Kiraz Lekesi 30 | Kader Lekesi
Perişan bir halde villanın bahçesindeki kiraz ağacına baktım. Kiraz ağacı bahçedeydi ama lekesi ruhuma değmişti. Ruhumu o ağaca sarmalayıp daima Tufan'ın yakınında olmayı diledim. Tufan'ın beni terk ettiğine bir türlü inanmak istemiyordum. Baba olacağını bilse Kemal Bey'e verdiği sözden dönerdi çünkü söz konusu olan kendi evladıydı.
Tufan ile konuşmanın bir yolunu bulmalıydım. Bunu başaramazsam bir gün çocuğum babasını sorduğunda çocuğumun yüzüne bakamazdım. Kendi mutluluğumdan vazgeçeli çok olmuştu. Bebeğimin mutluluğu için elimden geleni yapmalıydım.
Zeliha halanın gecekondusuna vardığımda elimi karnımın üstüne koydum. Yüreğimdeki eksikliğin rahmimdeki masum bebeğin kapatacağını biliyordum. "Baban seni öğrenecek bebeğim. Er ya da geç babana kavuşacaksın
