Bir varmış bir yokmuş... Zamanın birinde hayatını hedeflerine adamış bir kız yaşarmış. Öyle hedeflermiş ki bunlar; dillendirmek, bir kitabın ilk cümlesini yakalayabilmek kadar zorlu ve mücadeleciymiş fakat kızın dirayetli ruhu ve iradesi kadar kuvvetli değilmiş. Böylelikle kız almış eline kalem ve kağıdı, başlamış ilk çiziği atmaya...
Giyinme odasında ayakkabı bağcıklarımı bağlarken bir yandan takımın heyecan dolu konuşmalarına sesine kulak veriyor, diğer yandan da koçun verdiği direktiflerden uygulayabilecegimiz en iyi stratejiyi ve pozisyonları düşünüyordum. Bugün turnuvanın ilk günüydü. Maçın başlamasına dakikalar kalmıştı. Toparlanıp ayaklanacakken telefonumun bildirim sesiyle durdum ve ekrana baktım.
Mete: Devler gibi eserler bırakmak için karıncalar gibi çalışmak lazım demiş Üstad
