ทำไมเรื่องราวมันถึงได้เลยเถิดมาจนถึงขั้นนี้กันนะ...
เธอกำลังอยู่ในจวนไป๋ เบื้องหน้าของฟางหรงคือซูมี่ที่ทำท่าทางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก นับว่านี่คือภัยพิบัติอย่างหนึ่งในชีวิตของเธอและสหายก็ว่าได้ เพราะลู่อันหลาง..
ใช่เขาชื่อนี้อย่างแน่นอน เป็นชื่อที่เธอจำได้ขึ้นใจเพราะว่าเขาพาเธอและซูมี่มาขังเอาไว้ในคุกจวนอ๋องแห่งนี้
เขา..ท่านอ๋องนั้นรู้ทั้งรู้ว่าเธอมิได้มีส่วนในการที่เขาตกหน้าผาเลย ตรงกันข้ามเธอแบกเขา..ทั้งแบกทั้งลากเขาขึ้นมาจากน้ำและพาเขาไปรักษาตัวในถ้ำ
หากว่าไม่มีเธอป่านนี้เขาก็คงจะเป็นผีเฝ้าแม่น้ำแห่งนั้นไปแล้วด้วยซ้ำ คนอะไรกันช่างไร้น้ำใจยิ่ง...
"เป็นยังไงล่ะ แผนการสาวงามของเจ้า...ได้พาเรามาอยู่ในคุกจวนไป๋นี่"
"มันจะต้องมีทางออกสิซูมี่"
"ทางออกเดียวที่ข้าคิดได้ในตอนนี้คือเจ้าถอดหน้ากากนี่ออกซะ พอพวกทหารเห็นว่าเจ้าเป็นพระชายา พวกเขาก็จะปล่อยเราไป เจ้าก็แค่กล่าวอ้างว่าเรื่องทั้งหมดมั
