"Ganoon rin ang nararamdaman namin para sa'yo Kinm. Mas masaya kami kung makakasama ka namin kung kaya't ginagawa namin ang lahat maprotektahan ka lang. Kaya sana maunawaan mo kami kung bakit namin ito ginagawa. Ginagawa namin ito para sa ikakabuti mo." Tumango ako at hindi ko alam kung bakit pati ang mga mata ko'y kusa na rin nanlabo. Para bang may sariling isip ang mga luha ko at tuluyan na ring dumaloy.
"Nauunawaan ko po inay basta ba huwag niyo lang po ako iiwanan." Napatingin ako sa mga mata nito at ganoon rin ito sa akin. Pero hindi rin iyon nagtagal dahil kusa itong umiwas ng tingin na para bang hindi nito masambit ang mga salitang gusto kong marinig mula rito.
"Inay..." halos bulong ko dahil hindi ko na alam kung ano ang sasabihin ko sa aking ina. Gusto kong marinig ang sagot na
