เสียงพัดลมตัวเล็กสีน้ำเงินซีดที่ทำงานอย่างหนักดัง หึ่ง ๆ สม่ำเสมอ ช่วยบรรเทาความอบอ้าวภายนอกและทำให้บรรยากาศอึมครึมภายในห้องเช่าขนาดเล็กนี้เย็นลงได้มากพอสมควร บานหน้าต่างที่ถูกเปิดแง้มไว้เพียงเล็กน้อยได้นำพาเอาเสียงอึกทึกครึกโครมจากท้องถนนในช่วงเวลาบ่ายแก่ ๆ เข้ามาเป็นฉากหลัง
พลอย ขยับกาย บิดขี้เกียจเหยียดยาวอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะเอื้อมมือขึ้นไปหยิบนาฬิกาปลุกมาดูเวลา
"จะห้าโมงเย็นแล้วเหรอเนี่ย!" เธอพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง เธอตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสดชื่นและสบายตัวอย่างประหลาด... ราวกับความอ่อนล้าที่ได้เผชิญมาตลอดคืนที่ผ่านมาได้ถูกชำระล้างจนหมดสิ้น
"ก๊อก ๆ ๆ" เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นพร้อมจังหวะที่มั่นคงได้หยุดความคิดของพลอยไว้
"พลอย... พี่เอง" เสียงของ นนท์ สามีของเธอดังตามมาหลังสิ้นเสียงเคาะ น้ำเสียงนั้นมีแววแห่งความไม่สบายใจอย่างปิดไม่มิด และดูเหมือนว่
