ขวัญนรีจ้องไปที่ตัวอักษรเรียงรายเต็มหน้ากระดาษ ในขณะที่หนุ่มรุ่นพี่นั้นก็เฝ้ามองเธออีกที ใบหน้าหล่อค่อย ๆ โน้มเข้ามาใกล้มากขึ้นจนคนตัวเล็กรู้สึกได้ ใบหน้าสวยจึงเงยเพื่อสบตา
ฉัตรธรเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างทั้งสองเหลือน้อยนิด และในขณะที่ริมฝีปากของหนุ่มสาวจะได้แตะกันนั้น
“ขวัญ! มาทำอะไรคนเดียวตรงนี้?” เสียงทุ้มของตรีวิทย์เอ่ยขึ้นพร้อมกับมองมาอย่างงุนงง เธอจึงต้องรีบผละตัวออกและหันไปสนใจชายหนุ่มอีกคนแทน
“เอ่อ… เรามานั่งอ่านหนังสือน่ะ” มือเรียวยกหนังสือเล่มหนาขึ้นโชว์ ตรีจึงแค่พยักหน้ารับเบา ๆ
“นึกว่าเธอจะไม่มาเสียอีกวันนี้”
“เราแต่งตัวไว้แล้วน่ะ เลยมามอ”
“โอเค เข้าใจแล้วครับเธอ”
“แล้วนายกับนิรามาทำอะไรเหรอ?”
“พวกเราสองคนมาก่อนที่อาจารย์จะแจ้งน่ะ เห็นเธอเดินมาทางนี้ก็เลยแวะมาทักทาย ดีจัง อยู่กันครบทั้งสามคนเลยแฮะ” เสียงทุ้มยังคอยเอ่ยพล่ามต่อไป ใบหน้าหล่อเข้มประดับไปด้วยร้อย
