ช่วยพวกเรา" ลูกตาลพูดพร้อมพนมมือน้อยๆไหว้คนตัวโตตรงหน้าอย่างรู้สึกขอบคุณจากใจจริง

"ไม่เป็นไรครับ" ธาราพูดพร้อมยื่นมือหนาไปกุมมือน้อยๆที่ไหว้เขาอยู่ จนเด็กสาวสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบเอามือลงด้วยอาการประหม่าขึ้นมากับสัมผัสของเขา

จากนั้นลูกตาลก็เดินเข้าบ้านไปช่วยพี่ชายของเธอเก็บของ โดยมีดวงตาคู่คมมองตามแผ่นหลังบางอยู่ครู่หนึ่งด้วยรอยยิ้มเอ็นดู ก่อนจะเดินตามไปช่วยเธอเก็บของ นำข้าวของทั้งหมดขึ้นท้ายรถกระบะคันใหญ่ที่เขาได้เตรียมการเอาไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว

...ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของธาราอย่างราบรื่น เป็นไปอย่างง่ายดายไร้ซึ่งอุปสรรคใดๆ

ณ ร้านแต่งรถมอเตอร์ไซค์คลาสสิค

"มึงนอนห้องข้างล่าง ส่วนหนูตาลนอนข้างบนข้างห้องพี่นะครับ" ธาราพูดกับต้นหนก่อนจะหันมาพูดกับเด็กสาวด้วยน้ำเสียงที่ต่างกัน จนทำให้ต้นหนที่มั่นใจอยู่แล้วก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้นไปอีกว่าคนเป็นนายสนใจน้องสาวของเขาเข้าแล้วจริงๆ แต่กระนั้นต้นหนก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร

ด้านลูกตาลหันไปมองพี่ชายประหนึ่งขอความคิดเห็น ต้นหนจึงพยักหน้าให้น้องสาวเบาๆเป็นอันว่าเอาตามที่เจ้านายของเขาบอก ลูกตาลจึงหันมาพยักหน้ารับให้คนตัวโตตรงหน้า

จากนั้นต้นหนก็เอาของใช้ส่วนตัวไปเก็บในห้องตัวเองตามที่เจ้านายบอก ส่วนธาราก็ช่วยเด็กสาวขนของขึ้นไปเก็บบนห้องของเธอ กว่าจะจัดแจงเก็บของทุกอย่างเข้าที่เข้าทางเสร็จท้องฟ้าก็มืดค่ำพอดี

เวลาต่อมา

22:05 น.

ธารากำลังนั่งจิบไวน์แดงพลางเล่นเกมในมือถือไปด้วย นับเป็นกิจวัตรของเขาที่มักจะนั่งดื่มน้ำเมาทุกคืน บางวันดื่มเบียร์บ้างก็ดื่มเหล้า บางทีก็ดื่มไวน์เหมือนเช่นคืนนี้แล้วแต่อารมณ์อยากจะกิน ขณะที่ภายในหัวคิดถึงแต่เด็กสาว ภายในใจคะนึงถึงแต่เธอ

"พี่ธายังไม่นอนเหรอคะ"

แต่แล้วเสียงหวานใสๆของเด็กสาวที่เขาคอยคิดถึงอยู่ตลอดก็ดังมาจากด้านหลัง เขาจึงหันไปมองก่อนจะถามกลับไปน้ำเสียงอ่อนโยน

"แล้วหนูล่ะ ทำไมยังไม่นอนอีกครับ"

"หนูนอนไม่หลับค่ะ มันแปลกที่"

"ถ้านอนไม่หลับก็มานั่งด้วยกันสิครับ"

สิ้นเสียงทุ้ม ลูกตาลจึงเดินไปหาคนตัวโตก่อนจะนั่งลงข้างเขาโดยเว้นระยะห่างอย่างเหมาะสม

"เล่นไหมครับ" ธาราถามพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ของตัวเองที่หน้าจอเปิดค้างเกมฮิตไปตรงหน้าเด็กสาว

"หนูเล่นไม่เป็นค่ะ" ลูกตาลพูดพร้อมส่ายหน้าปฏิเสธ แม้จะสนใจอยากลองเล่นอยู่มากก็ตาม

"เดี๋ยวพี่สอนให้ครับ" พูดจบธาราก็ยัดโทรศัพท์ของตัวเองใส่มือของเด็กสาวก่อนจะเขยิบเข้าไปใก้ลเธอ แขนแกร่งตีเนียนโอบเด็กสาวจากด้านหลัง

"เล่นแบบนี้นะ*****" ปากหนาขยับพูดสอนเด็กสาวเล่นเกม ขณะที่มือหนาทั้งสองข้างกุมมือบางนำพาเธอเล่นเกมในโทรศัพท์ ...นับเป็นครั้งแรกที่มีผู้หญิงได้จับโทรศัพท์ของเขา

ด้านลูกตาลในคราแรกก็สะดุ้งตกใจกับความใกล้ชิดของเขา แต่ความสนใจเกมในโทรศัพท์มันมีมากกว่า เธอจึงลืมตัวและเพลิดเพลินไปกับการเล่นเกมที่เขาสอน

