12.ซวยแล้ว

1309 Words

ราวกับว่าเรานั้นเข้าใจกันไปคนละทิศคนละทาง... พระชายาของเขานั้นมองมาที่เขาด้วยแววตาที่เต็มได้วยความโกรธเคือง เฟยเทียนทำได้เพียงยกยิ้มจางๆที่มุมปาก เขาดึงเธอให้โน้มตัวลงมาเพื่อที่จะโอบกอดเธอเอาไว้ ความเงียบปกคลุมเราทั้งคนเอาไว้พร้อมกับอาการบาดเจ็บที่ร่างกายเขา... ที่ตามเนื้อตัวของท่านอ๋องมีร่องรอยเขียวช้ำเต็มไปหมด พอมองดูดีๆก็นึกสงสารไม่น้อย เขาคงจะช้ำในเพราะเขาตกลงมากระแทกกับโขดหินอย่างจัง รวมไปถึงอาการสำลักน้ำนั่นด้วย คงจะต้องรอให้อาการของเขาดีขึ้น ถึงจะสามารถพาเขาออกไปจากถ้ำแห่งนี้เพื่อเดินทางกลับจวนไป๋...หวังว่าร่างกายของเขาจะดีขึ้นในเร็ววัน เธอจะได้ออกไปจากที่นี่เสียที ...... พายุหิมะกำลังพัดผ่านมาอย่างแรง สภาพสนามรบที่เต็มไปด้วยศพของทหารและชนเผ่าทางเหนือดูน่าสยดสยองยิ่ง... หนิงหลงปรายตามองบรรยากาศโดยรอบ ที่ตอนนี้เสียงโห่ร้องดังขึ้นมา...มันคือเสียงโห่ร้องที่เต็มไปด้วยความยินดี เส

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD