ข้ามเวลามา300ปี

ความรู้สึก

“ นี้มันจะมากเกินไปแล้วนะ อีเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม // ไอ้เข้มมึงไปเอาแช่เยียวมาให้กูบัดเดี๋ยวนี้ “

“ ขอรับ “

“ ถ้าวันนี้กูไม่ตีมึงให้หลังขาดอย่าเรียกกูว่า พญาสิงข์ขรเลยมึง “ สิงข์ขร ที่โดนลูกสาวที่สงบเสงี่ยมเรียบร้อยมานานด่าแบบนั้น ก็รู้สึกโกรธแล้วก็รู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก ตั้งแต่เกิดมาเป็นคนไม่เคยมีใครกล้าด่าเขา พอท่านพญาโดนถอนหงอกแบบนั้นก็รู้สึกโกรธ โมโห แล้วก็เสียหน้าต่อหน้าบ่าวไพร่มาก ส่วนชบา กับพยอม ที่ยืนอ้าปากค้างอยู่แบบนั้นก็ต้องตกใจ เพราะตอนนี้แก้วไม่เพียงแค่ไม่มีความหวาดกลัว แต่กลับกันเธอกับยกยิ้มมุมปากอย่างกับรอยยิ้มของคนชั่ว นั่นเลยทำให้สองสาวถึงกับอ้าปากค้างอย่างไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนตรงหน้านั้นจะเป็นแก้ว เด็กสาวที่ออ่นแออย่างกับลูกนก แต่ว่าวันนี้อยู่ๆเธอกับปีกล้าขาแข่งขึ้นมาอย่างกับว่าเป็นคนละคน ถ้าไม่ใช่ผีมาสิงแล้วจะเป็นอะไร นั้นคือสิ่งที่สองแม่ลูกคิด

“ นี้ขอรับคุณท่าน “ บ่าวที่วิ่งไปหวายแช่เยียวมาให้เจ้านาย ก็วิ่งนำเอาหวายมาให้เจ้านายของตัวเองเพื่อใช้ลงโทษเด็กสาว ที่เนื้อตัวเต็มไปด้วบบาดแผล ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าร่างบางคงจักทนฤทธิ์ของหวายแช่เยียวไม่ได้หรอกแตาว่าท่านพญาผู้เป็นพ่อหน้าโง่ก็ยังจักทำร้ายเธออีก จีนที่เห็นแบบนั้นเธอก็ยิ้มเยาะจากนั้นก็เดินเข้าหาท่านเจ้าพญาทันที

“ หึหึหึ มาเลยทั้งที่คนทั้งเรือนหลังนี้รู้ดีว่าอีแก้วคนนี้เป็นลูกของท่าน มีแต่ท่านเท่านั้นแหละที่ไม่รู้โง่ หูหนวกตาบอด เอาแต่ปิดหูปิดตาเชื่อ อีแก่หนังหยาบ กับอีลูกเสียงผีนี้ เอาเถอะในเมื่อท่านไม่คิดว่าข้าเป็นลูกของท่าน ถ้าอย่างนั้นท่านก็ตีข้า ตามที่ท่านเห็นสมควรเถอะ แต่ว่าหลังจากที่ท่านที่ข้าแล้ว ข้ากับท่านเราไม่มีอันใดเกี่ยวข้องกันอีก นอกจากจะไม่มีอันใดเกี่ยวข้องกับท่านแล้ว ข้าก็จักไม่อยู่ที่นี้อีก ข้าจักไปตามทางของข้า แล้วก็จะไม่มาเยียบที่นี้อีก ข้าจักคิดซะว่า ท่านแล้วก็ครอบครัวของท่านเป็นเจ้ากรรมนายเวรที่ข้าต้องใช้กรรมให้เท่านั้น “ จีนที่เห็นว่าบ่าวเอาหวายมาให้พ่อของเจ้าของร่างแล้ว ด้วยความที่เธอเป็นคนไม่กลัวอะไรอยู่แล้ว แค่หวายแช่เยียวเท่านั้น ไม่สามารถทำอะไรเธอได้หรอก ขนาดลูกปืน ระเบิด และก็มีดแท้ๆยงทำอะไรเธอไม่ได้เลย นั้นก็เลยทำให้เธอไม่คิดกลัวแถมเธอยังท้าทายให้พ่าของเธอตี จากนั้นเธอก็จะไปตามทางของตัวเอง เรื่องหาอัด หาเบี้ย คงไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น ตามที่ประสบการณ์ของเธอสมัยนี้หน้าจะหาเงินง่ายนิดเดียว ถ้าเธออยู่คนเดียวเรื่องรวยก็คงไม่ไกลมาก

