62. Bölüm | Malatya

1319 Words

Meysere 62  Bazen yıldızlar daha çok ışıldar. Sonraki gün gökyüzü masmaviyken kuşlar daha yükseğe kanat açar. Karanlıktan korkmadan uzaklara uçarlar.  Leman’ın gidişiyle hayatım ruhum eskisi kadar karanlıkta değildi. Umutlanmıştım. Ben de kuşlar kadar korkusuzca Araz’ın gökyüzünde süzülmek istiyordum.  Araz’a doğru her kanat açmak istediğimde ya yağmur yağıyordu ya da fırtınaya yakalanıyordum. Dört yıl önce cesaretim yoktu. O bana yüreğini kapattığında kalıp savaşmak yerine gitmek kolay gelmişti. Oysa ki ondan uzakta geçirdiğim günler boyunca çektiğim ızdırap hiçbir şeyle kıyaslanamazdı. Bu dört yıl boyunca yaşadığım acıyı düşündükçe Araz’a daha sıkı sarıldım. Belki dört yıl önce çekip gitmemiş olsaydım bugün onsuz yapabileceğimi sanıp gidebilirdim.  3 günlük mini bir balayı ayarlamışt

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD