The moment James uttered those words, pakiramdam ko ay ang saya ng puso ko. I've been dying to hear those words from him kahit ramdam ko na sa mga pinapakita niya sa akin.
Still, I want the assurance.
"Jewel?"
"M-ma..." Hindi ko halos matitigan si Mama sa mga mata dahil pakiramdam ko ay ang laki kong sinungaling.
"Bakit hindi ka umamin sa akin tungkol dito sa mga nangyayari?"
Napabuntong-hininga naman ako. "I'm sorry, Ma."
"Alam mo ba kung ano ang nararamdaman ko ngayon? Kung hindi nadulas ang Papa mo tungkol sa inyong dalawa ay hanggang kailan mo 'to itatago sa amin?"
Ngayon ko lang na-realize ang mga naging desisyon ko dati. Hindi ko inisip ang mararamdaman ni Mama at ni Papa kapag nalaman nila 'yon. Mabuti lang dahil si Papa ay may idea na, pero si Mama ay wala talagang alam.
