ตอนที่ 5 รับน้องใหม่ (1)
1212 Words
ก่อนเปิดภาคเรียนสามวัน ทางมหาวิทยาลัยก็ได้มีกำหนดการให้นักศึกษาใหม่มาลงทะเบียนรายงานตัวด้วยตนเองอีกครั้ง พร้อมทั้งปฐมนิเทศและถ่ายรูปทำบัตรนักศึกษา
จากนั้นวันเสาร์และวันอาทิตย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ก็ได้จัดกิจกรรมรับน้องขึ้น
ไอติมตื่นนอนแต่เช้าตรู่ด้วยความรู้สึกตื่นเต้น เธอลุกไปอาบน้ำพร้อมทั้งฮัมเพลงเรียกความสดใสในยามเช้า
แต่งตัวเสร็จก็ออกไปหยิบขนมปังมาทาเนยสองแผ่น นำไปเข้าเครื่องปิ้งขนมปัง เสร็จแล้วก็โรยน้ำตาลทรายและราดด้วยนมข้นหวาน กินคู่กับนมเป็นมื้อเช้า
หญิงสาวในชุดนักศึกษาหยิบกระเป๋าสะพายข้างออกจากห้อง เพื่อลงไปรอรถที่เรียกผ่านแอปพลิเคชัน คราแรกกะจะขอให้พัตเตอร์มารับ ทว่าอีกฝ่ายเกริ่นไว้ว่าสองวันนี้ไม่สามารถมารับเธอได้
ไอติมลงจากรถที่ด้านหน้าตึกคณะ ขณะกำลังจะเดินไปยังลานเกียร์ ก็ได้ยินเสียงใสของเพื่อนใหม่ดังขึ้นทางด้ายหลัง
“ไอติม”
เธอหันมองตามเสียงเรียก พบว่าเชียร์กำลังเดินมาหา “เพิ่งมาถึงเหมือนกันเหรอ”
“อืม”
“เชียร์ ไหน ๆ ก็เป็นเพื่อนกันมาสักพักละ ขออะไรอย่างนึงได้ปะ”
“ว่ามาดิ”
“เราเป็นคนพูดกับเพื่อนแบบเป็นกันเอง ถ้าเธอไม่ถือ ขอพูดกูมึงได้ไหมวะ”
“กูจะถือมึงได้ไงล่ะ แบบนี้แหละ สนิทกันเร็วดี”
“พูดถูกใจมาก ตอนเที่ยงเลี้ยงหนมยี่สิบ คิกคิก”
“รีบไปกันเถอะ รับน้องวันแรก ขืนไปช้าโดนพี่ว้ากทำโทษแน่”
“เออ ๆ”
เชียร์รีบเตือนเพื่อนเพราะไม่อยากให้ถูกลงโทษด้วยกันทั้งคู่ ก่อนจะพากันจ้ำอ้าวไปยังลานเกียร์
นักศึกษาน้องใหม่และรุ่นพี่ต่างทยอยมารวมตัวกันที่ลานกว้างของคณะที่มีเกียร์ขนาดใหญ่ตั้งตะหง่านเป็นสัญลักษณ์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ทุกสาขา
ไอติมเห็นแผ่นหลังของพัตเตอร์เดินเข้าไปในห้องห้องหนึ่งที่อยู่ใต้ตึกคณะ จึงหันไปเอ่ยกับเพื่อน”
“เดี๋ยวกูมานะ”
“เฮ้ย จะไปไหน นี่มันก็ใกล้จะได้เวลาแล้วนะ”
“แป๊บเดียว เดี๋ยวมา”
ไอติมรีบจ้ำอ้าวออกไป เธอเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าห้องขนาดใหญ่ ซึ่งน่าจะเป็นห้องเชียร์ประจำคณะ จากนั้นก็ตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป
“ไอ้เตอร์ น้องสาวมึงมาหาว่ะ” ไรอันโพล่งขึ้น เมื่อเห็นคนตัวเล็กเดินเข้ามา
“ใครใช้ให้เข้ามาก่อนเวลา” พัตเตอร์เอ่ยน้ำเสียงเข้ม ใบหน้าดุดันหันมาจ้องเธอจนทำตัวไม่ถูก
“เอ่อ หนูแค่จะเข้ามาทักทาย”
“น้องใหม่ควรจะออกไปรวมตัวกันข้างนอก ไม่ใช่มาอยู่ที่นี่”
“พี่พัตเตอร์” ไอติมเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงงอนเล็กน้อย ทำไมต้องมาทำเป็นดุเธอด้วย ในห้องนี้มีแค่คนกันเอง ไม่ได้มีคนนอกเสียหน่อย
“ที่นี่มีแต่พี่ว้ากกับน้องใหม่ อย่ามาทำตัวตีสนิท”
ในขณะที่พัตเตอร์เอ่ยประโยคนี้ออกไป นักศึกษาสาวสวยปีสาม ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมสาขาของพวกเขาก็เปิดประตูเข้ามาพอดี
“มีอะไรเหรอพัตเตอร์ แล้วน้องเข้ามาได้ยังไง พี่ยังไม่ได้อนุญาตให้เข้ามาที่นี่เลยนะ”
“ขอโทษค่ะพี่ แค่จะแวะมาทักทายคนรู้จัก แต่จำผิดคน” สายตาของไอติมมองพัตเตอร์ด้วยความน้อยใจ ก่อนจะรีบหันหลังเดินออกไปทันที
