ข้ามเวลามา300ปี

เริ่มต้น​ธุรกิจ​

เริ่มธุระกิจ

จ๊อมแจ๊ม จ๊อมแจ๊ม จ๊อมแจ๊ม

เสียงของเรือแจวที่อัดเต็มไปด้วยใหดองไวท์ ที่แก้วกับบัวช่วยกันทำ ทั้งสองคนพายเรือไปด้วยรอยยิ้มนี้เป็นครั้งแรกที่บัวรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนมากกว่าเป็นสัตว์ ยิ่งนายของเธอที่เป็นคนขี้โรค ออ่นแอ พอมาบัดนี้เธอก็เป็นคนแข็งแกร่งอย่างกับหินผ่า บัวที่หันมาทางเจ้านายสาวเธอก็รู้สึกภูมิใจและก็มีความสุขกับแม่นายเวอร์ชั่นนี้มาก คนที่เลี้ยงกันมาตั้งแต่เด็กจนโตมีเหรอจะไม่รู้ว่าเด็กสาวคนนี้ไม่ใช่แม่นายของตัวเอง ที่เลี้ยงมากับมือ แต่ไม่ว่าเธอจะเป็นใครมาจากไหน แต่บัวก็รู้สึกขอบคุณผู้หญิงคนนี้มาก

“ พี่บัวมีอะไรรึเปล่าจ๊ะ “ แก้วที่เห็นบัวหันมามองเธอ ด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข แก้วที่เห็นแบบนั้นเธอก็อดที่จะแปลกใจไม่ได้ ก็เลยถามออกมาด้วยน้ำเสียงออ่นโยน บัวที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็หันมายิ้มพร้อมกับพูดออกมาว่า

“ ไม่มีอันใดหรอเจ้าคะแม่นาย ข้าแค่มีความสุขก็เท่านั้นเองเจ้าคะ นี้นานเท่าใดแล้วที่ข้าไม่เคยเห็นแม่นายยิ้มร้าเริงแบบนี้มาก่อนเลย “ บัวเธอหันมาบอกผู้เป็นนาย ด้วยรอยยิ้มที่ภูมิใจและก็มีความสุข แก้วที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็ได้แต่ยิ้มก่อนจะพูดเบาๆกับหัวเองว่า

“ นี้ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เล่นสนุกเหมือนกัน “ จีน ที่อยู่ในร่างของแก้ว เธอไม่เคยลืมเรื่องราวที่ผ่านมาเลยว่า ชีวิตของเธอเมื่อก่อนมีแต่เลือดและก็ความตายที่อยู่ตรงหน้า แต่คราวนี้เธอตายแล้วก็ได้เกิดใหม่ ในร่างของเด็กสาวที่ตายเพราะความออ่นแอของตัวเอง ในเมื่อสวรรค์อุตส่าห์ให้เธอมาอยู่ในร่างนี้แล้วเธอก็เลยไม่อยากปล่อยให้เวลาของเธอ เสียไปอีกต่อไปอีก และนี้ก็เลยทำให้เธอมีความสุขมากที่ได้เกิดใหม่ในร่างนี้

“ เมื่อกี่แม่นายว่ากะไรนะเจ้าคะ บ่าวไม่ค่อยได้ยิน “ บัว ที่พายเรืออยู่ด้านหน้า พอเธอได้ยินที่ปม่นายพูดแต่ฟังไม่รู้เรื่องแล้วก็ไม่ชัดเจนเธอก็เลยหันมาถามอีกครั้ง จีนที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็รีบตั้งสติก่อนจะพูดออกมาว่า

“ อะแฮ้ม ก็แหม…..พี่บัวคนเราก็ต้องรู้จักพัฒนากันบ้างสิจ๊ะ จะย้ำอยู่กับที่ตลอดก็ไม่มีอนาคตสิ “ จีนที่ตั้งสติเธอก็อธิบายให้บัวฟัง แต่ดูเหมือนว่าบัวที่ได้ยินแบบนั้นไม่ใช่แค่เธอไม่เข้าใจแล้วเธอก็ไม่รู้เรื่องอีกเหมือนเดิม ก่อนที่เธอจะหันมามองทางพร้อมกับเอามือเกาหัว แล้วก็พูดกับตัวเองว่า

“ กูไม่หน้าถามเล๊ยยยยย ถึงอย่างไรมึงก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดีแหละอีบัวเอ๊ยยยยย “ บัวเธอเกาหัวพร้อมกับบ่นกับตัวเองว่า เธอฟังคุณหนูของเธอไม่เข้าใจ

