"ไง"นํ้าเสียงที่คุ้นเคยที่คํ้าอยู่ด้านหลังของฉันที่นั่งอยู่โดยที่ฉันเองก็ไม่กล้าแม้แต่จะหันหลังกลับไปมองหรือสบตาเขาเลยด้วยซํ้าได้แต่ยิ้มออกมาแห้งๆและจ้องมองเขาไปด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย
"คิดจะหนีฉันสินะ"
"ฉันป่าวนะ ฉันแค่หิวเลยจะมาหาอะไรทาน"
"งั้นสินะ"ไม่ทันที่จะได้เอ่ยตอบกลับเขาไปอีกฝ่ายก็รีบยกร่างเล็กของเธอขึ้นพาดบ่าทันทีและเดินเข้าไปในตัวบ้านอย่างสบายใจเฉิบแม้ว่าเธอจะดิ้นมากสักเพียงไหนแต่สำหรับเขาแล้วนั้นเอาอยู่แน่นอนกับเด็กตัวแค่นี้
"นี่นายจะทำอะไรปล่อยฉันนะ ฉันกลัวความสูงนะไอ้บ้า ปล่อย!!!"
"เอากล่องยาไปให้ฉันบนห้อง"แม้จะตะโกนหรือทุบตีเขามากสักเพียงใดแต่ทว่าเขาเองก็ยังคงไม่ยอมปล่อยให้เธอลงได้เลยสักนิดเดียวจนมาถึงที่ห้องนอนที่คุ้นเคยอีกครั้งหนึ่งโดยสภาพห้องที่ค่อนข้างจะเละเทะมากพอสมควรจนเขาเมื่อเข้ามาเห็นสภาพห้องแล้วก็แทบอยากจะฆ่ายัยเด็กบ้านี่ทิ้งซะ
เมื่อเดินมาถึงเตียงร่างเล็กของ
