Obsession of the Mafia Boss (Tag-Lish)

Chapter 8

~Mr. Hendrix Rodriguez~ 

Someone's POV

Papaalis na sana ako ng Parking lot para pumasok sa loob ng Company ni Ms. Myla- the most beautiful and gorgeous girl in his eyes, pero may marinig akong nagsalita sa may dulo nitong parking lot. 

Dahil gwapo ako, lumapit ako at nagtago habang tinatago ang presensya ko. Hindi dapat nahuhuli ang mga gwapong katulad ko. *wink*

May narinig akong isang buntong hininga. "Again, who the hell are you? Who sent you here? Don't make me repeat my words. You wouldn't like it," sabi ng bata na animoy boring na boring na. Anong ginagawa ng isang bata dito? At dahil gwapo ulit ako, nagi-stay ako dito at makikinig. Bakit ba? Angal? Kaya kong maghintay at mag-stay, gaano man katagal yan. 

Sinilip ko ng kaunti ang ulo ko at nakita kong may lumabas na mga pangit at yung isa pa sa gitna ay naka-ngisi. Lalo tuloy pumapangit. "Tama nga sya, kakaiba kang bata ka," mayabang na saad ng lalaki. Sa tingin ko ay leader ata nila. Mas gwapo pa ako e- I mean, mas gwapo pa ang mga paa ko e.

Kitang-kita ko mula sa pinagtataguan ko kung gaano ka-boring ang mga mata ng batang yun, "I don't care." Boring na sagot ng bata tapos inirapan ang mga lalaki. Bakla ba to? Nakakawala ng pogi points 'pag umirap ang lalaki no. Buti ako gwapo parin.

Oo nga, ako rin 'I don't care'. All I care about is, MY FACE. GWAPO YUN.

Nakita ko namang kumunot ang noo ng pangit na sa tingin ko ay leader nila kaya mas lalo pang pumangit. "Kunin ang bata!" Utos ng leader nila, pero bago pa sila makalapit nakita ko nalang silang nakahilata sa sahig habang may nakatarak na kutsilyo sa noo. Wow! Pinahanga nya ako ron. Kakaiba nga. Ang astig talaga ang mga gwapo e, tsk!

"What a nice scene?" Sabat ko sabay palakpak ng tatlong beses. Kailangan ko maging good boy kase gwapo ako *wink*

#1 tips ni gwapong Hendrix: Be good boy *wink*

"What's your name?" Tanong ko sa bata kaya nakuha ko ang atensyon nya. What the?! Yung mga mata nya. Bihira lang ang may ganong mata. Di kaya? Anak yan ni Boss? Pero dahil mas gwapo ako sa kanya, nanahimik nalang ako sa kinatatayuan ko.

Ewan ko ba pero tinatayuan ako ng balahibo sa paraan ng pagtingin nya sa'kin. Ganyan ba ako kagwapo para tingnan ng gano'n? Ang bakla mo, Hendrix!

"Do I know you?" Para akong napako sa kinatatayuan ko ng magsalita sya. Nilamig ako du'n ah. 

Ngumiti parin ako sa kabila ng pananayo ng balahibo ko, "I'm Hendrix, but much better when you call me Tito Hendrix." Ngingiti-ngiti kong sabi, iniiwasan kong mautal habang kausap ko sya dahil baka magmukha akong mahina no. Sa gwapo kong ito.

#2 tips ni gwapong Hendrix: Be strong *flying kiss*

Nakita ko naman ang kung anong pagdaan ng emosyong 'di ko alam kung ano. "Okay. I thi-" 'di na nya natatapos ang sasabihin nya dahil tumunog yung cellphone nya. Cellphone? Ang bata nya pa ah. 

Nang ilabas nya ang sa tingin ko ay cellphone nga nya, para akong nanliit sa sarili ko. Ultimo, ako na businessman na gwapo, ang cellphone ko lang iPhone X tapos ang cellphone ng batang 'to ay nagkakahalagang $1.3 million USD na nagkakahalagang Php66,521,000.00 dito sa Pilipinas. Kitang-kita ko ang mga nangingintab na ginto at dyamante sa cellphone ng batang nasa harap ko na nagti-tipa. 

