Kiraz Lekesi 25 | Sessiz
Şehrin dışında bir dağ evine gelmiştik. Görünürde kimseler yoktu ve bu durumdan hoşnut değildim. Sessizliği kalabalığın içinde yaşamayı severdim.
Otobüste okuduğum kitap benim yalnızlığımın bir parçasıydı.
Alamayacağım bir elbiseyi kalabalığın içinde giyindiğimi hayal etmek benim yalnızlığımın bir parçasıydı.
Partnerim olmadığı halde slow bir şarkıda dans etmek benim özgür ruhumun bir yanılsamasıydı. Düşüncelerim sessizse, ruhum özgürse, hayalim yalnızsa bu benim kalabalık içindeki yaşam biçimimdi.
"Ne düşünüyorsun?" diye soran Araz'dan gözlerimi sakındım. Sanki ona bakarsam tedirginliğimi anlayacak gibi inatla yere odaklandım.
"Burası çok ürkütücü."
"Ürkütücü mü? Doğayı sevmiyor musun?"
"Seviyorum."
"Öyleyse tadını çıkar. Bir daha böyle bir fırsat
