ข้ามเวลามา300ปี

ตลาดแตก

ด้านบ้านของหมอผีแทน

“ สะอะนิโส สะอะนิลัง ทุสะนิโส ทุสะนิสัง โอมนะโม นามะมัง สะมาโส ยุตตะโส ยุตถะ เอหิมานะ หิเนถาเน นามะวิกรึง คะเร เอหิจิตตัง มามะ ภูตา พันธานัง วิกรึงคะเร เอหิ มะมา อะอิเออุ ทุสะ นะโส นะโมพุทธายะ “ เสียงบทสวดของหมอผีแทน ที่กำลังสวดผีให้มาสถิตย์ที่ขวดน้ำมันหว่านสาวหลงของตัวเอง เพื่อที่จะเอาไปทำใส่แก้ว ด้วยความแค้นเขาไม่อยากเอาน้ำมันพรายที่เขามีอยู่มาทำใส่เธอ เพราะของพวกนี้ถ้าใช้เป็นประจำคนโดนจะกลายเป็นคนบ้าหรือว่าเสียสติ นั้นก็เลยทำให้หมอผีแทนไม่อยากทำเพราะเสียดายความสวย ความงามของนาง มันก็เลยทำน้ำมันสาวหลงแทน

“ ไอ้หิน คุณพี่ทำอันใดกันทำไมเข้าไปนานจังกู จักกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่ กูต้องการอัฐ “ เสียงของผู้หญิงปากแดง ที่ดูเหมือนว่าจะรอผู้เป็นสามีนานแล้ว ด้วยความที่เธอต้องการจะกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่แล้วก็ อยากไปช๊อปปิ้งเครื่องแต่งกาย ของตัวเอง ด้วยความที่ผัวของเธอเข้าไปทำอะไรก็ไม่รู้นานจนเกินไปเธอก็เลยรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ก็เลยถามบ่าวผู้เป็นลูกน้องของสามี

“ ท่านหมอกำลังทำพิธีอยู่ขอรับแม่กลิ่นทนรออีกครู่ ไม่นานพ่อหมอก็คงจะออกมา ใจเย็นๆก่อนเถอะนะขอรับ “ หิน บอกผู้เป็นนายให้ใจเย็น กลิ่นเมียคนที่สามของหมอผีแทน ที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็ไม่รู้จะทำอะไรได้นอกจากรออแล้วก็รอด้วยความหงุดหงิดหงุ่นหงาน เมื่อสามีทำให้ไม่พอใจ

ตลาด

“ โห้…..ของเยอะแยะเลยพี่บัว “ แก้วที่ชวนบัวมาหาอุปกรณ์ ทำธุรกิจ บัวก็แนะนำว่าของทุกอย่างที่แม่นายของนางพูดจะมีก็แต่ที่ตลาดสดนี้เท่านั้น เพราะเป็นตลาดศูนย์รวมของต่างๆมากมาย

ปึก

“ ว๊าย “ ระหว่างที่เธอเดินดูของกับบ่าวไพร่ของเธออยู่นั้น เสียงของผู้หญิงเหมือนกับว่าตกใจอะไรบางอย่างเธอก็ร้องวายออกมา แก้วกับบัวที่กำลังเดินดูของอยู่พอได้ยินแบบนั้นก็หันมามองตามเสียง ด้วยความสนใจ

“ ไปกับข้าอีกะปิ มึงเป็นเมียกูกูแต่งมึงมานั้นหมายความว่ามึงเป็นสมบัติของกู กูจักเอามึงไปขายที่โรงชำเรามันก็เป็นสิทธิ์ของกู ไป “ เพลี๊ยะ เพลี๊ยะ เสียงของชายร่างใหญ่หน้าตาน่ากลัว เสื้อไม่ใส่ เขาทั้งตบทั้งตี ทั้งลากทั้งดึงผู้หญิงตัวผอมแห้งแรงน้อย ร่างกายของเธอทั้งเขียวช้ำจากการถูกทำร้าย

“ ฮืออออออ ฮืออออออ พี่ถึกอย่าเอาฉันไปขายเลยนะจ๊ะ ฉันเป็นเมียพี่ พี่ไม่รักฉันแล้วหรือ ฮืออออออ ฮืออออออ อย่าเอาฉันไปขายเลยนะจ๊ะ ฮืออออออ ฮือออออ “ เสียงของหญิงผอมแห้งทั้งร้งไห้ แล้วก็ออ้นวอนขอร้องผู้เป็นสามี ภาพที่น่าสงสารเวทนาอยู่ในสายตาของทุกคนแต่ก็ดูเหมือนว่าไม่มีใครกล้ายุ่งเพราะเป็นเรื่องของผัวเมีย แก้วที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก เธอทำท่าจะเดินไปดู สบัวที่เห็นแบบนั้นเธอก็รีบดึงแขนของเจ้านายตัวเองเอาไว้ ก่อนจะพูดกับเจ้านายของตัวเองว่า

