Otelin karanlık olması beni ürkütüyordu. Kapı hemen itince açıldı, ablamın kolunu sıkıca tuttum.
"Galiba yanlış yer abla. Gidelim mi? Ben korkuyorum." ablam etrafa bir bakış attı.
"Bir bakalım. Eğer içeri taraf da karanlıksa gideriz. Ben de korkuyorum." kapı arkamızdan kapanınca yerimden sıçradım. İçeri doğru yavaş adımlarla ilerledik. Birden bütün otel aydınlandı.
"İyi ki doğdun, Elis!" tam lobinin önündeydim. Etraf da bir sürü tanıdık yüz vardı. Hepsi bir ağızdan bağırıyor ve alkışlıyordu. Şaşkınlıkla ablama baktım, kocaman gülümsemeyle bana bakıyordu. Doğum günüm olduğunu bile unutmuştum.
"Sen?" bu sefer mutluluktan ağlıyordum. Ablama sıkıca sarıldım. "Bunların hepsi oyun muydu?" başını aşağı yukarı salladı. Ablamdan ayrılıp etrafa baktım, en yakın arkadaşlarım, ailem tanıdığım he
