“แล้วนั่นจะถือไปไหน”เอ่ยถามร่างเล็กเมื่อเห็นว่าเธอเหมือนจะยกชามบะหมี่ไปนั่งกินที่อื่น หงุดหงิดชะมัด เด็กนี่ชักจะทำเขาโมโหแล้วนะ มีสิทธิ์อะไรมางอนเขามิทราบ เขาสิควรงอนที่ถูกเธอสวมเขา แต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าจะตามเธอขนาดนี้ทำไม ทำไมไม่ฆ่าทิ้งซะ เหมือนอย่างที่ผ่านมา
“หนูไม่อยากกินข้าวกับคุณ...คนใจร้าย...”เน้นย้ำคำว่าใจร้าย พร้อมกับยกชามไปนั่งกินที่โซฟาห้องนั่งเล่น และแน่นอนว่าเขาก็กวนประสาทเธอด้วยการยกชามของตนเดินตามไปนั่งกินกับเธอที่ห้องนั่งเล่นเช่นกัน
“...เธอไปไหนฉันจะตามไปทุกที่เลย”
“งั้นถ้าหนูฆ่าตัวตาย...คุณจะตายตามหนูไปไหม”ประโยคนั้นทำเอาหัวใจดวงแกร่งชาวาบ
“หยุดพูดอะไรแบบนั้นนะ ฉันไม่ชอบ!!”เขารับไม่ไหวหรอก หากเธอเป็นอะไรไปจริงๆ ขนาดรู้ว่าเธอโกหก ยังใจร้ายกับเธอไม่สุด ต้องมาเดินตามเธอต้อยๆแบบนี้ หมดมาดมาเฟียฉิบหาย ยอมรับเลยว่าหลงเธอเข้าแล้ว
“จะสนใจหนูทำไม...คุณเกลียดหนูไม่ใช่หรือไง...
