Para kaming nasa isang paglilitis? We are both facing each other. Tinititigan ang isa't isa ng walang sinuman ang nais kumurap. Walang nagpapatalo at walang balak magpatalo.
"Why did you f**k me?" mariin na tanong ko, pilit itinatago ang hiya sa katotohanang nakipag-s*x ako sa isang Harisson. Harisson and Callaway cannot be seen in one frame, f*****g each other. Hindi naman kaming dalawa ang magkaaway pero ang pamilya namin oo. Hindi pa kami pinapanganak ay may hidwaan na sa dalawang pamilya. And it seems like we were born to hate each other too, without any basis. I hate him, and based sa pinapakita ng mga mata niya noon sa school since we studied at the same university. I can see hate too. He hates me for reasons that I don't know and the feeling is mutual.
"You kissed me first," mariing na sabi niya at nakita ko kung paano tumiim ang panga niya.
"You still took advantage of me in my weakest state! I'm drunk! " I accused him. His lips formed a sly grin. Alam ko, alam ko ang ginagawa ko kagabi. Ginusto ko iyon ngunit hindi kaya ng pride kong malaman na si Seigraine pala ang lalaking 'yon, so I am saving myself from embarrassment. Damn, bakit kasi medyo madilim? And my vision was blurry, I didn't notice that he's Seigraine.
"And so am I. Should I make you remember how you begged me to f**k you? Should I make you remember how you moaned for me last night?" He mocked.
"Bastos!" mabilis kong nadampot ang isang piraso ng tinapay at ibinato 'yon sa kaniya, pero agad niya iyong nasalo at kinagatan bago nakangising tumingin sa akin. Nanggagalaiti ako sa galit na tumayo ako at padabog na umalis ng kitchen. I need to get rid of him. It was just a one-night stand! Bakit naman kasi sa dami nang makaka-s*x ko at makakakuha ng virginity ko 'yang lintek na Seigraine pa na 'yan!
"You're leaving?"
"Oo! Dahil wala akong planong manatili dito kasama kang gago ka!"
"I see, go on. 'Wag ka lang papahuli sa mga pulis." bigla akong napatigil at napalingon sa kaniya, habang kunot na kunot ang noo.
"Anong sabi mo?"
"You didn't know? You're all over the news. The only daughter of Eric Callaway is missing. Pinalabas ng dad mo na nawawala ka at hindi naglayas, kaya kung sinuman ang kasama mo ngayon ay sa kulungan ang bagsak at alam mo kung anong kaya kong gawin kapag nadamay ako sa issue niyo ng ama mo," bigla akong kinilabutan sa unti-unting pagseryoso ng mukha niya. Wala naman akong pakialam kung anong gagawin, o gawin niya kay dad 'pag nagkataon. Ang ayaw ko ay ang ideya na pinapahanap na ako nito.
"It's all your fault. You ran away from him, you kissed me, you turned me on, and we ended up on my bed," unti-unti akong nanghina sa mga pinagsasasabi niya, hindi ako makagalaw, tila nanigas na nga ako sa kinatatayuan ko. Marahan siyang naglakad palapit sa akin bago huminto sa harapan ko.
"This is your problem, Miss. Solve it alone," Before I could answer, he kissed me on my lips, and he pulled away with a grin on his face.
Iniwan niya ako roong nakatayo at tulala. Napakalaking gulo ng ginawa ko. Hindi ko naman akalain na si Seigraine Harisson pala ang hinalikan ko sa bar, kung mamalasin naman at bakit siya pa?!
"Seigraine! Hindi mo ako pwede talikuran ng gano'n!" mabilis ko siyang hinabol at hinarap sa akin. Kung kanina'y nakakaloko pa ang tingin niya, ngayo'y napakaseryoso na no'n na halos hindi ko na makaya pang labanan. Unti-unting para akong nauupos, nagsalita ako pero hindi na gano'n ka-confident.
"Paano na ako ngayon?" hindi ko na nakilala ang sariling boses.
"I will call your father, sasabihin kong ipakuha ka rito. Alam ko namang alam niya na naglayas ka at hindi dinukot. Kung gagamitin niyang dahilan iyon para sirain ang pangalan ko, dudurugin ko naman siya ng pinong-pino, kasama ka."
"A-ano?! Ibabalik mo ako?!" Iyon lang ang inintindi ko, ang balak niya.
"First and foremost, I did not borrow or steal you. Second, what do you expect me to do with you?"
"Well, we f****d! " hindi makapaniwalang tinitigan niya ako.
"Yeah, we did so?"
