Chapter Seventeen: Unresolved Feelings
546 Words
Sa kabila ng muling pagsulpot ni Marki, pilit pa ring iniingatan ni Mikaela ang katahimikang nabuo niya kasama si Nathan. Ngunit ang bigat ng nakaraan ay tila hindi basta-bastang mawawala, lalo na’t tila pursigido si Marki na bumalik sa kanyang buhay.
Sa isang normal na araw:
Habang abala si Mikaela sa lecture, nakatanggap siya ng isang message mula kay Marki.
"Mika, please. Just one chance to prove myself."
Napabuntong-hininga siya. Hindi niya alam kung paano tutugon. Sa gitna ng kanyang pag-iisip, naramdaman niya ang siko ni Nathan na tumapik sa kanya.
"Okay ka lang?" tanong ni Nathan, halata ang pag-aalala.
"Yeah, Nathan. Medyo distracted lang," sagot ni Mikaela, pilit na ngumingiti.
Ngunit alam ni Nathan na hindi iyon ang buong kwento.
Sa break time:
Nag-usap sina Nathan at Lance habang wala si Mikaela.
"Napansin mo ba?" tanong ni Lance habang nakasandal sa pader ng canteen.
"Anong ibig mong sabihin?" tanong ni Nathan, kahit na alam na niya kung saan papunta ang usapan.
"Si Mikaela. Mukhang nahihirapan siya sa sitwasyon ngayon. At honestly, hindi ko alam kung paano siya tutulungan," sagot ni Lance.
"Hindi madali para sa kanya ang bumalik si Marki," sabi ni Nathan. "Pero ang gusto ko lang naman ay malaman niyang nandito ako para sa kanya, kahit anong mangyari."
"Well, Nathan," sabi ni Lance, tumingin nang diretso sa kanya. "Siguraduhin mong hindi mo siya bibiguin. Dahil kung mangyari 'yan, nandito ako para punan ang kakulangan mo."
Nagulat si Nathan sa sinabi ni Lance, ngunit mas pinili niyang hindi patulan ang pahiwatig nito.
Kinagabihan:
Habang pauwi si Mikaela, bigla siyang sinalubong ni Marki sa labas ng school.
"Mika, please. Hindi ako aalis hangga't hindi mo ako kinakausap," sabi ni Marki, puno ng determinasyon.
"Marki, ilang beses ko bang sasabihin sayo na tapos na tayo?" sagot ni Mikaela, halatang inis na.
"Pero Mika, mahal pa rin kita. At alam kong mahal mo pa rin ako," sagot ni Marki, tila desperado.
"Ang totoo, Marki? Oo, mahal pa rin kita... pero hindi ibig sabihin na babalik ako sa'yo. Dahil mas mahal ko ngayon ang sarili ko kaysa sa sakit na idinulot mo," sagot ni Mikaela, na may halong tapang at lungkot.
Sa bahay:
Pag-uwi ni Mikaela, tinawagan niya si Nathan.
"Hey, Nathan," bati niya sa telepono.
"Hey, Mika. Kumusta?" tanong ni Nathan, halatang gusto niyang marinig ang boses nito.
"Pagod lang. Pero gusto kong malaman mo na kahit ano pa ang mangyari, ikaw ang pinili ko," sabi ni Mikaela.
Napangiti si Nathan sa kabilang linya. "Salamat, Mika. I needed to hear that."
Ngunit kahit narinig niya ang mga salitang iyon, hindi pa rin maalis kay Nathan ang kaba na baka ang pagmamahal ni Mikaela para kay Marki ay hindi pa tuluyang nawawala.
Sa dulo ng linggo:
Habang naglalakad si Mikaela papunta sa library, nakita niya si Lance.
"Mikaela!" tawag nito, sabay kaway.
"Hey, Lance," bati niya, ngumiti nang bahagya.
"Okay ka lang ba?" tanong ni Lance, halata ang pag-aalala.
"Medyo... ang daming nangyayari," sagot ni Mikaela, tila may bigat sa kanyang boses.
"Tandaan mo, Mikaela," sabi ni Lance habang hinahawakan ang balikat niya. "Hindi mo kailangang harapin 'to mag-isa. Nandito ako para sa'yo, kahit anong mangyari."
Hindi maiwasang mapangiti ni Mikaela. Sa kabila ng gulo sa kanyang buhay, nakakahanap pa rin siya ng sandaling katahimikan kasama si Lance.
- Writer
