Oasis

Chapter 02.

"Huwag ka munang pumasok!" pigil ni Louise sa’kin ng akmang papasok ako sa gate.

"Bakit?" kunot noong tanong ko.

"Leo’s angry! And our boys is fuming mad!" sabi ni Bianca.

"What? Ako kakausap sa manyak na ‘yon." sabi ko at umismid.

Hinila ako ni Hanna. "Huwag na. Akala kasi ni Leo na may inutusan sila Bien na mangbugbog sakanya sa coffee shop." sabi nito.

Bigla kong naalala si Lay. He's mad to the point na binugbog niya si Leo. I didn't even noticed him last night.

Nanatili ako sa labas kasama ang mga babaeng kaibigan ko atsaka lang pumasok noong mag-ring ang bell.

"Tarantado 'yon," sabi ni Bien habang nagte-take down notes.

"Tarantado ka rin. You didn't believe me," ismid ko.

"It's because he's so nice." sabi nito

Umirap lamang ako at nanatili ang tingin sa harapan para makinig sa Professor. After our class lumabas ako kasama si Joey. We went to the cafeteria to buy our foods. Nagpaiwan ang iba dahil hindi raw sila gutom.

"Anong sinabi sayo ni Leo kagabi?" tanong niya at kumuha ng isang bottled of water.

"Basta. Pinagalitan ba kayo?" Tanong ko.

"Pinag-initan kami. Galit na galit si Bien muntik nang makipag-suntukan kung ‘di lang namin pinigilan." ani niya.

"Kapal ng mukha at siya pa ang may ganang magalit. That's why I hate a group study withjgn higher years especially boys in a higher years. They are like that." kibit balikat kong sabi.

"Then, no group study anyomore with them?"

"I'll just study at my room, kayo kung gusto ninyong sumama edi--"

"You still expect us to go with them? Nah." putol niya.

I am cleaning my unit when my phone beeped. It's Papa who’s calling.

"Hi, Papa!" ngiti ko at kumaway sa screen.

Papa smiled. "How's your day, anak?" tanong nito, nasa kusina yata siya at kasalukuyang nagluluto.

"Well, it's tiring po. Ikaw, Pa?" tanong ko.

"I'm doing good. Umuuwi ka ba sa Mama mo?" tanong niya.

Umiwas ako ng tingin sa screen. "Ayokong magpunta roon. She texted me pero I blocked her number. Hindi naman na nangulit kaya..." Kibit balikat ko.

"Anak, you should talk to your mother. She needs you," sabi niya.

"Pa, she have a family now. The time she left us it means she doesn't need us anymore."

"Rainne anak, kahit kumustahin mo lang ang Mama mo."

I spend my night talking with Papa. Pinipilit nga akong umuwi sa bahay ni Mama at kumustahin siya. For all I know, he just missed Mama.

Kinaumagahan I stayed all day at my room. Alas tres na noong napag-isipan kong lumabas para mag-grocery ng mga stock na pagkain. I just wore a pants and a tank top.

Halos matapilok ako nang makita si Leo sa elevator. Nakasandal siya roon at mukhang may hinihintay. Tumalikod ako at muli sanang papasok nang biglang may humila sa’kin. I was about to scream when I saw Lay.

"You are going somewhere?" tanong niya.

"Uh.. w-wala, I am just..." hindi ko natuloy ang sasabihin ng makita si Leo na papalapit.

"Oh, so he's a boyfriend," patuya niyang sabi.

Lay’s body block my vision.

"A knight and shining armor, ha?" tawa ni Leo.

"What are you doing here?" matigas na tanong ni Lay.

"Well, I am visiting Rainne. Ayaw na magpakita, e. Takot yata. Sakto at sabado ngayon, I have free time." sabi niya pa.

Napairap ako. Tarantado ba 'to?

"At bakit ka naman bibisita?" tanong ko at nagtaas ng kilay.

"You really are rude. Bakit nga ba? You clearly see this, ‘diba?" tanong niya at tinuro ang mukha niya.

"Ah, pangit ba?" ngiwi ko.

I heard Lay's chuckled. Lumapit siya at akmang susugurin ako kung ‘di lang pumagitna si Lay sa’min.

"I was the one caused that, ako ang harapin mo." sabi ni Lay. "Kung 'yan ang pinunta mo, mauna na kami." sabi niya at hinila ako pasakay sa elevator.

Leo didn't follow us. Tahimik kami pareho sa loob ng elevator ng bumukas ito, may pumasok na tatlong babae. They giggled and glance at Lay who’s serious.

"Pogi naman," bulong nung isa.

Pumunta ako sa gilid, doon ako pumirmi. Lumingon sa’kin si Lay at akmang lalapit ng itulak ng isang babae 'yung kasama niya. Nagsalubong ang kilay ni Lay sa babae.

"I am sorry.... tinulak kasi ako," the random girl said in a pabebe tone.

Nauna akong lumabas ng bumukas ang elevator.

"Hintayin mo'ko!" rinig kong sabi ni Lay. "Saan ka pupunta?" tanong niya.

"Grocery store,"

Sumabay siya sa lakad ko. "Maglalakad ka?" tanong niya.

"Oo--"

"Layo kaya." reklamo niya.

Bumuga ako ng hangin at nilingon siya. "Sino ba nagyaya sa’yong sumama?" iritang tanong ko.

"Wala. Pupunta rin kasi ako, bakit?" masungit niyang sabi.

