“เมื่อกี้...ดุเธอเสียงดังเลย...ตกใจไหมหืม?” มือหนาเอื้อมไปลูบแก้มนวลด้วยความอบอุ่น หวังปลอบประโลมให้เธอหายกลัว
“ก็...ตกใจค่ะ...แต่ไม่เป็นไร...ขอแค่คุณเข้าใจหนู...แค่นี้ก็พอแล้ว” คนตัวเล็กเอียงแก้มถูไถไปกับมือของเขาเชิงอ้อน เล่นทำจอมทัพถึงกับหวั่นไหว ใจเต้นแรงขึ้นมากับท่าทีน่ารักน่าเอ็นดูของเธอ จากนั้นก็ดึงเธอเข้ามากอด
“เธออ้อนฉันแบบนี้...ฉันจะอดใจไม่ไหวเอานะ”
“เดี๋ยวนี้...คุณพูดเยอะขึ้นจัง...”
“แล้วไม่ชอบเหรอ”
“ชอบค่ะ...”
“นี่เธอก็อยู่กับฉันมาหลายเดือนแล้ว...พรุ่งนี้ก็ไม่มีเรียน...ไปตรวจครรภ์ดูไหม...เผื่อว่าจะติดแล้ว”
“เอ่อ...ถ้าหนูยังไม่ท้อง...คุณจะโกรธหนูไหมคะ”
“ไม่หรอก...ก็แค่พยายามใหม่...ให้สมใจแม่”
“แล้วถ้าพยายามแล้วหนูยังไม่ท้องล่ะคะ”
“ทำไมเธอดูกังวลเรื่องนี้จัง” เขาเลิกคิ้วมองแล้วจับพิรุธเธอ
“ก็...คุณหญิงแม่กำหนดไว้ว่าอยากให้หนูท้องในปีนี้....หนูกลัวจะไม่ทัน”
“ไม่ทันก็ไม
