ความเป็นห่วง ความโกรธ มันทำให้ร่างสูงที่นั่งมองเธอนอนอยู่บนเตียง สับสนกับทุกอย่างที่ผ่านมา เขาหวังว่าเธอจะไม่เป็นเหมือนอย่างที่เคยเจอ เขาหวังว่าเธอจะเข้ามารักษาบาดแผลในใจของเขาได้ ก่อนหน้านี้เขาลืมความเจ็บปวดนั่นไปหมดแล้ว แล้วดูตอนนี้สิ เธอกลับทำให้ความไว้เนื้อเชื่อใจมลายลงไปชั่วพริบตา
และจะคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย สุดท้ายเธอก็แค่เข้ามาทำหน้าที่ และคงคิดปอกลอกแม่ของเขา ที่พลั้งเผลอไปเอ็นดูผู้หญิงมารยาแบบเธอเข้า ต้องมารยาเบอร์ไหนถึงได้ใจแม่ไปขนาดนั้น นั่งคิดก็แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ นึกเย้ยหยันตัวเองที่ก็เผลอหลงกลให้ผู้หญิงขี้โกหกไปอีกคน
“น่าจะเป็นแพนิคครับ วิตกกังกลเมื่อเจอสถานการณ์กดดันและเคร่งเครียดเกินไป ทำให้ใจสั่น จนวูบไป” หมอส่วนตัวเอ่ยบอกอาการที่น่าจะเป็นให้จอมทัพรับรู้
“แพนิค?”
“อาการแบบนี้...โกหกกันได้ไหมครับ”
“ก็ได้นะ...แต่ก็ต้องโกหกเก่งพอสมควรเลยถึงแนบเนียนขนาดนี้”
“ครับ..