Tumikhim muna ng mahina ang bata bago nagsalita, "hi, Mom," bati nya sabay kaway. I think video call sila. 

"Hey baby! Bakit ka nasa parking lot?" Rinig ko pang pagtatanong ni Ms. Myla sa anak. Kase may sumusunod sa kanya na tao na kailangang tapusin, yun yon. 

"Nothing mom, I'm just roaming around." Sagot ng bata na nagpataas ng kilay ko kahit gwapo ako, kala ko ba, ang bata ay di nagsisinungaling?

Bumuntong hininga si Ms. Myla sa kabilang linya bago nagsalita, "alright, but you need to get back here before Mr. Rodriguez arrives." Nandito na po ako.

"He's with me." Sabi ng bata na siyang nagpalaki ng mga mata ko pero gwapo parin naman. Paano nya nalamang ako si Rodriguez, e, pangalan lang ang sinabi ko ah?

"What?!" Mababakasan ng pagkagulat ang boses ni Ms. Myla. 

"He's with me."

"I'm not making you repeat I'm just shocked. Get back here. Delikado sa labas, baka mapano ka." Aniya.

"Hmm," pag-sang ayon ng bata. "Okay, love you." May ka-sweet-an din pala itong batang ito e. Kala ko lang wala pero meron. Meron. Meron!

"Love you, too baby."

Nang matapos ang tawag naglakad na sya papunta sa elevator. At bigla naman syang tumigil at nagsalita habang hindi humaharap at nakatalikod parin. "You better come with me Mr." Aniya kaya sumunod nalang ako kasi gwapo naman ako. 

****

"Good morning Mr. Rodriguez, I'm glad that you arrived in time." Pambungad ni Ms. Myla pagkapasok namin sa office. So, totoo palang napakaganda nya gaya ng sabi nya. 

Bigla syang ngumiti nang akward bago nagsalitang muli, "amm, kung makulit si Ellieh sa Parking lot, sorry." Pagpapaumanhin nya. Di naman yan makulit ehh, ang tahimik nga e. Pero dahil gwapo ulit ako, 'di nalang ako nagsalita. Mamaya nalang ako magsasalita kapag naisip ko ng magsalita. Wala ka naman isip, sabat pa ng kablang bahagi ng utak ko.

Handa na sana akong magsalita pero inunahan ako ng anak ni Ms. Myla. "Hey mom! I'm still here and I'm not macaleyt? Maculate? Makuleyt? Argh whatever, I'm not like that." Sabi pa nya kaya napatawa ako ng mahina dahil di nya masabi sabi yung 'makulit' word. Maybe 'di sya sanay mag-tagalog.

Halata naman e. Bobo lang, Hendrix. Sabat ng kabilang panig ng utak ko. Langya! Di ko makasundo!

Lumapit naman sa kanya si Ms. Myla tapos binuhat sya at dinala sa sofa. "Stay here." Aniya. "Let's get inside." Sabi nya sabay lapit sa akin at tinuro kung saan kami magmi-meeting. Tumango nalang ako dahil gwapo ako.

Papasok na dapat kami sa loob nang sumingit na naman si-- bata. "I'm coming with you." Habol ni--bata sabay pasok sa loob ng pagmi-meetingan kahit di pa sumasagot ang mommy nya. Rude. Pero dahil gwapo sya, ok lang yan.

Hinarap naman ako ni Ms. Myla bago ngumiti ng nagpapaumanhin. "Sorry for his attitude Mr. Rodriguez. 'Di lang talaga sya mahilig makisalamuha sa tao. Mahiyain. Alright, enough with this topic, let's go inside." Pagkasabi nya no'n pumasok na kami sa loob tapos pagkapasok namin, nakita namin na nakaupo na si Elley? Ellay? Aha! Ellieh, yeah right, Ellieh.

