เช้านี้หมอฟ้าใสตื่นสายจึงมาถึงโรงพยาบาลช้ากว่าปกติ เมื่อเลื่อนประตูห้องพักแพทย์เปิดออกก็ได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วของคนที่อยู่ในห้องดังออกมา พร้อมกับเจ้าตัวที่วิ่งเข้ามาสวมกอดตั้งแต่เธอยังไม่ทันได้ก้าวเท้าเข้าไป
"ฟ้าแกเป็นยังไงบ้าง? รู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงแกมากนะ” เจนนารีกอดร่างบางของเพื่อนรักแน่น
“ฉันไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย แกนั่นแหละที่เป็นอะไร” ฟ้าใสยกมือขึ้นกอดตอบแล้วยิ้มออกมาทำเหมือนว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
"ไม่ต้องมาโกหกฉันเลย” เจนนารีขยับแขนออกแล้วขยับถอยมามองหน้าเพื่อนให้ชัด ๆ คล้ายกับจะหาร่องรอยการบาดเจ็บ
“เมื่อคืนฉันตามไปถึงงานเลี้ยงก็ไม่เจอแก ยัยนุชกับยัยกุ๊บกิ๊บเล่าให้ฉันฟังหมดแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แกรู้ไหมฉันนี่ปรี้ดมากเลยนะ อยากจะเดินเข้าไปตบยัยนั่นเพื่อแก้แค้นให้แก แต่เหมือนมันจะหายไปไหนก็ไม่รู้ พี่อาทิตย์ก็หายไป สองคนนั้นหายไปพร้อมกันด้วยนะ”
"ช่างเถอะ เมื่อคืนเขาก็คงรู้สึกอา
