พยายามไม่รู้สึก

2064 Words

“คุณหญิงแม่...น้ำหอมขอโทษค่ะที่ตื่นสาย...คือว่า...เอ่อ...” น้ำหอมรีบตาลีตาเหลือกลงมาที่ชั้นล่าง หลังจากที่สะดุ้งตื่นแล้วรู้ตัวว่าตัวเองตื่นสาย แถมวันนี้จริยากับจอมทัพก็บอกอีกว่าจะเข้าบริษัท สายแบบนี้ก็เกรงว่าทุกคนจะตำหนิเธอเอา ทว่าเมื่อจริยาเห็นท่าทางที่ดูตื่นตระหนกก็อดหลุดขำไม่ได้ “ไม่เป็นไรเลยจ้ะ...แม่เข้าใจ...ไปอาบน้ำอาบท่าเถอะ...พี่เขารออยู่ในสวนหลังบ้าน...อีกอย่าง...เข้าไปเช็กคลังสินค้าช่วงบ่ายน่ะ...นี่เพิ่งจะ10โมงเอง” “แต่ถึงอย่างนั้นน้ำหอมก็ตื่นสายอยู่ดี...งั้น...หอมไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะคะ” “ไม่ต้องรีบลูก...ใจเย็นๆ ...” พอเห็นว่าน้ำหอมดูรีบร้อน บวกกับรู้สึกเหมือนเธอจะเดินขัดๆ ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ดูท่าแล้วเด็กนี่จะขี้เกรงใจจริงๆ แต่ให้หลังจากที่น้ำหอมวิ่งขึ้นไปบนบ้านเพื่อไปเตรียมตัวเข้าบริษัท ลูกชายหน้านิ่งของเธอก็เดินเข้ามาพอดี แถมยังดูเหมือนจะตามขึ้นบ้านอีก “แค่อาบน้ำเตรียมตัวไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD