Eve gelmişler, Elif’i odasına yatırmışlardı. Bütün aile Elif’in bu sessizliğe bir sebep aramış bulamamışlardı. Bilal Elif’i güldürmek için çabalıyor, Elif’in kendini güldürmek için zorladığını fark ediyordu. Gülsüm ise neyi olduğunu sorması cevabını karşılıksız bırakıyordu.
“Geç oğlum buyur.” Akif yine kendisiyle konuşmayacağını bildiğinden umudunu hiç bırakmamış Elif’in odasına konuşmak için girmişti ama Elif uyur numarası yapıp yine Akif’i eli boş odadan çıkarmıştı. Hastaneden beri tek bir kelam konuşmamıştı kendisiyle. Bu onun canını sıksa da şimdilik Elif’in üzerine gitmemişti.
Kapanan gözleri uykusuzluğa inat direniyordu. Şu an ne kimseyle konuşmak ne de gelenleri karşılamak istiyordu. Kendisini bitkin hissederken aslında güçsüzde hissediyordu. Birileriyle konuşmak bu yüzden ona b
