ตอนที่ 6 ลุงรหัส (2)
1009 Words
ทุกคนต่างพากันแยกย้ายตามหาพี่รหัสของตัวเอง ไอติมรอให้พัตเตอร์เสร็จจากการถือกล่องจับฉลาก แล้วค่อยเดินเข้าไปหา พร้อมกับยื่นกระดาษในมือให้อีกฝ่าย
“มาตามหาลุงรหัสค่ะ”
ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้ม พร้อมกับมุมปากที่กระตุกยิ้มขึ้น
“ก็เจอแล้วหนิ เดี๋ยวลุงพาไปเลี้ยงไอติม”
หญิงสาวกลั้นยิ้มเอาไว้ ก่อนจะยื่นแขนออกไปให้เขานำด้ายสีขาวมาผูกข้อมือ จากนั้นพัตเตอร์ก็หยิบเสื้อชอปสีเลือดหมูมาสวมทับชุดนักศึกษาของคนตัวเล็ก โน้มใบหน้าหล่อเข้าไปข้างใบหน้าของไอติมขณะสวมสร้อยเกียร์ แล้วปรับขนาดความยาวให้พอดีกับลำคอระหงที่มีกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ
ขณะที่เธอกำลังเดินตามหลังพัตเตอร์ออกไป พี่สันทนาการที่ชื่ออีฟก็เดินเข้ามาดักหน้า
“นายผูกข้อมือให้น้องไอติม หมายความว่ายังไง”
“ก็อย่างที่เห็น ฉันเป็นลุงรหัสของไอติม”
“ทำแบบนี้มันผิดกฎรึเปล่า เฟรชชีก็ต้องมีพี่รหัสก่อนสิ ถึงจะรู้ว่าลุงรหัสกับปู่รหัสเป็นใคร”
“บางคนตามหาพี่รหัสไม่เจอ ก็เห็นเรียนกันจนจบ แล้วการที่กูอยากเป็นลุงรหัสของใคร มึงมีปัญหาอะไร” พัตเตอร์จ้องอีกฝ่ายตาเขม็ง
“ปะ เปล่า” อีฟเอ่ยเสียงอ่อนอย่างไม่กล้าสู้หน้า เพราะรู้ดีว่าพัตเตอร์เป็นลูกชายของใคร พ่อของเขามีอิทธิพลมากแค่ไหน จึงไม่อยากมีปัญหาด้วย
“ไปกันเถอะ”
ไอติมเดินตามหลังคนตัวสูงที่เดินล้วงกระเป๋ากางเกงข้างหนึ่งออกจากห้องเชียร์อย่างเชื่อฟัง เขาพาเธอไปยังร้านค้าในมหาวิทยาลัยเมื่อคราวที่มาสอบ พอซื้อของเสร็จก็ออกมานั่งอยู่ตรงเก้าอี้ไม้ตัวยาวข้างร้าน
ไอติมแกะไอศกรีมที่เป็นกรวยกัดไปหนึ่งคำ รสช็อกโกแลตหวานกำลังดีทำให้เธอร่าเริงขึ้นมาอย่างน่าเหลือเชื่อ ไม่รู้ว่าใจง่ายหรืออย่างไร เพียงแค่อีกฝ่ายเอาของกินมาง้อ เธอก็ยอมใจอ่อนเสียแล้ว
“ตัวเองกับพี่อีฟจะไม่มีปัญหากันเพราะเค้าใช่ไหม ที่จริงก็ไม่น่าไปดุพี่เค้าถึงขนาดนั้นเลย”
“ไม่หรอก อย่าไปสนใจเลย”
“แล้วทำไมเค้าถึงไม่มีพี่รหัสเหมือนคนอื่นล่ะ” เธอเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้เฮดว้ากสุดหล่อเป็นลุงรหัสแทน
“หรือว่าอยากมี จะเปลี่ยนก็ได้นะ”
“ไม่เอา มีแค่ตัวเองก็พอแล้ว พี่รหัสไม่ต้องมีก็ได้” ไอติมรีบส่ายหน้าปฏิเสธ
“หายงอนพี่แล้วใช่ไหม”
“หึ ทีแรกก็อยากงอนนาน ๆ อยู่หรอก ใครใช้ให้มาดุเค้าล่ะ แถมยังทำเป็นไม่รู้จักกันอีก ตอนนี้จะมายัดเยียดสถานะลุงรหัสให้ หมายความว่าเค้าก็เข้าหาตัวเองอย่างเปิดเผยได้แล้วใช่ปะ”
