สัญญารักสัญญาแค้น

1 ท่านประธาน

1

ท่านประธาน

ชายหนุ่มร่างกายสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อคม ผิวขาวออร่าย่างกรายเข้ามาในห้องประชุมที่คาสิโนขนาดใหญ่ของเขา ทันทีที่เข้าก้าวขาเข้ามาในห้องประชุมก็มีพนักสาวเดินมาต้อนรับเขาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส

“คุณสิงหาต้องการเครื่องดื่มเป็นอะไรดีคะ” พนักงานสาวเอ่ยถามเขาอย่างนี้ทุกครั้งที่เขาเข้ามาประชุม

“ผมขอเป็นอเมริกาโน่เย็นแก้วหนึ่งแล้วก็น้ำเปล่า ผมขอเป็นน้ำแร่เหมือนเดิม” สิงหาพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าที่นิ่งขรึม แต่ความนิ่งขรึมของเขาก็ไม่ได้ทำให้ความหล่อของเขาน้อยลงเลยสักนิด

“การประชุมวันนี้ผมขอให้กระชับและรวดเร็วที่สุดเพราะผมมีธุระที่ต้องไปทำต่อ” สิงหาพูดขึ้นมาอย่างนั้นทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมก็รีบพูดในหัวข้อของตนทันที ซึ่งก็ใช้เวลาไม่นานการประชุมก็จบลงแต่มีอยู่คนหนึ่งในห้องประชุมที่มาก็เหมือนไม่มาเพราะเขาเอาแต่นั่งหลับไม่ได้สนใจใครทั้งสิ้น

“นี่ไอ้ทัช วันหลังมึงไม่ต้องมาก็ได้นะเพราะมึงมาแล้วก็ไม่ได้ช่วยอะไร มึงก็แค่มานั่งกินกาแฟแล้วมึงก็นอน” สิงหาพูดกับเพื่อนรักของเขาที่เป็นหุ้นส่วนของคาสิโนแห่งนี้

“ไม่ได้เว้ย!!! กูต้องมาเพราะกูจะต้องมาสแกนพนักงานสาว ๆ ที่เข้ามาใหม่ว่าผ่านหรือเปล่า” ทัศนะพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของสิงหาแล้วก็ยักคิ้วลิ่วตา

“มึงนี่มันจริง ๆ เมื่อไหร่มึงจะเลิกนิสัยอย่างนี้ซักที แล้วเมื่อไหร่มึงจะมีลูกมีเมียซักทีว่ะ” สิงหาพูดขึ้นมาพร้อมกับมองออกไปข้างหน้า

“มึงก็ทำเป็นพูดให้กู มึงเองก็ไม่เห็นมีใครสักที อย่าบอกนะว่ามึงยังไม่ลืม” ทัศนะพูดแค่นั้นก็ต้องหยุดพูดโดยอัตโนมัติเมื่อเขามองเห็นหน้าของสิงหาที่นิ่งมาก ๆ นิ่งจนน่ากลัว

“กูว่าคืนนี้เราไปเที่ยวร้านมึงกันดีกว่าไม่ได้ไปหลายวันแล้ว” ทัศนะพูดขึ้นมาพร้อมกับกอดคอของเพื่อนเดินออกจากบริษัททันที

สิงหาแยกจากทัศนะเพราะเขาต้องไปที่โรงงานเพื่อตรวจเช็คผลไม้ที่เข้ามาใหม่วันนี้ เขาต้องไปตรวจสอบคุณภาพเพราะเขาจริงจังมากกับเรื่องนี้เพราะเขาไม่ยอมส่งสินค้าที่ไม่มีคุณภาพออกไปจากบริษัทของเขาอย่างแน่นอน

“ผลไม้ที่เข้ามาวันนี้อยู่โซนไหนขอไปดูหน่อยเห็นว่าเป็นเจ้าใหม่ด้วยใช่มั้ย” สิงหาเอ่ยถามผู้ช่วยของเขาที่ดูแลงานที่นี่แทนเขาและเป็นคนที่เขาไว้ใจมากที่สุด

“อยู่โซนเอครับแต่ตอนนี้ผลไม้ยังมาไม่ครบมีอีกหนึ่งเจ้าที่โทรมาบอกว่าขอส่งช้าสามชั่วโมงเพราะเกิดเรื่องนิดหน่อยครับ” ผู้ช่วยของเขารายงานทุกอย่างที่เขาต้องรู้เพราะมันคือหน้าที่ของเขาที่ต้องทำทุกอย่างเหมือนกับว่าเขาคือสิงหา

