Finale
1321 Words
Sumunod si Mrs. Kline kay Frida at si Mr. Kline ay walang ginawa sa nangyari nagulat man sya pero ang nasa isip nya ay may mali sa ginawa ng kanyang asawa...
"Hunio! seatdown! kilala namin si Maryam sya nga ang tunay mong asawa ang mali lang ay ang mommy mo!"
“Celeste! You f@c#! %g b%tch why did you do that!? Nagawa mong sirain ang buhay ng anak mo sobra kana!!” sigaw ni Mr. Kline na tila maatake sa puso.
“Dad!!” kumalmang sabi ni Hunio sa ama... tinignan lamang ni Mr. Kline ang anak na tila nauunawaan nito ang sakit niya.
"Maryam I'm sorry iha please mag-usap tayo... I am really feeling sorry about this... maari ko bang makita ang aking apo…?" inabot ni Maryam ang kanilang litrato.
“Look at your daughter son! May apo na ako” Naiyak ang mag-amang Hunio at Mr. Kline sa galak.
Kinagabihan rin ng araw na iyon ay hindi na makatulog si Hunio nagiguilty sya sa nangyari…
Nagmamadaling kinabukasan ay nag-impake na ng gamit si Maryam pabalik ng Pilipinas... na masamang masama ang loob nya siguro kung hindi pa sya makakaalis ay mag-stay muna sya sa City para asikasuhin ang flight nya o kung di naman ay hahanap sya ng trabaho sa ibang lugar permitted naman sya London sapagkat may iniwan sa kanya si Oswald… umiiyak sya ng walang tigil. Para sa kanya ay wala ng lugar para magtagal pa sya sa lugar na iyon. Kailangan nya na siguro kalimutan si Hunio dahil ikakasal na rin ito.
May mahinang katok syang narinig sa kanyang pinto...
“Tuloy!” sabi niya. Pagkatapos ay pumasok si Hunio sa kanyang kwarto.
“Mag-papaalam na ako alam kong may sakit ka Hunio. Magpagaling ka at kapag gumaling ka balikan mo ako... besides I have no time to stay for long here. I have no idea abt. my mother’s condition if my employer want me to go.
I will go home I hope as part of that agency I hope that tigilan ako ng babaeng yan na nanggugulo sa akin..." sabi nya kay Hunio na nalilito pa rin sa mga nakikita…
"Please Maryam wala na kami ni Frida... give me a chance… Hindi ko man maalala pero I'm sorry kung anumang nagawa ko sa'yo..."
"tama na! ano?!!! masaya ka na!? na ikakasal ka tapos hindi mo naalalang may iniwanan ka... Ano 'to panakip butas mo nanaman ako gaya nng dati!? hindi mo kase ako naiintindihan Hunio! ayusin mo muna sarili mo! wag mo na ako guluhin!"
Pagkaraan ng ilang buwan nang nakauwi na ng Pilipinas si Maryam nagsisikap na muli sya para makaahon. May konti naman syang ipon at pinipilit nya iyong pagkasyahin. Sinikap nya matuto magtahi ng mga damit para may pantustos sa pag aaral ng kanyang anak...
"Maryam! may sulat ka! heto ka nanaman Dear neighbor wag mo na akong ioffer ng trabaho uli! ha" sabi ni Maryam.
"Wait lang ay! galing London Bridge?" sabi ni Isay pagkaabot ay pinunit at binasa nya ang sulat…
"Salamat! pinagrereport nila ako may babalikan daw ako sa London ang laban sa korte. Ito kase yung iniwan ni Oswald ang pinsan ng girlfriend ni Hunio. Tutuo nyan wala akong interest sa mga property ng aking kaibigan... ang gusto ko lang ay makaahon sa hirap para sa anak ko… hindi ako makasariling tao kung gusto nila kay Frida na lang ang buong palasyo kase pakiramdam ko wala na syang lisensya...
“Pero may isa pang sulat Maryami! Galing” nakangiting sabi ni Isay.
“Ay ang imbitasyon kaso laban kay Frida!”
Kapag naman siguro nagising sa katotohanan si Hunio ay baka babalik ito at para sa akin or There will be there a someone, a real one for me... move on na!"
Nagbalik si Maryam sa London noon ay umuulan na ng nyebe nakaupo sya sa bench na malapit sa Big Ben kasama si Aling Pacita at ang kanilang anak… winter at napakalakas ng musikang pamasko sa lugar na iyon. Heto uli sya nagbabasa ng note nya sa phone nya… kung saan takbuhan nya...
