Naglalakad na ako ngayon papunta sa kwarto ni Xyron. Kakaalis lang din ni Sir James at hindi ko pa nakikita si Manang Lena dahil sa lawak ng bahay nila. Nang makapasok na ako sa kwarto ng bata ay namangha naman ako dahil sa laki nito.
“Mas malaki pa yata ‘to sa buong bahay namin…” bulong ko habang marahan na naglalakad palapit sa bata.
Napangiti naman ako nang makita kong mahimbing na natutulog si Xyron. Naalala ko na naman ang mga panahong kakagaling ko lang sa hospital at nagising ako na katabi ko siya.
Dahan-dahan na akong lumapit sa kaniya. “Xy…”
Marahan naman itong gumalaw pero nakapikit pa rin siya. Naisip ko nalang ang sinabi ni Sir James na kusa rin naman daw gumigising si Xyron tuwing umaga kaya hindi ko nalang ulit tinawag at napatingin nalang sa mga drawings niya na nakadiki
