ภายใต้แสงไฟนีออนดวงเก่าที่กะพริบถี่ๆ ส่งเสียงหึ่งๆ อยู่บนเพดานห้องเช่ารูหนูของลุงชู บรรยากาศภายในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ นั้นร้อนอบอ้าวและเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้น ลุงชูกับนนท์นั่งทรุดตัวลงบนฟูกเก่าที่ปูราบอยู่กับพื้นปูนซึ่งเย็นชืด พัดลมตั้งโต๊ะตัวเล็กๆ ที่ฝาครอบมีฝุ่นเกาะหนากำลังส่ายหน้าไปมาอย่างเชื่องช้า ส่งเสียงครางกุกกักและลมร้อนๆ ออกมาไม่ได้ช่วยให้เหงื่อที่ไหลโซมกายของทั้งคู่ลดน้อยลงเลย
นนท์นั่งชันเข่า มือที่สั่นเทาเอื้อมไปหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา พร้อมกับสายต่อพ่วง (OTG) ที่เขาเตรียมมาด้วยความหวัง ลุงชูโน้มตัวเข้าหาจนเงาของแกทาบทับลงบนจอมือถือ ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของลุงชูเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อที่ไหลเข้าตาจนแกต้องปาดทิ้งบ่อยๆ ดวงตาของแกเบิกกว้างจ้องมองไปที่เครื่องมือเล็กๆ ในมือนนท์ราวกับมันคือทางรอดเดียวของชีวิต
“เร็วหน่อยสิวะไอ้นนท์... !” ลุงชูกระซิบเสียงแหบซ่าน พลางขยี้มือตัวเองกับหัวเข่าด้วยความล
