ตำแหน่งเจี๋ยอวี๋พร้อมพระราชทานนามนั้น ราวกับก้อนหินที่ถูกโยนลงสู่บ่อน้ำลึก ก่อให้เกิดระลอกคลื่นที่ไม่สงบลงง่าย ๆ การเลื่อนตำแหน่งและพระราชทานนาม แสดงถึงพระเมตตาอันสูงส่ง ทำให้ตำหนักถิงเซี่ยถังดูมีชีวิตชีวาขึ้นเล็กน้อย ของใช้จากสำนักกิจการภายในก็ประณีตยิ่งขึ้น การถวายพระพรจากตำหนักต่าง ๆ ก็เพิ่มมากขึ้น ทว่าหัวใจของมู่ชิงหรูกลับเย็นชาและระมัดระวังยิ่งกว่าตอนที่อยู่ในตำหนักชิงหรูเสียอีก
แววตาที่อาบยาพิษของหลินกุ้ยเฟยในวันนั้นที่อุทยานหลวง ราวกับคมมีดที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ ความล้มเหลวในการใส่ร้ายด้วยคุณไสย ไม่เพียงแต่ไม่ทำให้นางยับยั้งชั่งใจ แต่กลับกระตุ้นให้เกิดความเกลียดชังและความระแวงที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า มู่ชิงหรูรู้ดีว่าภายใต้ความเงียบสงบภายนอกของตำหนักเจาหยาง คืองูพิษที่กำลังซุ่มซ่อน เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีที่ร้ายกาจยิ่งกว่า
นางไม่อาจรอรับการโจมตีอีกต่อไป เปลวเพลิงแห่งการแก้แค้นไม่เคยดับ
