- วันรุ่งขึ้น -
- เพนท์เฮาส์ของภูริพัชร -
บลูตื่นขึ้นมาแต่เช้าเพื่อเตรียมอาหารให้กับเพชรและโบตั๋น เมื่อบลูทำอาหารใกล้จะเสร็จโบตั๋นก็ตื่นมาพอดี
โบตั๋น : แม่จ๋า ตั๋นหิวจังเลย แม่ทำอะไรคะ? ห๊อมหอม ตั๋นท้องร้องจ๊อกๆแล้วเนี่ย
บลู : ไปอาบน้ำก่อนดีมั๊ยคะ เดี๋ยวออกมาทานข้าวเช้ากันค่ะ
โบตั๋น : ค่ะ เดี๋ยวตั๋นมานะ
โบตั๋นเดินกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง แล้วไปอาบน้ำตามที่บลูบอก โบตั๋นเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ไม่ค่อยดื้อและไม่ค่อยงอแง บอกอะไรก็มักจะทำตามอยู่เสมอ เมื่อโบตั๋นอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เพชรก็เดินออกมาจากห้องนอนในสภาพที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว
โบตั๋น : ป๊าตื่นสาย
เพชร : เมื่อคืนป๊างานยุ่งมากเลยค่ะ ก็เลยนอนดึกไปหน่อย
โบตั๋น : งานอะไรคะ? ป๊าต้องทำงานที่โรงพยาบาลไม่ใช่หรอ? แล้วทำไมทำที่นี่คะ
เพชร : ทำน้องคะ ต้องทำที่บ้านนี่แหละ แต่ทำที่โรงพยาบาลก็น่าจะดีเหมือนกัน
บลู : นี่!! พูดอะไร เ
