“อื้ม...” คนตัวเล็กหดคอหลบสัมผัสอันร้อนระอุจากริมฝีปากของคนตัวโตด้านบน แต่จังหวะที่เธอเอียงคอหลบ กลับเป็นการเปิดโอกาสให้เขาเข้าไปซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอแทน
กลิ่นกายสาวหอมหวน ตลบอบอวลจนเขาไม่สามารถหยุดความต้องการได้เลย กลิ่นหอมที่เชื้อเชิญราวกับร้องเรียกต้อนรับสัมผัสจากเขา
แม้ว่าเธอจะพยายาต่อต้านก็ไม่สำเร็จ สุดท้ายเลยจำยอมข่มตาหลับลงและปล่อยให้เขากอบโกยและตักตวงความหอมหวานจากกายเธออย่างเอาแต่ใจ
เพียงลมหายใจอุ่นๆ ของเขาที่เป่ารดผิว ก็ทำให้คนตัวเล็กนั้นขนลุกซู่ไปทั่วทั้งกาย ร่างเล็กหอบหายใจถี่ๆ เนื้อตัวเกร็งไปหมด
“อ้าขาออกสิ” เสียงแหบแห้งกระซิบบอกเธอข้างๆ ใบหู พร้อมกับลมหายใจของเขาที่เป่ารดหวังปลุกปั่นให้เธอมีอารมณ์ร่วมไปกับเขา แต่มันไม่ได้ผล เพราะเธอหวาดกลัว กลัวว่าเขาจะป่าเถื่อนเหมือนกับครั้งแรกของเธอวันนั้น
“มะ...ไม่เอา...หนูกลัว...”
“กลัวอะไร...ทีเถียงฉันฉอดๆ ไม่เห็นจะกลัว...”
“ก