วื๊ด

“ คุณพ่อตีมันเลยเจ้าคะ มันด่าเจ้าคุณพ่อ คุณพ่ออย่าปล่อยมันนะเจ้าคะ “ ท่านเจ้าพญาสิงข์ขร ที่ได้ยินที่ลูกสาวคนเล็กพูดไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าแม่ของแก้วไม่เคยเล่นชู้ แต่เป็นเพราะอำนาจของแม่พยอมเมียเอกที่มีพ่อเป็นถึงราชครูของขุนหลวง อำนาจทางการเมืองของท่านราชครูทำให้เขามายืนตรงจุดนี้ได้ พอสิงข์ขรที่โกรธแล้วก็ทำท่าจะตีลูกสาว ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก็เข้ามาในหัว พญาสิงข์ขรฝาดหวายลงมาอย่างแรงแล้วแต่ก็ต้องหยุดแค่นั้น จากนั้นก็เดินหนีออกมาปล่อยให้สองแม่ลูกแล้วก็บ่าวมองตามด้วยสายตาอึ้งประหลาดใจ ว่าเหตุใดท่านพญาถึงปล่อยให้แก้วพูดด่าตัวเองปาวๆแบบนั้น

“ หึหึหึ ว่ายังเจ้าคะคุณหญิงพยอม คิดหาทางว่าจะกำจัดข้าได้รึยังเจ้าคะ อย่าช้านะเจ้าคะไม่อย่างนั้น คุณหญิงเองนั้นแหละจะโดนข้ากำจัดซะเอง “ แก้วที่เห็นว่าสองแม่ลูกเอาแต่ยืนมองตามแผ่นหลังของพญาสิงข์ขรเดินไปแบบนั้น เธอก็เดินเข้ามายืนตรงหน้า พร้อมกับแสยะยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม แล้วก็พูดเสียงเบากับคุณหญิงพยอมผู้ฆ่าแม่ของเจ้าของร่าง เมื่อชบากับพยอม ได้ยินแบบนั้นทั้งคู่ก็ถึงกับหน้าเสีย อีกทั้งรอยยิ้มของแก้วที่ส่งยิ้มมาทางตัวเอง ทำให้คุณหญิงและก็ลูกสาวรู้สึกขนลุกขนพองขึ้นมาเลยทีเดียว คุณหญิงพยอมที่เห้นท่าไม่ดีเธอก็รีบเดินหนีออกมาโดยที่ไม่พูดไม่จา ชบาที่เห็นแม่ไปเธอก็รีบวิ่งตามเหมือนกัน รวมทั้งบ่าวไพร่ที่มึุงดูเมื่อตอนแรก

“ คุณหนูแก้วเจ้าขา อึก อึก กระซิก กระซิก เหตุใดคุณหนูของบ่าวถึงได้เปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ละเจ้าคะ “ บ่าวของแก้ว เมื่อเห็นว่าเจ้านายของตัวเองเปลี่ยนไปมากขนาดนั้น ด้วยความสงสัยแล้วก็สงสารคุณหนูของตัวเอง เธอก็เลยร้องไห้พร้อมกับเอามือลูบที่แขนของเจ้านายตัวเองเบาๆ อย่างคนสงสัย

