SILVESTRE'S POV
“Anong sabi mo, Silvestre? Ako gusto mong pakasalan? Nakatatawa!” asik ni Romina sa akin.
“Anong nakatatawa ro’n? Pa’no kung totoo ang sinasabi ko na ikaw ang gusto kong pakasalan?” sambit ko.
My face turned serious, and she lifted an eyebrow at me. Lumayo siya sa akin at tiningnan pa niya ang ilang gowns. Ngunit, lumapit na naman ako sa kanya.
“Kung nakipaglalaro ka lang sa ‘kin, Silvestre, makipaglaro ka lang. Game na game naman ako, sa ‘yo anytime and anywhere,” ngiti na pahayag niya sa akin.
“Tsk! Paniwalang–paniwala ka naman na gusto kitang pakasalan. Kalaban ang turing ko, sa ‘yo, Romina. Hindi naman porke nagse–séx tayo’y okay na tayo sa bagay na ‘yon,” may awtoridad na saad ko.
Humarap siya sa akin at pinasadahan niya ako nang tingin.
“Paniwalang–paniwal