“อย่างนี้ไม่ได้เรื่องสายขนาดนี้ได้ยังไง แต่ให้โอกาสแค่ครั้งเดียวเพราะคงไม่มีเรื่องทุกวันแน่ ๆ แต่ถ้ามีครั้งที่สองขอยกเลิกสัญญาทันที” สิงหาเป็นคนที่จริงจังเรื่องตรงต่อเวลามาก ๆ

“ได้ครับ คุณสิงหา” ผู้ช่วยของเขาตอบรับคำก่อนที่จะพาเขาไปดูสินค้าที่เขาต้องการตรวจสอบ

ทันทีที่สิงหาเดินผ่านพนักงาน พนักงานสาว ๆ ก็ฮือฮากันใหญ่เพราะความหล่อออร่าของเขานั้น มันทำให้หัวใจของสาว ๆ เต้นแรงได้ในทันที

“ดู ๆ คุณสิงหาทำไมได้หล่ออย่างนี้เนี่ย ไม่มีวาสนาได้เป็นเมีย ได้เห็นหน้าทุกวันก็เหมือนได้ขึ้นสวรรค์แล้ว” พนักงานสาวคนหนึ่งพูดกับเพื่อน ๆ เบา ๆ แต่มันก็ทำให้สิงหาได้ยินอยู่ดี แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเขาชินกับคำพูดอย่างนี้ที่เขาได้ยินจากสาว ๆ อยู่บ่อย ๆ

“นี่ทำงานได้แล้ว เดี๋ยวก็หักเงินเดือนซะดีมั้ย” ผู้จัดการฝ่ายผลิตที่เดินมาหาสิงหาผ่านมาเห็นก็รีบตักเตือนทันที

หลังจากที่สิงหาทำงานในวันนี้ครบหมดทุกหน้าที่แล้ว เขาก็กลับบ้านเพื่อไปพักผ่อนเพราะที่ ๆ เขาคิดวาพักผ่อนได้ดีที่สุดก็คือบ้านของเขา

สิงหากลับมาถึงบ้านก็ตรงขึ้นไปบนห้องนอนของเขาเพื่ออาบน้ำแล้วก็นอนพักผ่อนเพราะคืนนี้เขามีนัดไปตรวจร้านสถานบันเทิงกับทัศนะและไปแต่ละทีก็น่าจะยาวอยู่เหมือนกัน

สิงหาเดินเข้ามาในห้องนอนของเขาก็นึกถึงคำพูดของทัศนะที่บอกว่าเขาเองก็ไม่ยอมมีใครเพราะยังลืมใครบางคนไม่ได้

สิงหาเดินไปหยิบที่กล่องที่เขาเก็บของแล้วก็หยิบกรอบรูปใบหนึ่งขึ้นมาซึ่งเป็นกรอบรูปที่เริ่มเก่าขึ้นทุกวัน ๆ เขาชอบนั่งมองกรอบรูปใบนี้อยู่บ่อย ๆ เขานั่งมองแล้วก็ได้แต่ถามตัวเองว่าทำไมเขาไม่ยอมมีใครสักที เขากำลังรออะไร เขากำลังรอคนที่ไม่มีหัวใจอย่างนั้นหรือ

สิงหาเคยคิดที่จะเอากรอบรูปใบนี้ไปทิ้งหลายครั้งแต่เขาก็ทำไม่ได้สักที เขาพ่ายแพ้ต่อความรู้สึกลึก ๆ ของเขาทุกครั้ง

สิงหาวางกรอบรูปไว้ในกล่องตามเดิมแล้วเขาก็นำมันไปเก็บไว้ที่เดิม เขาทำอย่างนี้อยู่บ่อย ๆ

สิงหาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนอนขนาดใหญ่ของเขาพร้อมกับปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาจากหางตาของเขาให้ไหลออกมาเรื่อย ๆ

สิงหาดูเข้มแข็ง แข็งแกร่งแต่เขาอ่อนแอทุกครั้งที่เห็นกรอบรูปใบนี้ เขานอนร้องไห้อยู่บ่อย ๆ เมื่อนึกถึงเรื่องราวเก่า ๆ ที่เขาไม่ได้อยากให้เป็นอย่างนั้น