“ เห้อ…ฉันไม่รู้จะว่าจะพูดยังไงดี เธอถึงจะเข้าใจ // ว่าแต่เธอชื่ออะไรเหรอ ออ้ ไม่ใช่สิพี่ชื่อว่าอะไร “ จีน ที่ไม่ค่อยรู้ศัพท์มากเท่าไหร่ พอพูดอะไรออกมาก็ทำให้เธอไม่ค่อยจะชัดเจน จีนก็เลยทำตัวไม่ถูก แต่ในเมื่อได้มาถึงที่นี้แล้วเธอก็ต้องยอมรับ ในเมื่ออยู่ที่โลกของเธอ เธอก็ไม่ได้อยู่ดีมีสุขอะไรขนาดนั้น ขนาดแฟนหนุ่มที่คบกันมาตั้งปี เขาก็ยังหนีไปแต่งงานใหม่เลย ถ้าวันนี้เธอจะย้อนมาอยู่ในร่างของเด็กสาวคนนี้ จีนเธอก็เลยคิดว่า ในเมื่อสวรรค์ หรือว่านรกให้เธอมาอยู่ในร่างนี้แล้วเธอก็จะทำให้มันดีที่สุด หรือไม่ก็สนุกและก็บรรเทิงให้ได้มากที่สุด

“ คุณหนู คุณหนูลืมบ่าวไปแล้วเหรอเจ้าคะ อึก อึก อึก ฮือออออ “ บัว เด็กสาวที่ตามแม่นายของตัวเองมาตั้งแต่ที่แม่นายถูกแต่งมาอยู่ที่เรือนนี้ ก่อนที่แม่นายของตัวเองจะตาย พะยอม แม่ของแก้ว ก่อนตายเธอได้ฝากให้บัวดูแลแก้ว นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาบัวก็เลี้ยงคุณหนูของตัวเองมาโดยตลอด เธอทั้งโดนตี โดนทำร้ายจากคุณหญิงพยอมเมียเอกของท่านเจ้าพญา แต่บัวเธอก็ต้องอดทนเพื่อให้มีชีวิตต่อเลี้ยงดูแก้ว ตามที่ได้สัญญากับผู้เป็นเจ้านายเอาไว้ จีนที่ได้ยินบ่าวของตัวเองที่ผอมแห้งแรงน้อย เนื้อตัวของเธอเต็มไปด้วยบาทแผลทั้งรอยใหม่รอยเก่า จนแทบดูไม่ออกเลยว่า นี้คือเนื้อของคน เมื่อจีนได้เห็นแล้วก็รู้สึกสงสารบ่าวที่อยู่ตรงหน้านี้มาก เธอก็เลยพูดออกมาว่า

“ พี่บัว ฉันลืมพี่ไม่ได้หรอกเพียงแต่ว่า ฉันโดนตีจนสลบขนาดนั้น สมอง /อุ๊ย หัวของฉันมันก็เลยเสือมนะจ๊ะพี่ เอาเป็นว่าพี่ไม่ต้องรู้หรือว่าถามอะไรฉันทั้งนั้น นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไปฉันจะเป็นคนปกป้องพี่เอง เราจะไม่มีทางมีชีวิตแบบนี้อีกอย่างเด็ดขาด ใครทำกรรมใดไว้ ยอมได้รับผลกรรมนั้นตอบแทน หึหึหึ “ แก้วเธอพูดกับบัว ด้วยสีหน้าจริงจัง พร้อมกับเอามือลูบที่บาดแผลตรงแผ่นหลังของบ่าวตัวเอง เบาๆ บัวถึงแม้ว่าเธฮจะแปลกใจกับคำพูดของคุณหนูของตัวเอง แล้วก็ไม่เข้าใจแต่ที่เธอมองเข้าไปในดวงตาของคุณหนูของเธอ เธอรู้ได้ทันทีว่าคุณหนูของเธอ ไม่ใช่คุณหนูแก้วคนเดิมอีกต่อไป

