น้ำหอมถูกกระทิงปล่อยตัวออกมาจากโกดังเก็บสินค้าของเขา แต่แทนที่เธอจะดีใจที่ทำให้เขายอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระได้ ทว่าเธอกลับรู้สึกแย่ และไร้ค่าจัง ขนาดเจ้าหนี้เธอที่ได้กับเธอแล้ว ก็ยังไม่คิดที่จะแยแสกันเลย คนที่จับตัวเธอมาเมื่อเห็นว่าเธอไม่มีประโยชน์ก็ไล่เธอออกมาอีก ความสวยที่เธอมีติดตัวมาไม่ได้ช่วยเลยจริงๆ สินะ
ทำไมชีวิตของเธอถึงได้ว่างเปล่าขนาดนี้ นี่ไม่มีใครต้องการเธอเลยจริงๆ เหรอ สองเท้าเดินไปเรื่อยๆ ด้วยความคิดที่เลื่อนลอย
ทางที่มีแสงสลัวๆ จากหลอดไฟตามทางที่กะพริบถี่ๆ ติดๆ ดับๆ บรรยากาศที่วังเวงมันไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัวเลยด้วยซ้ำ ดูไร้ทิศทาง ไม่รู้เลยว่าจะเดินไปหยุดที่ตรงไหน เพราะที่นี่มันเงียบสงัดเหลือเกิน อีกทั้งตลอดทางยังมีลมเย็นยะเยือกพัดมาปะทะผิวกายให้ยิ่งรู้สึกหนาวเหน็บจนต้องยกแขนขึ้นมากอดตัวเองเอาไว้หวังคลายความหนาวที่เกาะกินไปถึงขั้วหัวใจ และในที่สุดเธอก็เดินผ่านมาด้วยสองเ