“นายรู้จักกับน้องไอติมด้วยเหรอ” อีฟมองป้ายชื่อที่ห้อยคอ จึงรู้ว่าสาวรุ่นน้องมีชื่อว่าไอติม
พัตเตอร์ลุกเดินหนีออกไปโดยไม่ได้เอ่ยตอบคำถาม รีบตามหลังคนตัวเล็กก่อนที่เธอจะกลับเข้าไปรวมตัวกับนักศึกษาคนอื่น ๆ
อีฟหันมองเพื่อนที่เหลือในห้องด้วยความสงสัยว่า มันเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้าที่เธอจะเดินเข้ามา ทว่าพวกเขาก็ไหวไหล่ใส่เธอคล้ายกับไม่รู้เรื่อง
“ไอติม”
จังหวะเดินออกจากห้องและไม่มีใครเห็น พัตเตอร์ก็เอ่ยเรียกคนตัวเล็กเสียงแผ่ว ทว่ากลับไม่ได้รับความสนใจจากอีกฝ่าย
“พี่เรียกไม่ได้ยินหรือไง”
“เรียกใคร เราไม่ได้รู้จักกันสักหน่อย ฉันไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า”
“หยุดก่อนดิ”
เขารีบคว้าข้อมือของเธอ แล้วพาออกไปยืนคุยกันด้านข้างตึกคณะ
“มีอะไร” ไอติมเอ่ยถามเสียงแข็ง เบือนใบหน้าแง่งอนหนีไปทางอื่น
“แค่จะมาเตือน ว่าอย่าทำตัวเด่น ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกทาบทามไปประกวดดาวคณะ”
“แล้วยังไง ไม่อยากให้เค้ากลายเป็นจุดสนใจ ก็เลยทำเป็นไม่รู้จักเนี่ยนะ ทำไมมันฟังไม่ขึ้นเลย”
“อย่าโกรธได้ปะ มันไร้สาระมากเลยนะไอติม พี่เป็นเฮดว้าก ต้องโหด ต้องดุ ถ้าคนอื่นมาเห็นว่าพี่เอาแต่ยอมเธอคนเดียว เดี๋ยวก็โดนคนหมั่นไส้เอาหรอก”
“กลัวที่ไหนล่ะ”
“อย่ามาทำเป็นอวดเก่ง”
“เป็นเฮดว้ากแล้วยังไง ต้องห้ามทำตัวสนิทกัน ทั้งที่รู้จักกันมานานใช่ปะ งั้นขอทำเป็นไม่รู้จักเลยดีกว่า”
“...”
อีกฝ่ายเอาแต่ปิดปากเงียบ ไม่อธิบายอะไรไปมากกว่านี้ ยิ่งทำให้หญิงสาวชักสีหน้าบึ้งตึง
“เรื่องที่จะพูดมีแค่นี้ใช่ไหม ฉันจะได้ไปหาเพื่อน”
“อืม”
ไอติมเดินหนีไปทันที เธอเข้าไปหาเชียร์ที่ยืนรออยู่ตรงจุดรวมพล และไม่นานพวกพี่ว้ากก็ถือโทรโข่งมายืนอยู่ตรงหน้าเกียร์ขนาดใหญ่ที่ตั้งสูงเด่นอยู่ตรงลานกว้าง
“รีบเลยครับ เหลือเวลาอีกแค่สองนาที ใครมาสายแม้แต่วินาทีเดียว ทำโทษด้วยการปั่นจิ้งหรีดยี่สิบรอบ” น้ำเสียงเข้มดุของเจย์ประกาศออกโทรโข่งอย่างน่าเกรงขาม เร่งให้นักศึกษาน้องใหม่รีบมารวมตัว
“รีบมาเข้าแถวเร็ว ตอนเช้าลืมวิญญาณไว้ที่ห้องหรือไง ทำตัวให้มันกระฉับกระเฉงหน่อย” เสียงดุออกคำสั่งอีกครั้ง
คนที่เพิ่งมาถึงก็รีบวิ่งมาต่อแถวกันจ้าละหวั่น รวมถึงไอติมและเชียร์ที่ก้าวเข้ามาอยู่ในแถว
“ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง หมดเวลา คนที่มาไม่ทัน กรุณาย้ายตัวเองมายืนรวมกันด้านหน้านี้ด้วยครับ”
มีนักศึกษาหกคนที่มาช้าไปเพียงแค่ไม่กี่วินาที จากนั้นพวกพี่ว้ากและพี่สันทนาการ ก็ออกมายืนเรียงแถวหน้ากระดาน
“เอาล่ะครับ ต่อไปนี้ก็จะเป็นแนะนำตัว พี่ชื่อเจย์ เรียนอยู่ปีสาม เป็นพี่ว้าก”
“พี่ชื่อไรอัน ปีสาม เป็นพี่ว้าก”
“พี่ชื่อมาร์ค ปีสาม เป็นพี่ว้าก”
“พัตเตอร์ ปีสาม เฮดว้าก”
ขณะสี่หนุ่มหล่อแนะนำตัว ก็ได้เรียกเสียงกรี๊ดของนักศึกษาสาวที่นั่งประปรายอยู่ในแถว เนื่องจากทั้งคณะจะเป็นผู้ชายเสียส่วนใหญ่ โดยเฉพาะตอนเฮดว้ากแนะนำตัว เสียงก็ยิ่งดังสนั่นไปทั่วทั้งลานเกียร์
“เฮดว้ากหล่อโคตร ๆ”
“พี่ว้ากคนอื่น ๆ ก็หล่อ”
“อยากขอเบอร์อะ”
สาวรุ่นน้องที่อยู่สองแถวหน้าสุดซึ่งกำลังกระซิบกระซาบกันอย่างออกนอกหน้า เมื่อถูกความหล่อเหลาของสี่หนุ่มทำให้เสียอาการ
- Writer