ตลาดจีน

“ ไหลๆ “ เสียงของผ้าค้า แม่ค้าในตลาดต่างร้องเรียกลูกค้าดังแซ่งแซ แก้วที่เคยมาที่นี้แล้วก็จัดการกับพวกที่คิดจะรวนรามเธอมาแล้วครั้งหนึ่ง พอ ทุกคนในตลาดได้เห็นเธอ ต่างก็พากันมองด้วยสายตาแปลกๆ พวกผู้หญิงต่างก็มองเธอแล้วก็พูดซุบซิบกันอย่างกับว่ารังเกรียจเธอ บัวที่เห็นแบบนั้นเธอก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจก็เลยเดินมาข้างเจ้านายพร้อมกับกระซิบออกมาว่า

“ แม่นาย ดูคนพวกนี้สิเจ้าคะมองเราแปลกๆ อย่างกับเราเป็นใส้เดือน กิงกือก็ไม่ปานเจ้าคะแม่นาย “ บัวเดินเข้ามากระซิบ นายของตัวเอง เพื่อให้แม่นายของตนเลิกทำหน้าตาอย่างกับว่าไม่สนใจ สนโลกสักที แก้วที่ได้ยินแบบนั้นแทนที่เธอจะแคร์เธอกับบอกกับบ่าวของตัวเองว่า

“ ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ พี่บัวเราไม่สนใจสักอย่างผู้ใดจักทำอันใดเราได้ แล้วอีกอย่างที่เรามาที่นี้ไม่ใช่ว่าเราจะมาหาเรื่องสักหน่อย เรามาทำธุรกิจ เราอย่าไปใส่ใจเลย ใครจักมอง หรือจักว่าอันใดก็ช่างเขาเถอะ เรารู้ตัวเราก็พอแล้วนะจ๊ะ พี่บัว “ แก้วเธอหันมาบอกกับบัว เพื่อให้บัวสบายใจ อย่าใส่ใจกับเสียงนกเสียงกา หรือว่าสายตาของคนที่เธอไม่รู้จักหรือว่า ไม่รู้จักเธอ บัวที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็ยิ้มอย่างเข้าใจ เพราะตั้งแต่อยู่กับแก้วมา คำพูดเกี่ยวกับคำว่าธุรกิจอะไรนี้ เธอก็พอจะเดาได้แล้วว่าคำนี้หมายความว่าอะไร เธอก็เลยไม่ถามอะไรออกมาอีก แถมเธอก็ยังเชิดหน้าเดินเหมือนแม่นายของตัวเอง การกระทำของเธอกับแก้วในตอนนี้เหมือนกับทั้งคู่เป็นนางแบบระดับโลกที่มีสายตามากมายจับจ้องมาที่เธอ

“ หมื่นเมฆา นั้นผู้ใดกัน นางโลมใหม่รึ “ หมื่นอินปัน สหายอีกคนของหมื่นเมฆา ระหว่างที่ตรวจการอยู่นั้น สายตาของพ่อเสือร้ายอย่างอินปันก็เห็นเข้ากับแก้วที่เดินด้วยท่าทางสง่างาม การแต่งตัวของนางก็ไม่เหมือนกับบ่าวไพร่ หรือว่านางโรงชำเรา บวกกับหน้าตาสวยงาม รอยยิ้มที่สดใสของเธอ ก็ทำไม่ว่าผู้ใดเห็นก็ต้องละลายกันทั้งนั้นรวมทั้งหมื่นอินปันด้วย เมฆาที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็หันมามอง แล้วก็ต้องตกใจเพราะคนที่อินปันบอกนั้นเป็นแม่นางที่เพิ่งจัดการกับผัวของกระรอกบ่าวคนใหม่ของนางที่วันนี้ไม่ได้ติดตามมารด้วย

“ นั้นมันแม่นางแก้ว ลูกสาวของท่านพญาสิงข์ขร “ เมฆาบอกกับสหายของตัวเองไป เพื่อให้สหายของตัวเองรู้ พร้อมกับทำท่าจะควบม้าไปทางที่แก้วอยู่ แต่ไม่ทันที่หมื่นเมฆาจะได้ขยับม้า ก็ต้องหยุดลง เพราะหมื่นอินปันพอได้ยินว่าเป็นลูกสาวของพญาสิงข์ขรเขาก็ชิงตัดหน้าสหายของตัวเองเพื่อเข้าไปทำความรู้จักกับเธอก่อนในทันที

กึ๊บกั๊บ กึ๊บกั๊บ กึ๊บกั๊บ

“ แม่นายหลบหน่อยเจ้าคะ หมื่นอินปันขวบม้ามาทางนี้เจ้าคะ “ บัวที่ได้ยินเสียงของฝีเท้าม้าเธอก็หันมามองก่อนจะรีบมาดึงแม่นายของเธอให้หลบม้าของอินปัน แก้วที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็ยอมหลบตามที่บ่าวของเธอพูด

