มาเฟียร้ายพ่ายรักลูกหนี้

มาเฟียผู้ไร้ความเมตตา

~เสียงฮัมเพลง~

หญิงสาวตัวเล็ก ผิวขาว ใบหน้าจิ้มลิ้มสวมใส่ชุดนักศึกษาฮัมเพลงเดินเข้ามาในซอยบ้านอย่างอารมณ์ดี ในมือถือถุงขนมร้านโปรดของพี่สะใภ้มาด้วย แต่ในระหว่างที่เธอกำลังจะก้าวเข้าบ้าน ก็ต้องตกใจ เมื่อมีรถสีดำคันหรูนับสิบคันจอดเต็มบ้านของเธอ แถมตลอดทางก็ยังมีเหล่าบอดี้การ์ดชุดดำยืนขนาบข้างทั้งสองข้างทางไปตลอดจนถึงประตูบ้านเหมือนในหนังที่เธอดูไม่มีผิด พร้อมกับความคิดในแง่บวกในหัวของเธอที่แทรกเข้ามา

“หรือว่า...พ่อกับแม่จะเฉลยว่าแท้จริงแล้วฉันคือลูกสาวทายาทหมื่นล้าน”คนตัวเล็กเอ่ยกับตัวเอง พร้อมกับหัวใจดวงน้อยที่เต้นระรัว ไม่วายรีบวิ่งเข้าบ้านไปด้วยความดีใจ “งื้อ...ต่อไปจะได้ไม่ต้องลำบากแล้ว...”

แต่ทว่าเมื่อวิ่งเข้ามาถึงกลางห้องโถง กลับต้องชะงัก พร้อมกับรอยยิ้มเมื่อครู่ที่จางให้ไปในทันที เพราะเหล่าชายชุดดำนับสิบคน ได้ใช้ปืนจ่อไปที่ศีรษะของคนในบ้านทุกคน ถัดมามีร่างสูงหน้าตาหล่อเหลา แต่งตัวภูมิฐาน ใบหน้าแสนเย็นชา หันกลับมามองเธอที่เข้ามาใหม่ก่อนที่จะชะงักไปเล็กน้อยกับความสวยสดงดงามราวเทพธิดา แต่แล้วก็ต้องแปรเปลี่ยนเป็นสายตาเยือกเย็นในเวลาต่อมา จนร่างเล็กที่ถูกมองนั้นถึงกับขนลุกซู่ขึ้นมาทันที

“อึก”เสียงเธอลอบกลืนน้ำลายลงคอ

จากนั้นคนที่เธอคิดว่าเป็นเจ้านาย ก็พยักพะเยิดหน้าเป็นสัญญาณให้ลูกน้องไปจับตัวเธอมานั่งกองรวมกันกับคนในบ้าน

“นะ...นี่...นี่มันอะไรกันคะทุกคน”ร่างเล็กพยายามขัดขืน และถามอย่างคนที่ไม่รู้ชะตากรรมตัวเองที่ต้องเจอต่อไปนี้

“มีใครยังไม่มาอีกไหม ถ้าไม่มีฉันจะได้ฆ่าพวกแกให้ตายสักที”ร่างสูงดูมีอิทธิพลเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ไร้ซึ่งความเมตตาใดๆ

“ไม่นะ...อะ..เอ่อ...เอางี้ไหมพ่อหนุ่ม...เอาน้ำหอมไปขัดดอกก่อนสักเดือน...แล้วน้าจะรีบหาเงินมาคืน”เสียงผู้เป็นประมุขของบ้านเอ่ยเสนอทางรอด ไม่พอผลักลูกสาวคนเล็กให้ไปนั่งตรงหน้าเจ้าพ่อมาเฟียที่ลูกชายตนได้ไปกู้หนี้หวังให้เขาสนใจ และเห็นความงดงามของน้ำหอมบ้าง

แต่ไหงกลับกลายต้องเป็นเธอล่ะที่เป็นคนไปขัดดอกแทน ทั้งที่เธอไม่ใช่คนสร้างปัญหาสักหน่อย นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย เธอไม่น่ากลับบ้านมาเจอเรื่องบ้าๆนี่เลย ร่างเล็กคิด

“เหอะ...อย่าคิดว่าเอาผู้หญิงมาเสนอให้ฉัน...แล้วฉันจะสนใจ?...ถ้าไม่มีเงินก็จะเอาชีวิต...ชีวิตเท่านั้น”เขาเน้นย้ำสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุด

“พี่สะใภ้ นี่มันเกิดเรื่องอะไรกันคะ...หอมไม่เข้าใจ...ทำไมมาเฟียบ้านี่ถึงได้มาบุกบ้านเรา”น้ำหอมเอ่ยถามหาความจริงจากพี่สะใภ้ของตัวเองที่กำลังตั้งครรภ์

“คือ...เฮียนายติดการพนัน...แล้วไปกู้เจ้าพ่อนั่นมาเล่นจนเป็นหนี้สิบล้าน”

“วะ...ว่าไงนะ”แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองและความจริงที่ได้ยิน แต่เมื่อพี่สะใภ้ของเธอพยักหน้ายืนยันเช่นนั้นก็คงต้องเชื่อ

“จัดการฆ่ามันให้หมด!”เสียงเหี้ยมเอ่ยสั่งลูกน้องอีกครั้ง

“ว๊าย...”

