“หนูขอโทษค่ะ...หนูพูดเล่น...”เมื่อเห็นว่าจอมทัพนิ่งไปกับคำพูดของเธอ ร่างเล็กก็รีบแก้ต่าง เพราะกลัวว่าเขาจะไม่พอใจที่เธอดันไปลามปาม ทำตัวสนิทกับเขา
เธอรู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขามันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก เขากับเธอมันอยู่กันคนละระดับ เธอไม่อาจมาทำตัวเสมอคนอย่างเขาได้ จะพยายามพึงระลึกเอาไว้ว่าเธอนั้นเป็นเพียงลูกหนี้ที่มาใช้หนี้แทนพี่ชาย ไม่มีสิทธิ์คิดเป็นอย่างอื่นกับคนอย่างเขาเด็ดขาด
แต่ไม่รู้ทำไมการได้อยู่ร่วมบ้านกับจริยาถึงทำให้เธออบอุ่นใจเหลือเกิน จริยาดีกับเธอมาก มากเสียจนอยากเห็นแก่ตัวแล้วอยู่ที่นี่ เธอเลยอยากพยายามทำให้จอมทัพถูกใจแล้วก็รักเธอด้วย หรืออาจจะเพราะเธอขาดความอบอุ่นจากครอบครัว เลยทำให้เธอคิดอยากจะครอบครองครอบครัวของเขามาเป็นของตัวเอง แต่ใดๆแล้วเธอไม่ได้มีความคิดไม่ดีเลยนะ เพียงแค่เธอต้องการแค่ใครสักคนที่มอบความรักให้เธอสักเสี้ยวหนึ่งบ้างก็พอ
“กลับกันไหม...พรุ่งนี้มีเ
