Kiraz Lekesi 16 | Sığıntı...
Gözlerimi araladığımda bir ışık hüzmesi ile karşılaştım. Sol elimle gözlerimi kapattım.
"Biraz daha yatayım anne..." diye mırıldanarak çarşafı yüzüme çektim. Gözlerimi tekrar uykuya teslim etmek üzereyken o tanıdık ve içimi korkuyla titreten sesi duydum. O an gerçeği idrak etmemle nerede olduğumu hatırladım. Biraz daha uyumama göz yumacak bir annem yoktu. Aksine katı bir adamın insafına kalmıştım.
"Böyle mi asistanım olacaksın?" diye soruyordu Araz.
Çarşafı üstüme aldığım gibi yavaşça yüzümün yarısına indirip kocaman açılmış gözlerle pencerenin önünde dikilen Araz'a baktım.
"Ne?"
Tek diyebildiğim buydu ama binlerce kelimenin anlatamadığını iki harfe sığdırmıştım. Çünkü yüz ifadem içine düştüğüm şaşkınlığı fazlasıyla anlatıyordu.
"İşe gitmek için ha