หมับ!

ยังไม่ทันที่ลูกน้องเขาจะได้เหนี่ยวไกรปืน น้ำหอมก็จีบพุ่งตัวเข้าไปกอดแข้งกอดขาเจ้าพ่อมาเฟียนั่นเสียก่อน แต่เธอไม่ได้เป็นคนทำเอง เพราะพ่อกับแม่ของเธอตั้งใจผลักเธอให้ออกไปรับหน้าแทน

“อะ...เอ่อ...ขอโทษค่ะ”

“ถ้าแกไม่ช่วยพี่แก เราตายกันทั้งบ้านแน่”หยกทองกัดฟันแค่นเสียงบอกลูกสาว

“คุณคะ...อย่าทำอะไรพวกเราเลยนะคะ”คนตัวเล็กช้อนตามองเขาด้วยสายตาอ้อนวอน วินาทีแรกก็แอบตกใจอยู่ไม่น้อยที่เธอพุ่งเข้ามากอดขาเขาไว้ แต่เจ้าพ่อมาเฟียกลับทำทีมองเธอด้วยสายตาเรียบนิ่ง ไม่พอเพียงเท่านั้นยังสะบัดขาออกจากการเกาะกุมของเธอด้วยความรังเกียจราวกับว่าเธอเป็นขยะเปียกอย่างไงอย่างนั้น

“อย่ามาแตะต้องฉัน...”ขยับถอยหลังให้ห่างออกจากเธอ ก่อนที่จะหันไปสั่งลูกน้องอีกครั้ง “จัดการ!!”

หมับ!!

“ไม่นะคะ...ได้โปรด...อย่าทำอะไรครอบครัวฉันเลย...พี่ชายฉันเป็นหนี้เท่าไหร่ฉันจะหามาจ่ายให้”น้ำหอมไม่สนใจว่าเขาจะทำท่ารังเกียจเธอเพียงใด รีบพุ่งตัวเข้าไปอ้อนวอนเขาอีกครั้ง ดวงตาคู่สวยเว้าวอนเขาหวังให้เขาเห็นใจ แวบหนึ่งที่เขาเผลอสบตาคู่สวยคู่นั้น ทว่ากลับทำให้หัวใจดวงแกร่งรู้สึกแปลกๆถึงอัตราการเต้นที่ผิดจังหวะไปเล็กน้อย ก่อนที่จะพยายามกดความรู้สึกบ้าๆนั้นเอาไว้ภายใน แล้วขยับตัวหนีสัมผัสของเธอเล็กน้อย

“เป็นพ่อเป็นแม่ประสาอะไร ลูกชายเลวระยำขนาดนี้ยังโอ๋อย่างกับไข่ในหิน ถามจริงเธอไปเก็บพ่อแม่มาจากกองขยะหน้าบ้านเหรอสาวน้อย ทำไมพ่อแม่ถึงปฏิบัติกับเธอต่างจากพี่ชายนัก ทำอย่างกับไม่ใช่ลูก เคยได้ยินแต่ในละครไม่คิดว่าจะมาเจอในชีวิตจริง”นี่นับเป็นประโยคที่ยาวที่สุดที่พ่นออกมาจากปากของเขา หลังจากที่เข้ามาในบ้านแล้วใช้เพียงแต่สายตาและท่าทางในการสั่งลูกน้อง แต่ก็นับว่าเป็นประโยคที่ทำเอาพ่อแม่และพี่ชายของเธอถึงกับหน้าชากันอยู่ไม่น้อย

“ได้โปรด...ให้เวลาพวกเราอีกสักนิดเถอะนะคะ”คนตัวเล็กพุ่งตัวเข้าไปเว้าวอนอีกครั้ง หวังให้เขาเห็นใจ และต่อเวลาให้เธออีกนิด

“งั้นฉันจะสงเคราะห์ให้ครอบครัวเธออีกอาทิตย์ก็แล้วกัน ถ้าหาเงินมาคืนฉันไม่ครบ ก็เตรียมตัวตายยกครัวได้เลย”

ในที่สุดไม่รู้ว่าเป็นเพราะความโชคดีของเธอหรือเปล่า เพราะเขาได้ให้โอกาสเธอไปหาเงินสิบล้านมาจ่ายภายใน1อาทิตย์ ก่อนที่จะสลายตัวแล้วออกจากบ้านของเธอไป

“เฮ้อ...โล่งอกไปที”เจ้านายถอนหายใจออกมายาวพรืดด้วยความเบาใจ

เพี๊ยะ!!

