31.Can Kırıkları.
( MKTG’nin 40. Bölümü ile ortak bölümdür.)
Ahu…
Gözlerimi açmamak ve içinde bulunduğum yerden tamamen kurtulmak ve ya yok olmak istiyordum. İçim öyle bir yanıyordu ki bunu kimseye anlatamıyordum. Gerçi anlatmak istesem de yanımda kim var ki dinlesin?
Benim günahım neydi?
Ben ona ne yapmıştım?
Aslında cevap basit!
Hiçbir şey…
Sevdim…
Çok sevdim Serhat’ı.
Onun merhameti, onun şefkati ve sevgisi ile yoğurdum bu kırık kalbimi. O, öyle güzel seviyordu ki bunu öyle güzel hissettiriyordu ki annemden sonra kalbini de sevgisini de bize kapatan babamın yerini sanki o almıştı. Babamın ruhen yok olup bedenen yaşadığı sürede onun şefkatli kolları bana cennet gibi geliyordu.
Hayatımın son üç ayında onun yanı en huzur bulduğum yer olmuştu. Onun yanında huzurla doluyor, kend