“ แม่นายอย่ายุ่งเลยนะเจ้าคะ เรื่องของผัวเมียเจ้าคะ “ บัวรีบบอกผู้เป็นนายว่าเรื่องนี้เธอจะเข้าไปยุ่งไม่ได้ เพราะเป็นเรื่องของผัวเมีย แก้วที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ก่อนจะหันมาพูดกับบัวว่า

“ เรื่องของผัวอย่างนั้นเหรอพี่บัว เมียก็เป็นคนนะพี่ ผู้ชายมีสิทธิ์อะไรมาทำร้ายลูกสาวของคนอื่นแบบนั้น ข้าว่าเรื่องนี้ถ้าเราเฉย เกิดไอ้ยักษ์นั้นมันฆ่าผู้หญิงคนนั้น จากที่เราช่วยได้ เราก็จะเป็นคนบาปนะจ๊ะพี่บัว / ไม่เอาอ๊ะ ข้าจะยุ่ง “ แก้วหันมาพูดกับบัวด้วยสีหน้าโกรธ บัวที่เห็นแบบนั้นเธอก็ถึงกับตกใจเพราะสายตาแบบนี้แก้วเด้กสาวที่เธอเลี้ยงมาไม่เคยทำ แล้วเธอก็ต้องตกใจยิ่งไปกว่านั้นเมื่อแก้วพูดจบเธอก็สบัดมือของบัวออกจากแขนของเธอ จากนั้นก็เดินดุ่มๆเข้าไปทางสองผัวเมียนั้น

“ แม่นายอย่านะเจ้าคะ แม่นาย “ เสียงของบัวร้องเรียกผู้เป็นนาย แต่ก็ดูเหมือนกว่าจะป่าวประโยชน์เพราะแก้วทำเป็นหูทวนลม

ปึก

“ หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้หน้าตัวเมีย มึงทำร้ายผู้หญิงเพศแม่ของมึงแบบนี้ ไปเอาผ้าถุงแม่มึงมาใส่ไป่ “ แก้ว ที่เดินเข้ามาถึงเธอก็จัดการผลักผู้ชายร่างโตอย่างแรงจนมันตัวกระเด็นออกห่างจากหญิงร่างผอมแห้ง ไอ้ถึกผัวของกระปิ ที่เห็นว่ามีคนเข้ามายุงเรื่องของผัวเมียแล้วอีกอย่างเธอก็ผลักมันจนตัวของมันกระเด็นกระดอน ซึ่งนั้นก็ทำให้มันทั้งขายหน้าแล้วก็โกรธเป็นอย่างมาก ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา พอเห็นแบบนั้นต่างก็พากันหยุดมองอย่างให้ความสนใจเป็นอย่างมาก เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครกล้ายุงเรื่องของผัวเมีย แล้วก็ไม่เคยมีแม่หญิงผู้ใดสู้กับผู้ชายแบบนี้ นั้นก็เลยทำให้ทุกคนต่างก็หยุดมองกันทั้งตลาด หรือที่คนสมัยปัจจุบันเรียกว่าไทยมุงนั้นเอง

“ แม่หญิงนี้มันเรื่องของข้ากับเมียข้า เอ็งเป็นคนนอกอย่ามาเสือก ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อย่ามายุงเรื่องนี้ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน ถอยไป “ ไอ้ถึก พูดออกมาด้วยเสียงดุดันแล้วก็โกระที่อยู่ๆมีคนเข้ามายุงแล้วคนที่เข้ามายุงก็เป็นผู้หญิงอีกต่างหาก บัวที่ตามมาทันก็เข้ามาประคองร่างของกระปิที่ฟกช้ำไปทั้งตัว

“ กูไม่ยุงไม่ได้ เพราะเมียของมึงก็เป็นคนเหมือนกับกู ถ้ามึงอยากได้เมียของมึงมากนักก็เข้ามาเอาสิว่ะไอ้หน้าตัวเมีย “ แก้วเธอรู้สึกโกรธมากที่ได้ยินคนขู่แบบนี้ แล้วคำพูดของมันที่ดูถูเพศแม่ของมันอีกที่ทำให้เธอฟิวส์ขาด แก้วก็เลยด่ากราดออกไปพร้อมกับท้าทายบอกให้ไอ้ถึกเข้ามาตีกันกับเธอเพื่อเอาเมียของมันกับไป ผู้คนที่อยู่ในตลาดพอเห็นว่าผู้หญิงร่างเล็กยืนท้าวสะเอวด่ากับบุรุษแบบนั้น ต่างก็พากันมองพร้อมกับพูดกัน อย่างให้ความสนใจ ไอ้ถึกที่ได้ยินแบบนั้นมันก็รู้สึกโกรธจัด ก่อนจะวิ่งปี่เข้าไปเพื่อเอาเรื่องกับเด้กสาว