กั๊บ กั๊บ กึ๊ก กึ๊ก

“ อะแฮ้ม แม่นางเจ้าเป็นถึงลูกพญาเหตุใดถึงได้มาอยู่ในที่แบบนี้ได้เล่า “ หมื่นอินปัน ข้วบม้ามาทางแก้วแล้วก็จอดพร้อมกับถามเธอด้วยความสงสัย แต่สายตาที่จ้องมาที่เธอกับดูเหมือนผู้ชายเจ้าชู้ แก้วที่ได้ยินคำทักทายของคนที่เธอไม่รุ้จัก แต่ฟังจากที่เขาทักเธอแล้ว ผู้ชายคนนี้หน้าจะรู้จักเธอ นั้นก็เลยทำให้แก้วยิ้มหวานส่งให้อย่างเป็นมิตร รอยยิ้มของเธอเล่นเอาหมื่นอินปันถึงกับหัวใจกระตุกสั่นไหว กับรอยยิ้มนั้นของเธอ

“ ข้าไหว้เจ้าคะท่านหมื่น จะลูกพญาหรือว่าลูกไพร่ต่างก็เป็นคนเหมือนกันไม่ใช่รึเจ้าคะ แล้วเหตุใดข้าจะมาที่นี้ไม่ได้เล่าเจ้าคะ ดูสิเจ้าคะ นั้นก็คน นู่นก็คน และนี้ก็คน ไม่เห็นแตกต่างกันแต่อย่างใด จะมีแตกต่างกันก็แค่เครื่องนุ่งห่มเท่านั้นเองนะเจ้าคะท่านหมื่น คริ คริ คริ “ แก้วเธอไหว้เพื่อทำความเคารพผู้ใหญ่กว่า ก่อนที่เธอจะยิ้มหวานส่งให้ท่านหมื่นด้วยรอยยิ้มที่สดใจ จากนั้นเธอก็อธิบายเรื่องที่หมื่นถามให้ชายหนุ่มตรงหน้ารู้ หมื่นอินปันที่ได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับตาโต เขาไม่คิดเลยว่าแม่หญิงตรงหน้าจะมีความคิดผิดแผลกออกไปจากผู้อื่น ยิ่งท่าทางของเธอ ที่ทำตัวเปิดเผยกับบ่าวเหมือนกับว่าเป็นเพื่อนมากกว่าคนใช้นั้นยิ่งทำให้หมื่นอินปันแปลกใจ

“ ฮ่าๆฮ่าๆฮ่า ที่แม่นางพูดก็ถูก ข้าชอบแม่นางยิ่งนักจริงไหมพ่อเมฆา “ อินปัน หันมาพูดกับเมฆาพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังกังวาลตลาดท่าจีน เมฆาที่ได้ยินแบบนั้นต้องยอมรับว่าเขาแปลกใจเหมือนกันว่าทำไมเธอ คิดอะไรแผลกไปจากลูกผู้ดีคนอื่น แต่ที่ทำให้เขาต้องหุบยิ้มลงก็ตรงที่สหายของเขาบอกว่า ชอบผู้หญิงคนนี้ แก้วที่ได้ยินชื่อของสหายที่เข้ามาใหม่ เธอก็ยกมือไหว้พร้อมกับส่งยิ้มให้หมื่นเมฆา อย่างเป็นมิตร ถึงอย่างน้อยอีกหน่อยเขาก็จะมาเป็นพี่เขยของเธอ

“ ข้าต้องขอตัวก่อนนะเจ้าคะ พอดีว่าข้ามีธุระสำคัญหนะเจ้าคะ “ แก้วเมื่อนึกขึ้นได้ว่า ไวท์ของเธอ เต็มเรืออยู่ เธอก็รีบขอตัวกับหมื่นทั้งสอง พร้อมกับทำท่าจะเดินไป แต่ยังไม่ทันที่เธอจะขยับเท้าเลยด้วยซ้ำ หมื่นอินปันที่สนใจในตัวของหญิงสาว ก็พูดสวนขึ้นมาก่อนว่า

“ เดี๋ยวก่อนเถอะแม่นาง ไม่ทราบว่าแม่นางจักไปที่ใด ให้ข้าพาไปได้รึไม่ “ ด้วยความสนใจในตัวของหญิงสาว พอเห็นว่าเธอจะไปเขาก็เลยพูดกับเธอไปว่า เขาอยากไปส่งเธอเมฆาที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็รู้สึกไม่พอใจอย่างแปลกๆ สีหน้าท่าทางของเมฆาตอนนี้ดูเมือนกับเด็กน้อยที่โดนขัดใจก็ไม่ปาน