“อืม แต่ก็ต้องวางตัวให้ดี”
“รับทราบค้าบ” หญิงสาวคลี่ยิ้มกว้าง
นักศึกษาปีหนึ่งที่จับคู่พี่รหัสได้แล้ว รุ่นพี่ก็จะพาไปเลี้ยงน้ำ เลี้ยงขนม และก่อนจบกิจกรรมรับน้องก็จะเป็นการเฉลยพี่เนียน ซึ่งก็คือรุ่นพี่ปีสองที่ปะปนร่วมทำกิจกรรมไปพร้อมกับน้อง ๆ
หนึ่งในนั้นก็คือ หมอก หนุ่มหล่อที่เข้ามาอยู่ในกลุ่มของไอติมตอนที่ช่วยกันต่อจิ๊กซอว์
“เนียนมากเลยค่ะพี่หมอก ถ้าไม่บอกว่าอยู่ปีสอง พวกเราก็คิดว่ารุ่นเดียวกันจริง ๆ” แสนดีเอ่ยกับอีกฝ่าย
“เสียดายที่ปีนี้ไม่ได้เป็นพี่รหัสของใคร แต่ก็ยินดีให้คำปรึกษากับน้อง ๆ ทุกคนในเรื่องที่พอจะช่วยได้”
“ไอติมก็ไม่มีพี่รหัสค่ะ พี่มาเป็นให้มันสิ”
เชียร์เอ่ยขึ้นโดยที่ไม่ได้คิดอะไร ทว่าไอติมเพิ่งจะปฏิเสธต่อหน้าคนที่เธอชอบไปก่อนหน้าว่าไม่มีก็ได้ จึงโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูของเพื่อน
“มึงจะมายัดเยียดให้กูทำไม กูไม่ได้จับฉลากได้พี่เขาสักหน่อย”
“ไม่เป็นไรหรอกน่า” เชียร์ก็เอ่ยตอบเสียงแผ่ว ก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้หนุ่มรุ่นพี่
“ยินดีครับ พี่เป็นพี่รหัสของน้องไอติมแล้วนะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยเหลือก็บอกได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ”
ไอติมคลี่ยิ้มให้อีกฝ่ายได้ไม่เต็มที่ เนื่องจากถูกสายตาของพัตเตอร์จับจ้องมาตรงที่พวกเธอยืนอยู่
ขณะที่เจย์ออกไปเข้าห้องน้ำและกลับเข้ามาได้ยินประโยคนี้พอดี จึงนำไปเล่าให้เพื่อนฟัง
“ตอนกูเดินมา ได้ยินว่าไอ้หมอกขอเป็นพี่รหัสให้น้องไอติม แล้วน้องมันก็ตอบรับไปแล้วว่ะ”
“กูว่าแล้วไอ้นี่แม่งคิดไม่ซื่อ อุตส่าห์ลงแรงช่วยกันคัดกระดาษของมันทิ้ง แต่ก็ไม่ได้ผล”
“นั่นดิ ตอนน้องไอติมต่อแถว กูก็ทำเนียนยัดกระดาษของไอ้เตอร์ให้ สุดท้ายก็ยังได้ไอ้เวรนั่นเป็นพี่รหัสอยู่ดี”
เมื่อวานทั้งสี่หนุ่มอยู่ต่อกันจนค่ำ เนื่องจากพวกปีสองได้เขียนข้อความลงบนกระดาษ เพื่อเตรียมให้น้องปีหนึ่งจับฉลากเลือกพี่รหัสในวันนี้
พัตเตอร์ไม่อยากให้ไอติมได้พี่รหัสเป็นผู้ชาย เขาจึงคิดแผนการนี้ขึ้นมา แล้วให้เพื่อนช่วยเรื่องที่ทำให้เขากลายเป็นลุงรหัสของเธอแทน แต่เรื่องคัดกระดาษของหมอกทิ้งนั้นเป็นเพราะข้อหาหมั่นไส้ล้วน ๆ ที่มันกล้าเข้าใกล้น้องสาวของเขา
พัตเตอร์ได้ฟังถ้อยคำที่หลุดออกมาจากปากของเพื่อนก็ยิ่งแสดงสีหน้าหงุดหงิด ทว่าเขาก็เป็นเพียงแค่พี่ชายที่เป็นห่วงเธอเท่านั้น ในเมื่อห้ามเรื่องเหล่านี้ไม่ได้ ก็คงต้องปล่อยเลยตามเลย
“ช่างแม่งเหอะ”
- Writer