“ ได้…..อ๊าก………” ไอ้ถึก เมื่อโดนผู้หญิงทั้งด่าทั้งท้าทายแบบนั้น ด้วยความโกรธมันก็วิ่งปี่เข้าไปจะจัดการกับแก้วที่ยืนท้าวสะเอวอยู่เฉยๆ แก้วที่ตั้งหลักเตรียมจัดการอยู่แล้ว สายตาของเธอ จ้องไปที่เป้าหมายเพื่ออ่านการต่อสู้ของศัตรูที่อยู่เบื้องหน้า ว่ามันจะมาไม้ไหน เมื่อเธอจับทางได้ก่อนที่มันจะเข้ามาถึงตัวเธอ แก้วเธอก็ยกยิ้มมุมปากก่อนจะก้มตัวทำท่าเตรียมพร้อม แล้วก็………

ปึก ปัก ตุบ ตั๊บ ตูม

เสียงของฝ่าเท้าของแก้วที่กระโดดสูงถีบยอดอกของชายร่างใหญ่จนล้มกองกับพื้นอย่างไม่เป็นท่า ระหว่างที่ร่างของมันลอยระร่องยังไม่ทันได้ตกถึงพื้นแก้วเธอก็บิดตัวของเธอ ให้หันขึ้นมาอยู่ยืนอยู่บนร่างของของมันจากนั้นเธอก็กดแรงของเท้าทั้งสองข้างพาร่างของไอ้ถึกลงไปที่พื้น พร้อมกับมีแก้วยืนเยียบร่างของมันเอาไว้ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้ทำให้คนทั้งตลาดต่างก็มองกันด้วยสีหน้าของคนที่ตกใจ ก่อนจะมีเสียงซุบซิบพูดกันต่างนาๆว่าแม่หญิงผู้นี้เป็นใคร มาจากไหน แล้วเธอทำไมถึงต่อยตีกับผู้ชาย

“ เกิดเรื่องอะไรขึ้นรึไอ้หาญ “ หมื่นเมฆาที่ท่เดินตรวจตรากิจการวันนี้ ก็รู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมากว่าผู้คนเป็นอะไรถึงได้พากันไปยืนมุงดูตรงนั้นไม่มีใครสนใจที่จะขายของ ระหว่างที่หาญจะเข้าไปดูหูของเมฆาก็ได้ยินเสียงของใครบางคนที่ฟังดูแล้วเขาจะเคยได้ยินนั้นก็เลยทำให้เมฆากับหาญได้เห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั้งหมด เมฆาที่ตอนแรกจะเข้าไปช่วยแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ทันซะแล้วเพราะแม่หญิงร่างบางที่เขาเคยคุยด้วยวันนั้นจัดการผู้ชายร่างยักษ์ได้เพียงพริบตาเดียว นั้นก็ทำให้เมฆาถึงกับอ้าปากค้างตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างไม่อยากจะเชื่อว่าลูกสาวที่ท่านเจ้าพญาถูกหาว่าเป็นแม่หญิงวิปราศจะเก่งกาจขนาดนี้

ปึก

“ ว่ายังไงไอ้ยักษ์ มึงจะทำร้ายเมียของมึงอยู่อีกไหม ห๊ะ “ แก้วที่ยืนอยู่ยอดอกของไอ้ผัวชั่วของผู้หญิงที่ชื่อกะปิ เมื่อเธอเห็นว่าคนที่อยู่ใต้บาทาของเธอทำท่าจะลุกขึ้น เธอก็จัดการกระทืบทั้งสองเท้าเข้าไปที่ยอดอกของมันอีกครั้งอย่างแรง จนไอ้ถึกถึงกับกระอักเลือดออกมา แก้วเธอรู้จักวิธีฆ่า วิธีทำร้าย หรือแม้แต่ยาพิษ และก็ถอนพิษ ไม่ว่าจะเป็นช้างม้า วัวควาย หรือว่ายักษ์จากประสบการณ์ที่เธอทำงานรับจ้างฆ่ามาแล้วทั่วโลกเธอรู้ดีว่าต้องเผด็จศึกยังไงถึงจะทำให้ศัตรูตรงหน้าตาย หรือว่ายังมีชีวิต เมื่อร่างที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของแก้วมันกระอักเลือดออกมา ทุกคนที่มุงดูต่างก็พากันตกใจจนเกิดเป็นเสียงซอแซ เมฆาที่เห็นแบบนั้นก็ได้สติดขึ้นมา ก่อนจะวิ่งเข้าไประงับเหตุทันที