"G-gano'n na lang 'yon? Hindi pwede! Panagutan mo ako!" Malakas siyang natawa, isang tawang nakakainsulto.
"Miss, hindi ko alam na ganyan ka pala. I thought it was just a casual s*x we shared last night—walang mag d-demand na panagutan ka at walang magrereklamo."
"H-hindi mo ako pwedeng pabalikin, d-dahil may nangyari sa atin. You should keep me here."
"Are you really serious, woman?" this time seryoso na ulit siya. Hindi ko alam kung may split personality ba ang lalaki na 'to. I can see how his jaw tightened.
"I have no time for your demands," Mabilis niya akong tinalikuran pero mabilis ko ring nahawakan ang kamay niya para pigilan.
"Don't send me back," I swallowed my pride. Tumungo ako dahil hindi ko na makaya pang tingnan ang mga mata niya.
"I'm leaving, so why shouldn't I send you back? We just f****d once. I don’t have any responsibilities with you. I didn't know you, we don't have any relationship."
"Leaving?"
"May flight ako mamaya Miss. I'm going back to New York and live there for good. If I won't send you back, you'll be left here alone. Sa itsura mo mukhang wala kang dalang kahit ano, hindi kakayanin ng cash mo, you won't survive.”
"Sasama ako sa 'yo!" nagulat ako pero mas nagulat siya sa sinabi ko.
"S-sasama ko sa 'yo," nanliliit ang boses na pag-uulit ko na halos gusto ko na lang lumubog sa kinatatayuan ko. This is my only way and I know this decision is a one-way ticket. Once I pushed it, I have no chance to back out or to stop mid-way. I cannot go back, anymore.
"Are you f*****g insane?" bakas ang pinaghalong gulat at hindi makapaniwalang expression sa mga mata niya. Like I said something ridiculous. Bakit naman hindi? I am Eras Analed Fross. The daughter of his father's enemy, and this is the last thing we could expect to happen. In my entire life, this is the only time I had talked to him ever. At hindi ko akalain na ganito pa. Sa ganitong sitwasyon pa.
"Ayoko na sa 'min. Nasasakal na ako, ayoko na sa pamilya ko. I hate my dad, his b***h, and my step-brother. Being with them feels like hell. Mas gugustuhin ko pang makasama ka kaysa sa kanila. Ngayon lang ako nagbaba ng pride sa 'yo, please Seigraine isama mo ako... sasama ako." hindi ko inaasahan ang pagbagsakan ng mga luha ko. I'm desperate, yes. Pero sa mga oras na 'to si Seigraine lang ang nakikita kong pag-asa ko. Dad won't suspect him, hindi nito iisipin na kay Seigraine niya ako mahahanap.
Kung kinakailangan kong kumapit, kakapit ako sa kaniya.
I thought he'd just stand there and watch me, ngunit napapitlag ako ng maramdaman ang paglapat palad niya sa bandang leeg ko. Para akong napapaso sa mga haplos ng daliri niya sa parteng medyo kumikirot pa.
"How did you get these wounds and cuts?" salubong ang kilay na tanong niya.
"I don't w-want to talk about it." binagsak ko ang tingin sa sahig. He didn't speak, hinayaan niya lang akong tahimik na nakatungo, trying to stop myself from crying.
"I wouldn't do this if I had any choice. I'm sorry." marahan na akong pumihit patalikod, nanghihina at nawalan na ng pag-asa. Siguro naman makakaya kong mabuhay ng walang kahit sinong makakapitan 'di ba?
"One more step and I will really send you back." Umalingawngaw ang ma-autoridad niyang boses na nakapagpatigil sa akin at marahang pumihit paharap sa kaniya. Marahan siyang lumapit sa akin habang nakapamulsa at pinakatitigan ako, wala akong ibang magawa kundi ang tumingala sa kaniya at salubungin ang mga tingin niya sa akin.
"I can bring you with me," said napuno ng pag-asa ang dibdib ko na unti-unti ring nawala ng makita ko kung gaano kaseryoso ang mukha niya.
"But let's have a deal, first."
"A-ano 'yon?"
"You'll be my bedmate. You know what that means, right?"
"We're going to be f**k budies?" ngumisi siya na bahagyang kinamilog ng mga mata ko.
"Yup, and it leaves us with just like that... pure s*x and nothing else. I won't be having any problem bringing you with me as long as you can stick to my one rule and that is..." I gulped. Malakas na kumalabog ang dibdib ko lalo na nang dahan-dahan siyang maglakad palapit sa akin hanggang sa konti na lang ang layo namin sa isa't isa.
"Never expect a future from me and we're good."