Hindi ko siya pinansin at nagsimulang maglakad. Tahimik lang siyang nakasunod sa’kin. Itong lalaking 'to hindi sanay maglakad, dalawang kanto lang naman ang layo ng pupuntahan namin.

Pumasok ako at kumuha ng cart sa entrance, tumingin ako kay Lay nang agawin niya ang cart. He pouted and acted like he didn't know what have he done.

Hinayaan ko siyang magtulak ng cart, I went to the chicken section and bought a two kilos of it. Panay ang kuha at lagay ko sa cart nang mapansin ko na tahimik si Lay.

"Akala ko bibili ka?" tanong ko.

"Wala akong sinabing bibili ako, sinabi ko lang na pupunta ako rito."

Kumuha ako ng dalawang supot ng polvoron. "Anong gusto mo?" tanong ko.

"I don't let girls pay for me,"

"Sinabi ko bang ililibre kita? I just asked what do you want. I didn't said that I'll treat you, duh." Irap ko.

He chuckled and get a three plastic of marshmallows. "Babayaran ko 'to," ismid niya.

Tatlong supot lahat ang bitbit ni Lay, akin isa. Ayaw niya kasing pagbitbitin ako at hindi na ako nagpumilit pa.

"Is Leo bothering you at your school?" tanong niya.

"Nope. Bien is going to kill him if he does," sabi ko.

"Bien?" kunot noong tanong niya.

Tumango ako. "Friend,"

"Oh." tango niya. "Kain tayo sa labas. Mami lang," ngiti niya.

Pumayag ako at sumama sa mamihan na sinasabi niya. Looks like he always go here, pamilyar siya sa tindera at mga trabahador.

"Dalawang order, Manang." Sabi niya sa tindera.

"Aba oo pogi! Jenjen!!" Sigaw nung tindera. "Nandito si Lay at dalawang order daw!"

"You wouldn't ask me why they are all know me?"

"Sorry. Not interested." ismid ko.

"Sungit mo lilibre pa sana kita," he laughed.

"May pera ako, Lay." irap ko.

"Lay, nandito ka pala," a girl in her 20’s said and smiled widely.

Umasim ang mukha ko. Lay’s really popular to girls, huh.

"Ah yes, I am with Lexie." ngiti naman nito.

Hindi siguro ako napansin noong babae nang lumapit siya dahil bahagya siyang nagulat sa sinabi ni Lay.

"Jenjen nga pala." sabi nung babae at ngumiti.

Tumango ako. "I am Rainne. Nice meeting you."

The girl served us our order. Si Lay naman mukhang sarap na sarap at naubos niya kaagad. I thought he's gonna order again pero hinintay niya lang akong maubos ang akin.

While on our way home, bigla siyang tumigil sa paglalakad.

"Sunday bukas," panimula niya. "Simba tayo."

"May kasama na--"

"Samahan mo ako. Ako nagbitbit ng mga pinamili mo," putol niya.

Tumawa ako ng pagak. "Isn't thank you enough?"

I opened my door, sumunod siya papasok pero hanggang malapit lang siya sa pintuan. Nilapag niya ang mga pinamili namin doon. He squatted to get his mallows over at the plastic.

"Thank you isn't enough. Samahan mo ako bukas. 7 AM is the time, Rainne." sabi niya bago ako talikuran.

Umirap ako. Magsimba ka mag-isa mo!

I thought he isn't serious at what he said last night. Alas sais pa lang at panay na ang doorbell niya. Inis akong bumangon at naglakad papunta sa pintuan. Nakabalot sa akin ang kumot, antok na antok pa ako!!

"Good morning. You should take a bath," sabi niya bago ako lagpasan para makapasok.

Sinundan ko siya ng tingin at dumiretso siya sa kitchen. Ako naman hindi na nagreklamo at nagsimulang maligo.

Suot ang white t-shirt at skinny jeans pumunta akong kusina. I can smell chicken teriyaki from where I am standing right now.

"The food is already served, ma'am." sabi niya at ngumisi nang makita akong nakatayo sa kitchen counter.

Naupo ako at nagsimulang magsandok ng kanin, nanatili siyang nakatayo sa harapan ko. He's wearing a strawberry apron and can't help but to chuckled. He looks cute!

"Hindi ka kakain?" tanong ko.

Umiling siya. "I just cooked a breakfast for you. Tapos na ako kanina. Ligo lang ako," sabi niya at tinanggal ang apron.

"Lay," tawag ko. He looked at me and nagtaas ng kilay. "Thank you."

"Welcome."

When we got at the church marami-rami na ang tao so we both decided to stood up at the back.

Panay pa ang reklamo niya na ang tagal ko raw kumilos kaya wala na kaming upuan.

After mass dumiretso kami sa isang karinderya hindi malayo sa school namin.

"Ano nga ang sa’yo?" tanong niya.

"Kahit ano okay nga ako," inis kong sabi dahil kanina pa ako tinatanong kung ano raw ang ulam ko.

Iniwan niya ako at bumalik siya sa harapan para umorder. Nang makabalik he’s already holding a tray, two plates of rice, three orders of food.

"I don't know what do you like so I ordered a dinuguan, adobo and bopis." sabi niya at nilapag ang tray.

Kumuha ako ng kutsara. "Thanks for the food!" sabi ko at tinikman ang bopis. "Sarap, a." ngiti ko.

"First time mo kumain sa karinderya?" Tanong niya, malawak ang ngiti.

Tumango ako at muling sumubo ng kanin. A day with him isn't tiring, I must say he's a good friend.