ปึก

“ อ๊ะ “ ด้วยความที่แก้วเธอผ่านบททดสอบมากมายแม้แต่ปิดตาฆ่าคนเธอก็ไม่เคยพลาดถ้าใครจะเข้ามาโจมตีเธอโดยที่เธอไม่ได้มอง เธอก็จัดการได้ เมฆาที่ตั้งใจจะมาระงับเหตุ ก็ต้องโดนแก้วเอามีดพกที่เธอพกมาด้วยจ้อไปที่คอของเมฆา เมฆาที่เห็นแบบนั้นถึงกับตกตะลึงทำอะไรไม่ถูกเพราะแค่ก้าวเดียวมีดที่อยู่ในมือของผู้หญิงตัวน้อยก็แทงเข้าคอหอยของเขาแล้ว แก้วที่ยืนอยู่บนยอดอกเธอก็หันมาทางด้านมีดที่เธอยื่นออกไปด้วยสายตาเอาเรื่องดุดันอย่างลืมตัว ก่อนจะต้องตกใจแล้วก็ได้สติเมื่อเห็นว่าคนที่เธอเกือบแทงคอหอยนั้นเป็นใคร

“ ทะ ทะ ทะ ท่าน ท่านหมื่น ท่านหมื่น “ พลึบ แก้วที่เห็นหน้าของท่านหมื่นที่ตาโตมองเธอเหงือตกอยู่ต่อหน้า เธอก็ถึงกับกระโดดลงจากยอดอกของไอ้ถึก พร้อมกับรีบเก็บมีดทันที ด้วยความตกใจ

“ ท่านหมื่น ท่านหมื่นขอรับ “ เสียงของไอ้หาญ แล้วก็ทหารก็วิ่งเข้ามาดูเจ้านายด้วยความตกใจ

“ แม่นาย “

“ พี่ถึก “

บัวกับกระปิก็เช่นเดียวกันเมื่อทุกอย่างกลับมามีสติทุกคนต่างก็วิ่งกรูเข้าไปหาคนของตัวเองทันที

เวลาต่อมา

ด้านกองสอบสวน

“ แม่แก้วเจ้าจะยุงเรื่องของผัวไม่ได้เจ้ารู้หรือไม่ “ หัวหน้าสอบสวนกลาง หรือที่คนยุคนี้เรียกกันว่าตำรวจสอบสวนนั้นแหละ แก้วที่โดนคุมตัวมาเธอกำลังโดนสอบปากคำอยู่ที่คอกไม้ ที่ดูแล้วเหมือนสำนักงานเล็กๆนั้นแหละ แก้วที่ไม่ได้นึกกลัวอะไรเลยพอโดนถามแบบนั้นเธอก็รู้สึกหัวเสียแต่ก็ตอบออกไป อย่างมีสติและก็น้ำเสียงน่ารักท่าทางของเธอก็ดูน่ารัก อีกต่างหากจนคนตรงหน้าแอบรู้สึกเขิลอายในความน่ารักของเธอ แล้วอีกอย่างการกระทำของเธอที่ทำกับชายร่างโตเมื่อกี่แทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนตรงหน้าของตนนี้จะเป็นคนทำจริงๆ

“ คุณตำรวจเจ้าขา อุ๊ยแฮะๆ คุณพี่ผู้ตรวจการเจ้าขา ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะเจ้าคะก็เมื่อกี่ข้าเห็นพี่ผู้หญิงโดน ผู้ชายตัวโตทำร้าย ข้าสงสารก็เลยเข้าไปช่วยก็แค่นั้นเองนะเจ้าคะ ข้าแค่อยากเป็นพลเมืองดีเองนะเจ้าคะ นะคะ นะคะ อย่าจับข้าเลยนะเจ้าคะคุณพี่…….ผู้ตรวจการ “ แก้วเธอพูดออกมาด้วยเสียงออดออ้นหน่ารัก อีกทั้งเธอพูดเสียงลากยาวอย่างไร้เดียงสาแล้วก็ทำตาปริบๆ ท่าทางน่ารักของเธอทำเอาหมื่นสรศักดิ์เพื่อรักของหมื่นเมฆา ตกตะลึงตาค้างในความน่ารักและก็ยิ้มที่สดใสของเธอหรือที่เรียกอีกแบบก็คือหลงเสน่ห์ เธอนั้นเอง