DAHAN-DAHANG minulat ko ang mata ko nang tumama ang sinag ng araw sa mukha ko. Kasabay niyon ang preskong hanging pumapasok sa bintana na hinihigaan namin ni Laurenz. Unti-unti kong minulat ang mata ko at hinahanap siya, habang kinakapa ko ang unan sa gilid ko bigla ko namang nakapa ang...kamay ni Laurenz.
Kaagad akong napabalikwas ng bangon. Tila nawala ang antok na nanalaytay sa katawan ko nang mahawak ang mainit niyang palad. Mabuti na lang at hindi niya napansin iyon, dahil tulog na tulog pa rin siya hanggang ngayon. Paano ba naman kasi, mag-aaya siyang makipagpuyatan, hindi naman pala niya kaya. Bandang huli ako pa 'yung natira at unang nagising ngayon. Medyo hindi pa masakit ang tama ng araw sa aming balat, kaya tingin ko ay nasa alas sais pa lamang o alas syete.
Bigla namang may
