Günler, mevsimler geçişini tamamlarken her şey rutinini devam ettiriyordu. Sonbahar ayının ortalarına gelmişlerdi. Vakıftaki hareketlilik aynı devam ederken Elif kafeden vakıfa her zaman ayak uyduruyordu. Bugün için vakıfta verilecek hayır yemeği için bir şeyler hazırlamaya devam etti. Esra’nın yardımı ile hazırlıklar kolay ve zahmetsiz geçti. Akif’in gelmesiyle hazırladığı çantayı alıp kafeden çıktı. Esra geri kalan dağınıklığı toparlarken bugün gelen müşterilerin yoğunluğu diğer günlere nazaran oldukça fazlaydı. Havalar soğuduğu için kapalı alanlar daha çok tercih ediliyordu.
“Kaç kişilik olacak davet?” Elif Akif’in sorusuyla telefondan başını çekti.
“Beş yüz kişilikmiş sanırım, o kadar bilgim yok.” Akif yoldan gözünü çekmeden, “O zaman yemeklerin çoğunluğu dışarıdan gelecek,” dediğin