ด้าน พยอม-ชบา

“ คุณหญิงเจ้าขา บ่าวคิดว่าคุณหนูแก้วผีเข้าแน่นอนเจ้าคะ “ แม้น บ่าวชราที่นั่งเขี้ยวหมากไปพูดกับแม่นายของตัวเองไป พยอมที่โดนฝ่าตีนอรหันต์ของลูกเลี้ยงตัวเอง พอได้ยินแบบนั้นเธอก็ถึงกับหันมามองหน้าบ่าวของตัวเอง ด้วยสายตาลุกโพรง เพราะเธอก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

“ จริงด้วยคะคุณแม่ อีแก้วเมื่อก่อนมันไม่เคยจักสู้ลูกแต่ว่าคราวนี้มันสู้กับ ท่าทางของมันก็ดูแปลกไป คำพูดคำจาก็ฟังไม่รู้เรื่อง ลูกคิดว่าผีต้องเข้ามันอย่างแน่นอนเจ้าคะคุณแม่ “ ชบา พูดสำทับขึ้นมาอีกคน อย่างเห็นด้วยกับแม้นบ่าวของคุณแม่ตัวเอง คุณหญิงพยอมที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็ทำสีหน้าท่าทางอย่างพินิจพิจารณา ก่อนจะพูดออกมาว่า

“ อีแม้น พรุ่งนี้มึงให้คนไปตามไอ้หมอผีแทนมาที่นี้ กูอยากให้มันมาจัดการลูกอีพะยอม// ตอนที่มึงอยู่ มึงก็เป็นมารหัวใจกู พอมึงตายมึงก็ทิ้งลูกสาวของมึงเป็นมารหัวใจกูอีก ในเมื่อกูฆ่ามึงได้ครั้งหนึ่งแล้ว ลูกของมึงกูก็จักฆ่ามันให้ตายเหมือนกับที่กูฆ่ามึงเช่นเดียวกัน หึหึหึ “ คุณหญิงพยอม สั่งให้บ่าวไปเรียกหมอผีมาจัดการกับลูกเลี้ยงของตัวเอง ก่อนจะหันหน้าออกไปทางหน้าต่างที่มืดมิดมีเพียงแสงของพระจันทร์ แล้วก็ครบไฟที่บ่าวได้จุดไว้เพื่อเป็นแสงสว่างให้กับเรือนของตนเท่านั้น เธอมองออกไปทางด้านนอกพร้อมกับยกยิ้มมุมปากก่อนจะพูดกับตัวเองเบาๆเรื่องที่เธอฆ่าพะยอมเมียที่สามีของเธอเอาน้ำมันพรายมาจากหมอผี ไปทำให้เธอมาอยู่ที่นี้ เธอรู้ดีแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แต่พอสามีของเธอไปราชกาลงานที่เมืองอื่น คุณหญิงพยอมก็เลยจัดการวางแผนหาว่านางเล่นชู้กับบ่าวที่เรือน จนทำให้บ่าวหนุ่มรูปหล่อคนนั้นโดนท่านเจ้าพญาฆ่าตาย พะยอม

ที่อุ้มลูกน้อยอยู่ที่อกก็ถูกท่านเจ้าพญาสั่งให้เธอต้องตาย และนี้ก็เป็นความโหดร้ายของคุณหญิงพยอมเมียเอกคนนี้ ไม่ว่าใครที่มาขวางทางเธอ เธอจะใช้อำนาจกำจัดทุกคนที่ทำให้เธอไม่พอใจ

“ เจ้าคะ คุณหญิง หึหึหึ มึงโดนแน่ อีผีอัปปรี “ แม้น ตอบรับคำสั่งของนายตัวเองพร้อมกับทำหน้ากระยิ่มยิ้มหย่อง ด้วยความเหิมเกริมที่มีเจ้านายคอยให้ท้ายอย่างที่โบราณเรียกว่า มีคนถือหาง หรือเรียกอีกอย่างว่า นายว่าขี้ข้าพลอย นั้นแหละ