"แบบนี้เหรอคะ"

"ใช่ครับแบบนั้นแหละ เล็งดีๆแล้วกดปุ่มยิงตรงนี้ครับ"

"ค่ะ"

เสียงหวานตอบรับและทำตามที่คนตัวโตสอนอย่างตั้งอกตั้งใจกับการเล่นเกม จนไม่รู้ตัวว่ามือหนาค่อยๆเลื่อนมาโอบกอดเอวบางของเธอเอาไว้หลวมๆ ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆเลื่อนเข้ามาคลอเคลียแนบชิดกับดวงหน้าเล็ก ขณะที่ดวงตาคู่คมหลุบต่ำมองเด็กสาวด้วยสายตาหลงใหล มุมปากหนายกยิ้มบางๆอย่างเจ้าเล่ห์

"ตาล"

ทว่าอยู่ๆเสียงคุ้นเคยของคนเป็นพี่ชายก็ดังขึ้น ลูกตาลจึงหันไปมองด้านหลังตามเสียงทันทีโดยที่ยังคงไม่รู้ตัวว่าโดนคนตัวโตข้างๆฉวยโอกาสเล็กๆน้อยๆกับร่างกายของเธอ

ด้านธาราขยับตัวออกห่างจากเด็กสาวเล็กน้อยโดยไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกแต่อย่างใด เขายังคงนิ่งราวกับไม่มีอะไร ทั้งที่ในใจรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไรลงไปเมื่อครู่

"มานั่งทำอะไรตรงนี้ ทำไมยังไม่นอนอีก" ต้นหนถามขึ้นขณะที่เดินมาหาน้องสาว

"ตาลนอนไม่หลับค่ะเลยลงมาข้างล่าง พี่ธาก็เลยชวนเล่นเกม" ลูกตาลเอ่ยตอบตาใสพลางชูโทรศัพท์ในมือให้พี่ชายดู ต้นหนเห็นเช่นนั้นจึงพูดออกไปอย่างเป็นคำสั่ง

"พรุ่งนี้ต้องตื่นไปโรงเรียนอีก ไปนอนได้แล้วไป"

"แต่ว่าตาลยังไม่ง่วงเลยค่ะ"

"ลูกตาล ไปนอน" ต้นหนพูดขึ้นอย่างเป็นคำสั่งอีกครั้งด้วยน้ำเสียงกดต่ำ ใบหน้าเข้มดุขึ้นมาเล็กน้อย

"ก็ได้ค่ะ" ลูกตาลตอบด้วยน้ำเสียงหงอยไม่ต่างจากสีหน้า เนื่องจากไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ๆพี่ชายถึงต้องดุเธอ เพราะปกติคนเป็นพี่ชายไม่เคยดุเธอกับเรื่องเล็กน้อย แต่เมื่อคิดว่าพี่ชายอาจจะเคลียดกับเรื่องหาที่อยู่ใหม่เลยอารมณ์ไม่ดี ลูกตาลจึงไม่อยากคิดอะไรมาก เธอจึงคืนโทรศัพท์ให้คนตัวโตก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินขึ้นห้องตัวเองไป

ด้านธาราแม้จะไม่พอใจที่ต้นหนดุเด็กสาว แต่เขาก็เลือกที่จะนิ่งเข้าไว้

"เฮียคิดจะทำอะไรครับ" ต้นหนถามขึ้นพลางนั่งลงข้างคนเป็นนายหลังจากที่น้องสาวเดินขึ้นห้องไปแล้ว

"ก็อย่างที่มึงเห็น" ธาราตอบนิ่งๆ พลางจิบไวน์ด้วยท่าทีชิลๆอย่างคนใจเย็น

"แต่น้องผมยังเด็กยังอ่อนต่อโลกมาก ผมไม่อยากเห็นน้องเสียใจ"

"มึงกลัวกูจะทำน้องมึงเสียใจ" ธาราหันมาพูดพร้อมเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งเชิงเป็นคำถาม

"ครับ อย่ายุ่งกับน้องผมเลยนะครับเฮีย ถือว่าผมขอ" ต้นหนพูดออกไปตรงๆประหนึ่งขอร้องไปในที

"คงไม่ได้ว่ะ" ธาราพูดสวนกลับไปนิ่งๆ

"เฮียครับผมมีน้องสาวแค่คนเดียว ผมรักผมทะนุถนอมของผมมาตั้งแต่เด็ก ผมขอเถอะ"

"กูไม่ได้จะเล่นๆกับน้องมึง"

"หมายความว่าไงครับ" ต้นหนถามด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที ธาราจึงลุกขึ้นก่อนจะวางมือลงบนบ่าของต้นหน

"มึงวางใจเถอะ กูไม่มีวันทำให้น้องมึงเสียใจ"

พูดจบธาราก็เดินขึ้นห้องตัวเองไปทันที ทิ้งให้ต้นหนนั่งคิดตามกับคำพูดของเขาก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆอย่างคนปลงตก ในเมื่อห้ามไม่ได้ก็คงต้องปล่อยให้มันเป็นไปตามเรื่องตามราว เขาที่เป็นพี่ชายคงทำได้เพียงดูอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