"Maryam!" sigaw ng isang lalake na tila pamilyar ang kanyang boses…
"It's you again!" sabi nya…
"When I'm moving on with my next journey could you please stop stalking me...?
when you enjoy abusing me, please always think that there is no such a permanent thing in this world!” ingles na sabi ni Maryam
I finally moved on!"
my plan is to go far away and live free away from you!
I know that there's a lot of trials
but hey! I don’t want to see you there!
even you said that I am poor and have no money?
or you are the richest human in the world
do you think for what you did is…?
are you still a human?
we have our ownlife to live
and it's free to mind our own business!" tuluy-tuloy nyang sermon sa kanyang asawa habang papalapit sya ng papalapit sa kanya.
and finnaly you could never buy others dignity and freedom..."
sabay hinalikan sya nito sa labi pumagitna si Aling Pacita sa kanila na buhat-buhat ang kanilang anak...
"ano ba kayo napakalamig naman pala dito?" sabi ni Aling Pacita...
“Xavia, xavia ang napakaganda kong anak… halika nga rito sa Daddy na mahal na mahal ka naming lahat ng mama at lola…” sabay buhat sa anak.
“Maryam inaaway mo nanaman ba ang asawa mo? babaan mo nga ego mo! isipin mo yung pag-asang pag-unlad... mo Maryam..." sabi ni Hunio
“Nay, nagustuhan nyo pu ba ngayon ang lugar na ito?” tuwang tuwa na sabi ni Hunio sa byenan.
saka sya tuluy-tuloy pa rin na nagsasalita...
"sino ba naman taong hindi mabubuwisit sa pagpapaasa sa'kin? tapos basura pa'ko pagdating sa kaniya... kung murahin ako ay ganun na lang..? kung laitin at isumpa ako para akong walang ginawang tama...!?"
"si lord na bahala dun ikaw naman… patawarin mo nakami…" sabi ni Hunio sabay buhat sa kanilang anak…
sabay sya ay hinalikan nito... "ilove you Maryam!" sabi ni Hunio
"Merry Christmas Santa Claus!" sabi ni Maryam
"sino daw?! may sakit din ako amnesia hindi ba 'yan ng dahil lang sa nakatira na'ko dito sa London? mahirap pa rin ako Hunio!" paasar na sinabi ni Maryam.
"Maryam hindi yan ang dahilan nagbalik na ako sa dati ako at humihingi ako ng tawad sa mga bagay na nagawa ko sa'yo at sa anak natin... Maryam nung nasa gyera ako ay sinabi ni Mama na may iba ka na dahil sinubukan ko din na makibalita sa probinsya nyo. Pero alam ng Diyos mahal na mahal kita. Si mama lang naman ang may pakana ng lahat, hindi ko talaga ginustong iwan ka. Mahal kita Maryam! nakita ko sa mga mata mo nung magkasama tayo... Iloveyou Maryam..." sigaw ni Hunio ng malakas
"naalala mo na ako noon? hindi mo pa sinabi bakit hindi mo ako ipinaglaban hay nako!" sabi ni Maryam saka tuloy naisip nya yung gabing nagbridal shower…
sinapak nya sa mukha si Hunio "bakit di mo sinabe? nagawa mo akong pagsamantalahan nung bridal shower ha?"
"abah! syempre mahal kita eh, at ang galing mo noon!! hindi talaga kita pakakawalan noon. abah!? gagawin mo ba yun sa ibang lalake? Maryam" takang tanong ni Hunio...
"abah! Papayag ka naman na may mangyari sa inyo ng ibang babae?!”
“Hon, I'm sorry sana ay inuna kita bago ang sarili ko... nagsisi ako alam kong nasaktan kita at madami akong pagkukulang sa’yo hayaan mong makabawi ako sa’yo sa lahat lahat!" malungkot na sinabi ni Hunio...
"teka? ano ba'to? ginawa ko yun dahil gusto kitang agawin kay Frida mo! I love you more Hunio! pero itigil mo na kaka I love you! mo sa'kin magsimula tayong muli... magsisingilan nanaman ba tayo?" nakaNgiting sabi ni Maryam
sabay naglakad sila "teka malamig dito kawawa naman anak natin…
tara na!"
Sa harap ng Eifel Tower ay may tumutugtog na musika ng mga nagdaang mga concierto…
End.
- Writer
