Ebrar’dan
Mete’m… oğlum yanımdaydı. Yanı başımda Allah'ım bu günleri bana gösterdin ya sana binlerce kez şükürler olsun. Eren yanımıza uğrayıp gittiğinde Mete artık kendine gelmeye başlamıştı.
“Dur kalkma serumu çıkaralım ilk önce.” Uyandı nerede olduğunu algılayamadı doktor gelmiş vitamin serumu bağlamıştı. Bünyesi fazla güçsüz kalmış. Görünüşünden belliydi yaşına göre zayıflığı vardı ama ben toparlarım oğlumu.
Geldiği günden bu yana kalbimin ısınması boşuna değilmiş. Annemi, Azra'yı, Melek anneyi aradım Mete’yi söyledim. Annem çocuğa pat diye demeyin ne yaşadı bilmiyoruz bir doktora danışalım demeseydi ben kesin söylerdim.
“Ebrar teyze bana ne oldu?”
“Azıcık ateşin çıkmış kuzum seni banyo yaptırdık doktor gelip baktı. Şimdi nasıl hissediyorsun?”
“Yorgun.”
“Tamam sen dinlen ben san
