ร่างเล็กตื่นเช้าขึ้นมาพร้อมกับความเพลีย ที่ถูกมรสุมสุดเร่าร้อนเมื่อคืนเล่นงานจนเตียงยับยู่ยี่ และแปลกใจที่วันนี้มีเขาอยู่ในอ้อมกอดของเขา ทั้งเธอและเขามีชุดนอนคู่กันอยู่ คงจะเป็นเขาที่ใส่ให้ ส่วนชุดนอนคู่ก็คิดว่าน่าจะแม่เขาอีกเช่นเคยที่เป็นคนหามาใส่ไว้ในตู้เสื้อผ้า
เดิมทีห้องนี้เป็นห้องนอนของเธอ แต่ช่วงหลังมานี้เขามานอนที่นี่บ่อย ของใช้หลายๆ อย่างเกือบครึ่งหนึ่งในห้องเลยเป็นของเขาด้วย
หมับ!!
“อ๊ะ...คุณจอมทัพ...” น้ำหอมที่กำลังจะตั้งท่าลุกออกจากเตียงก็ต้องอุทานออกมาเมื่อถูกแขนแกร่งของเขาตวัดเอวบางของเธอเอาไว้ แถมยังดึงให้กลับมาอยู่ในอ้อมแขนของเขาดังเดิมอีก
“เพิ่งรู้...ว่านอนกอดเธอ...แล้วฉันหลับเต็มอิ่มมาก” เอ่ยขึ้นข้างๆ ใบหู กำชับกอดแน่นขึ้น แล้วเอาหน้าซุกไซ้ไปที่ซอกคอของเธออย่างเอาแต่ใจ
“หลับเต็มอิ่ม...ก็ตื่นได้แล้วค่ะ...หนูจะไปเตรียมมื้อเช้า...”
“เธอไม่ได้อยู่บ้านฉัน...จะไปทำเองทำไม.