 Prente syang nakaupo habang may hawak na rubrics cube yung waluhan. Ang dami no'n, 'di ko nga kaya makabuo ng isang ganon e, tapos sya easy easy lang? Labis na tuloy ang pagkamangha ng gwapong si ako.

"So let's start." Nakangiting umpisa ni Miss Myla. Mala anghel nga ang mukha nya kapag ngumingiti. Di na ako magtataka kung bakit patay na patay sya kay Miss Myla.

Ellieh's POV

While re-arranging the rubrics cube for the nth time, I can feel that Tito Hendrix is staring at me. What's wrong with him? The way he stares at me, there is something that I can't figure. Well, this will be my next mission.

Mission: Find out what's with his stares. I find him so mysterious.

"Stop staring at me Tito Hendrix, I know I'm handsome so you don't need to stare at me as if you like me." I jokingly said while wearing my playful smirk.

I may be silent and cold but I'm playful.

Shock is all written on his handsome face like mine. I know his deeply puzzled right now. He's wondering how did I know that he's staring at me even if I'm not looking at him. I can make him frustrated using only my words. That's how I use my words. Sometimes, the word is the weakness of everyone. If you wanted to know it. Find out then.

He gulped before speaking, "sorry, you just look familiar." I'm just going to ride on your trip Mr. I know there's a reason behind it— so important reason to be specific and I need to find it out. Fool others but not me.

"Okay," I said as if I don't know what's going on. He's such a fool. He can't-fool me with his words. Yes, I'm a kid but this kid in front of him is the one who will be his greatest enemy. If he did something that I don't like.

He's really weird.

Hendrix's POV

Shit! Paano nya nalaman na tinititigan ko sya? Kakaiba tong batang 'to. Masyado ko ata syang minaliit. Ang gwapo ko kase e. Gano'n ba talaga kapag gwapo, mabilis mabisto?

"Ahm, Mr. Rodri—"

"Hendrix. Drop that formality," putol ko sa sinasabi nya habang nakangiti. Masyado na syang mabait, hehe. 'Di ako sanay, ang gwapo ko kase e.

Ngumiti sya bago nagpatuloy, "hmm, OK. Ahm, Mr. Rod— I mean Hendrix. Thanks for coming here. Thanks for sending those contracts. I promise that I will do my best, for your company." Pasasalamat na sabi nya habang may mga ngiti parin sa mga labi. 

Elizabeth's POV

While thanking Hendrix, someone entered so he or she got our attention. Istorbo naman e, 'di nya ba alam na may nagmi-meeting dito sa loob at hindi ba nya alam ag salitang 'knock'?

"Oops! Sorry, Beth! Hehe, Heheramin ko lang si Ellieh. Kung pwede." Sabi ng istorbo sa meeting namin ni Hendrix–  na si Farrah, Tss. I'm not supposed to agree but another girl entered the room, it's Whinneth.

"You're not allowed to say NO," she said with finality. So bossy! Tss! After saying those words, bigla syang tumingin kay Hendrix habang nakataas ang kilay. This is bad! Tatarayan nya lang.

"What are you looking at?" Told ya

"Babye, kukunin na namin si Ellieh, muah." After she quickly carried my son then, she also dragged Whinneth. Ang kukulit ng mga yon e, natarayan pa ang kliyente ko. Nakakahiya.

I faced Hendrix with an apologizing smile. "Sorry for their attitude. Sorry, natarayan pa tuloy kayo," I apologized to Hendrix. He just smiles widely then, nodded many times.

"No it's al—"

Hindi na natapos ni Hendrix ang sasabihin nya dahil may pumasok ulit sa silid. "Sorry ulit. May nagpapabigay, para daw sayong bruha ka. Kung itatanong mo kung kanino galing. Di ko knows! Oh sya, aalis na ako." May pinatong sya sa table ko kaya agad ko itong kinuha at pinasok sa drawer para di makita ni Hendrix.

Again. A red envelope. 

Where in the hell it's coming from?!