“ไอ้ผัวบ้า เป็นเพราะแกเลยที่ทำให้เราเกือบตายกันยกครัวแบบนี้...แล้วนี่จะทำยังไง...7วันนี้จะไปหาเงินสิบล้านมาจ่ายยังไงไหว” และทันทีที่เจ้าหนี้ออกจากบ้านไปจูเน่ภรรยาของพี่ชายก็ฟาดฝ่ามือไปที่กลางหลังเจ้านายด้วยความโมโห

“นี่นังจู อย่ามาฟาดลูกชายฉันนะ...เธอเป็นเมียเธอก็ต้องช่วยหาเงินสิ...เรื่องมันผ่านไปแล้วมันแก้ไขได้หรือไง”หยกทองดุสะใภ้

“ต้องให้พวกเราตายกันทั้งบ้านก่อนใช่ไหมม้า ม้าไม่เห็นเหรอว่าลูกชายม้ามันไม่ได้เรื่องแค่ไหน...ผัวเฮงซวย”จูเน่เถียงแม่ผัวด้วยความโมโห ระคนกับไม่ได้ดั่งใจที่มีสามีไม่เอาไหน แถมยังเอาแต่สร้างปัญหา ในขณะที่พ่อกับแม่ก็โอ๋อย่างกับเด็กไม่รู้จักโต ด่านิดด่าหน่อยก็ไม่ได้ ให้ท้ายจนเสียคนแบบนี้ไง

“ซ้อจู...ไม่เป็นไรนะ...เดี๋ยวเราช่วยกันหาเงินมาจ่ายก็ได้”น้ำหอมพยายามทำให้ทุกคนใจเย็น แม้ว่าภายในใจจะเครียดจนไมเกรนแทบขึ้นก็เถอะ

“เมื่อกี้ฉันเห็นแววตาของเจ้าพ่อมาเฟียนั่น มันก็แอบสนใจแกเหมือนกันนะน้ำหอม ไม่งั้นมันคงไม่ให้โอกาสเราไปหาเงินหรอก เอางี้ไหม แกไปเป็นเด็กมันช่วยพี่แกสิ ถือว่าช่วยครอบครัวแค่นี้เราก็รอดกันแล้ว แถมถ้าแกได้มันเป็นผัว อนาคตเรามีแต่สบายกับสบาย”คำพูดของหยกทองหว่านล้อมลูกสาว หวังปัดภาระและกดดันให้ลูกสาวไปชดใช้แทน

“ไม่นะม้า หอมไม่ไปเป็นเมียใครทั้งนั้น...อีกอย่างหนี้พวกนี้เฮียนายเป็นคนสร้างมันมาเอง...ทำไมหอมต้องเอาตัวเองไปเสนอเขาด้วย”

“หรือแกจะให้พวกเราตายกันหมด แกไม่สงสารหลานหรือไง ที่จะต้องมาตายทั้งทั่งไม่ลืมตาดูโลกเลยด้วยซ้ำ”ครั้งนี้เป็นฉีประมุขของย้านกล่าวขึ้นบ้าง

ด้วยเพราะบ้านนี้รักและสรรเสริญลูกชาย ไม่สนใจลูกสาวอย่างเธอเลย ทำให้เธอมักจะถูกตำหนิและถูกละเลยความรู้สึกอยู่บ่อยๆ จริงๆพ่อแม่เธอส่งเสียให้เรียนจบแค่ม.6ด้วยซ้ำ และพยายามจับเธอไปเสนอให้ตระกูลรวยๆ แต่เพราะเธอมีความใฝ่ฝันและอยากเรียนให้จบสูงๆ จึงต้องทำงานและส่งเสียตัวเองเรียน โดยที่พ่อแม่ก็ไม่เคยคิดที่จะหยิบยื่นหรือสนใจเธอแม้แต่น้อย จะเรียกว่าลูกชังก็เห็นจะเป็นเช่นนั้น

แถมเอาแต่ประคบประหงมพี่ชายของเธอที่ไม่เอาไหน น่าน้อยใจจริงๆ ถึงอย่างนั้นก็เถอะ หากจะมามัวนั่งน้อยในกับโชคชะตาอยู่เช่นนี้ เธอก็คงไม่ต้องทำอะไรกันพอดี ทั้งที่ตอนแรกตั้งใจจะมาเอาเอกสารเพื่อไปยื่นเรื่องจบในเทอมสุดท้าย แต่ก็ต้องมาเจอเรื่องกดดันที่บ้านอีก

ส่วนพี่ชายที่เป็นตัวปัญหาก็เอาแต่เงียบไม่พูดไม่จาอะไร ปล่อยให้พ่อแม่ของเธอกดดันให้เธอต้องไปรับผิดชอบหนี้นับสิบล้านนั้นแทน แล้วเวลาแค่นั้นเธอจะไปหาเงินจำนวนมหาศาลนั้นมาจากไหน