ข้ามเวลามา300ปี

หมอผี​ &​ ลักพาตัว

ตอนที่15

“ เอ้า พี่ไปไหนกันมานี้ มากินด้วยกันเร็วๆ “ แก้วที่มานั่งตรงสำรับกับข้าว แต่บัวกับกระรอกให้เธอนั่งอยู่คนเดียว โดยที่ทั้งสองคนไปกินที่อื่น แก้วที่เห็นทั้งคู่ตักข้าวโรยเกลือแล้วทำท่าจะไปกินที่อื่น เธอก็เลยเรียกทั้งคู่เอาไว้เพื่อให้มากินเป็นเพื่อนเธอ

“ แม่นาย ไม่ได้หรอกนะเจ้าคะ บ่าวกับนายจะกินด้วยกันไม่ได้ “ บัวเธอพูดออกมาด้วยสีหน้าท่าทางอึดอัดใจ เพราะตอนที่มาวันแรกก็ทานกับเธอไปแล้วครั้งหนึ่ง โดยที่เธอขอร้องให้ตัวเองทานเป็นเพื่อน แล้วคราวนี้ก็ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ยอมอีกเหมือนกัน เพราะสายตาของเธอ บอกมาแบบนั้น

“ ไม่เอา ข้าก็บอกพี่แล้วนี้ ว่าเราไม่ใช่บ่าวกับนาย ถ้าพูดไปแล้วข้าก็เหมือนลูกสาวของพี่นะ มาเลยส่วนพี่กระรอกในเมื่อพี่มาอยู่กับข้าแล้วก็เท่ากับเราเป็นคนในครอบครัวของข้า มาเลยนี้คือคำสั่งห้ามทำเยื้องนี้กับข้าอีก ไม่อย่างนั้นข้าจะเสียใจ ข้าจะน้อยใจ แล้วข้าก็จะร้องไห้ ฮือออออออ แง่ๆ……” แก้ว พูดจบเธอก็แกล้งร้องไห้ออกมาเพื่อให้คนของเธอมากินข้าวด้วย บัวกับกระรอกที่ได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับร้องไห้ออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีคนเห็นค่าของพวกตนแบบนี้มาก่อน ทั้งที่เป็นญาติกันก็ไม่ใช่ เป็นแค่บ่าวกับนาย แต่เจ้านายกับเห็นตัวเองเป็นครอบครัวนั้นเลยทำให้ทั้งสองคนถึงกับร้องไห้ออกมา

“ แม่นาย…..// คุณหนูของบ่าว…..ฮือออออ กระซิก กระซิก ฮืออออ “ บัวกับกระรอกร้องไห้ออกมาพร้อมกัน แต่ทั้งคู่ที่ร้องไห้กับออกมาจริงๆ จากนั้นทั้งสามคนก็โผล่เข้ากอดกันร้องไห้ แก้วเธอก็เป็นคนโอ้…ทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มที่รู้สึกเอ็นดู ภาพที่เกิดขึ้นนั้นอยู่ในสายตาของหมอผีแทนที่ซุ่มอยู่ด้านในป่ากับคนของตัวเอง

“ ท่านหมอผี ข้าคิดว่าแม่นางแก้วคงวิปราสไปแล้วนะพ่อหมอ ดูสิเธอกอดอีบ่าวสองคนร้องไห้ ข้ามิเคยเห็นผู้ใดทำเยื้องนี้มาก่อนเลย “ ไอ้หิน ผู้ช่วยของหมอผีแทน พูดออกมาแบบนั้นเพราะตั้งแต่มันเกิดมา ไอ้หินไม่เคยเห็นบ่าวกับนายกินข้าว หรือว่ากอดกัน อีกทั้งเรียกบ่าวว่าพี่อีก นั้นก็เลยทำให้หินคิดว่า แก้วเธอเสียสติไปแล้ว

“ นั้นสิพ่อหมอข้าก็คิดว่าแม่แก้วคงจะวิปลาสไปแล้วแน่แท้ แต่ก่อนออ่นแอขี้โรค แตกต่างจากตอนนี้ กับลุกขึ้นมาตบตีกับผู้ชายอย่างกับโดนผีเข้า “ ไอ้เม้น มันพูดออกมาด้วยสีหน้าตกอก ตกใจอย่างเห็นด้วยกับหิน จากนั้นเมื่อไอ้เม้นพูดมาถึงตอนผีเข้าก็ทำเอาไอ้เม้นกับไอ้หินหันมามองหน้ากันด้วยความตกใจ พร้อมกับหันมามองนายของตน หมอผีแทนพอได้ยินแบบนั้นก็ส่ายหน้ามองพวกมันด้วยนีหน้าเหนื่อยหน่ายก่อนจะพูดออกมาว่า

