ให้หลังจากที่เขาออกไปก็ทำให้คนตัวเล็กถึงกับเขินจนตัวบิด เมื่อกี้นี้ เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม เขาตอบรับเธอว่าครับ ไม่ใช่อืม เหมือนก่อนหน้านั้นแล้ว กรี๊ด อยากจะกรีดร้องออกมาดังๆ
“ฮือ...ทำไมใจสั่นแบบนี้นะ...ทำไงดี...นี่ฉันเป็นอะไรไป” มือเล็กยกขึ้นกุมหน้าอกที่สั่นไหวของตัวเองเอาไว้ ทำไมเมื่อกี้...มันถึงได้รู้สึกดีแบบนี้ ดีจนเหมือนฝัน หรือเขา จะรักเธอแล้ว “บ้าน่า...เขาจะรักฉันได้ไง...ฉันเป็นแค่ลูกหนี้เขานะ...เอ๊ะ...แต่เขาเปลี่ยนไป...เขาดีกับฉันนี่” คำถามต่างๆ นานาที่เธอถามเองตอบเองด้วยความสับสนจนตีกันรวนไปหมด “ไม่อยากรู้แล้ว...แค่ตอนนี้...ฉันมีความสุขก็พอ...”
จากในตอนแรกที่ว่าจะหลับเพราะเพลีย บัดนี้ตาสว่าง แค่นึกถึงใบหน้าของเขาและเสียงอบอุ่นเมื่อกี้มันก็เผลอยิ้มออกมาราวกับคนบ้าแล้ว
ไม่เพียงแค่เธอหรอกที่มีอาการเหมือนคนบ้า เขาเองก็ไม่ต่างกัน ทั้งที่สถานการณ์ในโกดังค่อนข้างเครียด แถมสินค้าที่ส่งอ
