สาบานว่าเขาเป็นลูกของคุณหญิงจริยาจริงๆ แต่ทำไมบัดนี้แม่กำลังทำเหมือนว่าเก็บเขามาเลี้ยง ดูท่าจะเป็นห่วงเป็นใยยัยเด็กนั่นเสียเหลือเกิน
ด้วยเพราะทุกอย่างมันดูชุลมุนไปหมด เขาไม่รู้ว่าน้ำหอมหายไปไหน แต่ด้วยเพราะเขาเป็นมาเฟีย ใช้เวลาเพียงไม่นานก็รู้ว่ารถคันที่น้ำหอมขึ้นไปนั้นคือรถของผู้ชายที่เขาเกลียดแสนเกลียดที่สุด
ครืด ครืด!!
ขณะที่เขากำลังใช้ความคิดอยู่กับตัวเอง เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังเรียกสติขึ้น เบอร์ที่โทรเข้ามาเป็นเบอร์แปลกที่เขาไม่ได้เมมชื่อเอาไว้
[ไงเพื่อนรัก...]
“กูไม่มีเพื่อนเหี้ยแบบมึง”เสียงเรียบนิ่งเอ่ยตอบกลับไป และเขารู้ได้ในทันทีว่าใครเป็นคนโทรเข้ามาปั่นประสาทเขา
[หึ รู้ไหมว่าตอนนี้กูอยู่กับใคร] ปลายสายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงยียวน หวังปลุกปั่นให้เขาอารมณ์ร้อน ซึ่งมันไม่ได้ผล เพราะเขายังคงนิ่ง ไม่รู้สึกรู้สาต่อความกดดันของปลายสายเลยด้วยซ้ำ ทว่านั่นก็แค่การแสดงบังหน้าเพียง