“ ผีบ้า ผีบออะไรของพวกเอ็งว่ะไร้สาระเสียจริงพวกเอ็ง ถ้านางมีผีมาอยู่ในตัวของนางข้าก็เห็นแล้วสิว่ะ “ หมอผีแทน พูดออกมาพร้อมกับส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยหน่ายที่ลูกน้องของตนพูดไร้สาระ เม้นกับหินที่ได้ยินแบบนั้นก็เกาหัวอย่างเห็นด้วยกับเจ้านาย ว่าหญิงสาวไม่ได้โดนผีเข้าจากนั้นทั้งสามก็ซุมดูอยู่เงียบๆเพื่อรอเวลาจัดการกับแก้ว

เวลาต่อมา

หลังจากที่แก้วกับบ่าวอาบน้ำกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว แก้วเธอรู้สึกว่ามีคนมาแอบมองตั้งแต่เธอกับบ่าวกินข้าวกันแล้ว ตอนที่เธอกับบ่าวกอดกันแก้วเธอก็ได้กระซิบบอกกับพวกบ่าวว่ามีคนมาแอบมองพวกเธอ นั้นก็เลยทำให้บ่าวเกือบทำให้พวกนั้นรู้ตัวแต่เคราะห์ดีที่แก้วห้ามเอาไว้ทันไม่อย่างนั้นแผนที่เธอจะรู้ว่าใครมาถ้ำมองเธอก็คงจบเห

“ แม่นายเจ้าคะเอายังไงต่อดี “ บัวคลานเข้ามากระซิบถามแม่นายว่าแก้วจะเอายังไงต่อ แก้วที่ทำท่าอย่างกับคนไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่นั้น เธอก็บอกกับบ่าว่า

“ พี่สองคนเข้าไปนอนเถอะมันไปแล้ว “ แก้วเธอหลอกบ่าวว่าคนที่มาดูได้ไปแล้ว นั้นก็ทำให้ทั้งสองรู้สึกวางใจแล้วก็เบาใจมากขึ้น เพราะเธอกลัวว่าจะเป็นคนของผัวกระรอก หรือไม่ก็คนของคุณหนูชบา ที่ให้คนของเธอมาจัดการกับแม่นายของตัวเอง

“ เจ้าคะแม่นาย ถ้าอย่างนั้นเบ่าวสองคนไปนอนก่อหนาเจ้าคะ แม่นายก็รีบไปนอนด้วยนะเจ้าคะ เดี๋ยวจะไม่สบายน้ำค้างลงแล้ว “ ด้วยความตลอดเวลาที่แก้วกับบัวอยู่ด้วยกันมา ช่วงนี้แก้วจะนอนดึกเธอเอาแต่นั่งมองบนท้องฟ้าที่มีดวงจันทร์ดวงโตอยู่บนท้องฟ้า บัวก็เลยไม่ห้ามหรือว่าขอร้องแม่นายของเธอไปนอน แต่กลับกันเธอกลัวว่าแม่นายจะไม่สบายก็เลยพูดแค่นั้น แก้วที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็หันมายิ้มหวานให้กับบ่าวของตัวเองพร้อมกับพูดออกมาว่า

“ จ๊ะ “ แก้วเธอยิ้มหวานจนตาหยี๊ส่งให้บ่าว บัวได้ยินแบบนั้นเธอก็หันมาบอกับกระรอกให้ไปพักผ่อนตามอัธยาศัย แก้วที่รู้ว่าพวกที่มาแอบดูเธอยังอยู่ในความมืดนั้น แก้วที่เห็นแบบนั้นเธอก็ทำท่าทางเหมือนกับว่าเธอจะไปนอนแล้ว

“ หาว……นอนแล้วนะ……” แก้วเธอแกล้งยืดตัวหาว ก่อนจะบอกว่าตัวเองจะเข้านอน ถ้าเป็นคนฉลาดจะต้องเอะใจว่าคนบ้าอะไรจะไปนอนยังตะโกนบอกชาวบ้าน แต่พอดีว่าไอ้หมอผีแทนมันไม่มีสมองมันก็เลยคิดไม่ได้

“ พ่อหมอ แม่หญิงจะเข้านอนแล้วขอรับ พ่อหมอจักให้พวกข้าทำกระไรต่อไป “ ไอ้เม้น ที่ได้ยินแบบนั้นมันก็รีบถามผู้เป็นนายทันที เพราะตอนนี้มันขันไม้ขันมือ อยากปู้ยี้ ปู้ยำนังบ่าวแสนสวยของแก้ว แทบอดใจไม่ไหวแล้ว

“ หึหึหึ พวกมึงไปเถอะ อยากได้อีบ่าวสองตัวนั้นมาเป็นเมียไม่ใช่รึ ฮ่าๆฮ่าๆฮ่า มึงก็ไปจัดการมันสิว่ะรออะไร “ หมอผีบอกกับบ่าวของตัวเองให้ไปจัดการกับบ่าวของแก้ว พร้อมกับหัวเราะออกมาในความมืด ไอ้เม้นกับไอ้หินพอได้ยินแบบนั้นก็ค่อยๆย่องไปในความมืดเพื่อจัดการกับเป้าหมายของตัวเอง

“ วันนี้แหละแม่แก้วเจ้าต้องมาเป็นเมียของข้า ขนาดแม่ของเจ้าข้ายังทำให้ไปเป็นเมียของท่านเจ้าพญาสิงข์ขรเลย หึหึหึ “ หมอผีแทน หยิบขวดอะไรบางอย่างออกมาจากหย้าม พร้อมกับพูดออกมาด้วยความทนงตน แล้วก็ความแค้นที่คราวนั้นเธอได้เยียบหัวของเขา และนี้ก็เป็นที่มาของการแก้แค้นของหมอผี

“ มะอะอุ สิวัง พรหมา จิตตัง มานิมามา อาคัจฉายะ อาคัจฉามิ เอหิมะมะ “ เพลี้ยง หมอผีหยิบขวดบางอย่างออกมาจากหย้าม พร้อมกับเอามาบริกรรมคาถา ก่อนจะเป่าลมออกไป

“ หึหึหึ มึงไปจัดการกับแม่หญิงที่กูอยากได้เธอ มึงรีบพาเธอมาให้กูซะ “ หมอผีเมื่อบริกรรมคาถาเสร็จเรียบร้อย ก็มีผีสาวหน้าเกลียดหน้ากลัวพุ่งออกมาจากขวดนั้น พอหมอผีเห็นแบบนั้นก็ยกยิ้มมุมปากออกมาด้วยความพอใจ พร้อมกับสั่งให้ผีสาวตนนั้นไปจัดการกับแก้วซะ ผีสาวที่ได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าก่อนจะหายตัวไป เพื่อจัดการกับแก้ว

วูบ……

ผลึบ ผลึบ ผลึบ

“ เหตุใดข้าถึงเข้าร่างของนังผู้หยิงคนนี้ไม่ได้ “ วูบ วูบ วูบ ผีสาวที่ได้รับคำสั่งมาจากหมอผี พอเธอทำท่าจะเข้าสิงร่างของแก้ว แต่กลับทำอะไรเธอไม่ได้เลย พอเป็นแบบนั้นผีสาวก็รู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก เมื่อทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่ตัวเองต้องการนางก็หายตัววูบไปหาหมอผีทันที

“ ท่าน…..หมอ….ผี ข้าทำอันใด นังเด็กนั้นไม่ได้เลย…….” ผี สาวรายงานให้กับผู้เป็นนายรู้ว่าตัวเองทำอะไรแก้วไม่ได้เลย แต่แต่แตะเนื้อต้องตัวเธอแม้แต่ปลายเล็บก็ทำไม่ได้ หมอผีที่ได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก

“ นางมีของดีอันใดกัน เหตุใดถึงทำอะไรนางไม่ได้ว่ะ แล้วแบบนี้ข้าจะทำอันใดเธอได้อีก โถ่เว๊ย “ หมอผีแทนที่ทำอะไรแก้วไม่ได้เลย ก็รู้สึกโกรธแล้วก็โมโหเป็นอย่างมาก แก้วที่นอนรอดูเหตุการณ์อยู่ในมุ้งแต่มันกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ซึ่งมันก็แปลกมาก ก่อนจะได้ยินเสียงของบ่าวที่อยู่ด้านนอกต่างหากที่ฟังดูแล้วไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน

“ อึก อึก อึก “ กุกกัก กุกกัก ปึก

เสียงของบัวกับกระรอกที่โดนโจรโผกหน้าดำเข้ามาในมุ้งแล้วก็จัดการปิดปากเธอทั้งสองคนไม่ให้ร้อง พร้อมกับต่อยท้องเธอจนทั้งคู่ถึงกับนิ่งไปเพราะจุก